İçinde bur olan 7 harfli 29 kelime var. İçerisinde BUR bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında bur olan kelimeler listesine ya da Sonu bur ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler


Kelime bulma makinesi

B R U Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

BU, UR

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BURUKÇA

  1. [sıfat] Tadı biraz buruk olan

BURADAN

  1. [zarf] Bu yerden

BURGATA

Kelime Kökeni : İtalyanca

  1. [isim] Tel ve bitkisel halatların inç olarak çevresini belirten, 2,54 cm'ye eşit olan birim

TABURCU

  1. [sıfat] Hastaneden çıkması kararlaştırılmış (hasta)

BAYBURT
...
BURJUVA

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [sıfat] Şehirde yaşayıp özel imtiyazlardan yararlanan
    • "Burjuva bir aileden doğmuş, bir fabrikatörle evlenmiş." (Hüseyin Cahit Yalçın)
  2. Orta sınıftan olan, kent soylu

BURUKSU

  1. [sıfat] Buruğa benzer, buruk gibi
    • "Bundan kuvvet alarak âdeta bir nevi buruksu saadet içinde yaşamaktayım." (Refik Halit Karay)

BURAĞAN

  1. [isim] Güçlü esen rüzgâr

BURUŞMA

  1. [isim] Buruşmak işi

TAMBURİ

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Tambur çalan kimse
    • "Zihnim bu şehirden, bu devirden çok uzakta / Tamburi Cemil Bey çalıyor eski plakta." (Yahya Kemal Beyatlı)

BURACIK
...
BURULMA

  1. [isim] Burulmak işi

MECBURİ

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [sıfat] Zorunlu
    • "Mecburi iniş."

BURUNDİ
...
BURTLAK

  1. [isim] Taşlık, çalılık yer

BURUNLU

  1. [sıfat] Herhangi bir biçimde burnu olan
    • "Dördü de birbirine benzeyen zayıf, kanca burunlu çocuklardı." (Haldun Taner)
  2. Çıkıntısı olan
  3. Kendini beğenmiş, kibirli

KAMBURA

  1. [isim] Kitapların ciltlenmesiyle sırt bölümünde oluşan yuvarlaklık

BURGULU

  1. [sıfat] Burgusu olan
  2. Burgulanmış olan

KABURGA

Kelime Kökeni : Moğolca

  1. [isim] Eğe kemiklerinin oluşturduğu kafes
    • "Yüreğinde heyecan büyüdü büyüdü, göğsüne sığmayan bir gürültü kaburgalarını parçalayacaktı." (Halit Ziya Uşaklıgil)
  2. Eğe (I)
  3. Gemilerde dış kaplamanın dayandığı iskelet

OBURLUK

  1. [isim] Obur olma durumu
    • "Tekaüt olduktan sonra doktorlara inat oburluğa, nargileye bir nihayet vermemişti." (Ömer Seyfettin)

Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü