İçinde bur olan 9 harfli 33 kelime var. İçerisinde BUR bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında bur olan kelimeler listesine ya da sonu bur ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Bur Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

B R U

2 Harfli Kelimeler

BU, UR

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BURUNDİLİ

  1. [isim] Burundi’de yaşayan halk veya bu halkın soyundan olan kimse
BURSLULUK

  1. [isim] Burslu olma durumu; bursiyerlik
BURJUVACA

  1. [sıfat] Burjuva gibi, burjuvaya yakışan
    • "Buncağızlar bu fırsattan faydalanmak şöyle dursun, küçük hesaplar, burjuvaca kaygılarla onu heba etmişler." (Haldun Taner)
  2. [zarf] Burjuvaya yakışan bir biçimde; burjuvacasına
BURGULAMA

  1. [isim] Burgulamak işi
BURUŞUKÇA

  1. [sıfat] Biraz buruşuk olan, pek düzgün olmayan
    • "Ceketinin buruşukça etekleri iki yandan sarkıyor." (Vasfi Mahir Kocatürk)
BURALILIK

  1. [isim] Buralı olma durumu
NALBURLUK

  1. [isim] Nalbur olma durumu
    • "Mehmet Efendi Balat’ta nalburluk yapan, yaşlı, şişmanca, sevimli ve candan bir insandı." (Mehmet Orhan Okay)
MECBURLUK

  1. [isim] Bakınız zorunluluk
  2. Bakınız yükümlülük
KABURGALI

  1. [sıfat] Kaburgası olan
BURABİLME

  1. [isim] Burabilmek işi
BAYBURTLU

  1. [isim] Bayburt ilinden olan kimse
BUJUMBURA

  1. [isim] Burundi'nin en büyük şehri ve eski başkenti
BURKULMAK

  1. [nesnesiz] Burkma işine konu olmak
    • "Kadınlar korktular, ayaklarında mutfak takunyaları burkularak bahçeye koştular." (Memduh Şevket Esendal)
  2. Kol, parmak veya bilek zorlama sonucunda incinmek
  3. [mecaz] Üzüntü duymak
    • "Birinin hiç tanımadığım çocuğunun, bir gencin öldüğünü söylediler mi, içim burkulur." (Nurullah Ataç)
TAMBURACI

  1. [isim] Tambura çalan veya yapan kimse
BURACIKTA

  1. [zarf] Çok yakın bir yerde
    • "Ben şimdi buracıkta tarağımı düşürmüşüm, gördünüz mü?" (Osman Cemal Kaygılı)
BURJUVAZİ

Kelime Kökeni: Fransızca bourgeoisie

  1. [isim] Burjuva sınıfı; kent soyluluk
    • "Buna aynı zamanda burjuvazinin zaafının alameti olarak bakmak lazımdır." (Nâzım Hikmet)
ÖKÜZBURNU

  1. [isim, hayvan bilimi] Serçegillerden, gagası uzun ve çok kalın, eti yenir bir kuş (Calao)
KAMBURLUK

  1. [isim] Kambur olma durumu
KARABURUN

  1. [isim] İzmir iline bağlı ilçelerden biri
NİŞABUREK

Kelime Kökeni: Farsça nīşābūrek

  1. [isim, müzik] Klasik Türk müziğinde rast makamı ve uşşak makamının buselik "si" perdesiyle oluşmuş bir makam
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü