İçinde BUR geçen 7 harfli kelimeler

İçinde bur olan 7 harfli 29 kelime var. İçerisinde BUR bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında bur olan kelimeler listesine ya da sonu bur ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BURGULU

1. [sıfat] Burgusu olan; sarımlı
   • "Ağzı burgulu, eğri, ince bir çember altından geçirilen fitilin başı , kibrit başı gibi idi." (Turhan Seçer)
2. Burgulanmış olan; sarımlı

BAYBURT

1. [isim] Türkiye'nin Karadeniz Bölgesi'nde yer alan illerinden biri

BURUNDİ

1. [isim] Orta Afrika'da bir ülke; başkenti Gitega

BURKMAK

1. [-i] Bir şeyi burar gibi ekseni etrafında döndürmek, döndürerek çevirmek
   • "Uzun kara saçlarını sıvazlayıp burktu." (Halikarnas Balıkçısı)
2. Kolu, parmağı veya bileği zorlama sonucunda incitmek
   • "Kızın yanına gittiğinde ayağını burkmuş gibi yapıp kızın kolundan destek aldı." (Rabia Osma)
3. [mecaz] Kırılmasına, üzülmesine sebep olmak
   • "Bu tatlı hatıra kalbini birdenbire burktu, kaşlarını çattı ve unutmak ister gibi başını salladı." (Aka Gündüz)

BURUKÇA

1. [sıfat] Tadı biraz buruk olan

BURLESK

Kelime Kökeni: Fransızca burlesque

1. [isim] Sanat alanında ve özellikle edebiyatta rastlanan, komikliğe dayanan bir tür

BURUKSU

1. [sıfat] Buruğa benzer, buruk gibi
   • "Bundan kuvvet alarak âdeta bir nevi buruksu saadet içinde yaşamaktayım." (Refik Halit Karay)

OBURLUK

1. [isim] Obur olma durumu
   • "Tekaüt olduktan sonra doktorlara inat oburluğa, nargileye bir nihayet vermemişti." (Ömer Seyfettin)
2. [mecaz] Herhangi bir şeyi aşırı ölçüde kullanma, çok fazla ve hızlı tüketme
   • "Büyük bir oburlukla okuduğunu da belirtmeliyiz." (Tahir Alangu)

BURADAN

1. [zarf] Bu yerden
   • "Beş yaşımdan başlayarak buradan eve güğümlerle ben de su taşıdım." (Adalet Ağaoğlu)

BURUNLU

1. [sıfat] Herhangi bir biçimde burnu olan
2. Çıkıntısı olan
3. [mecaz] Kendini beğenmiş

TABURCU

1. [sıfat] Hastaneden çıkması kararlaştırılmış (hasta)

BURGATA

Kelime Kökeni: İtalyanca purgada

1. [isim, denizcilik] Tel ve bitkisel halatların inç olarak çevresini belirten, 2,54 santimetreye eşit olan birim

KABURGA

Kelime Kökeni: Moğolca

1. [isim, anatomi] Eğe kemiklerinin oluşturduğu kafes
   • "Yüreğinde heyecan büyüdü büyüdü, göğsüne sığmayan bir gürültü kaburgalarını parçalayacaktı." (Halit Ziya Uşaklıgil)
2. Bakınız eğe (I)
3. [denizcilik] Gemilerde dış kaplamanın dayandığı iskelet

TAMBURİ

Kelime Kökeni: Arapça ṭanbūrī

1. [isim] Tambur çalan kimse
   • "Zihnim bu şehirden, bu devirden çok uzakta / Tamburi Cemil Bey çalıyor eski plakta" (Yahya Kemal Beyatlı)

BURTLAK

1. [isim, ağızlardan] Taşlık, çalılık yer

İTBURNU

1. [isim, bitki bilimi] Yaban gülünün meyvesi

BURUNTU

1. [isim, ağızlardan] Bakınız sancı
   • "Sus! Buruntu geçiriyorum, azıcık kıpırdansam falya." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

BURACIK

1. [isim] Yakın ve belirli bir yer
2. İçinde bulunulan yer, tam burası
   • "Ben şimdi buracıkta tarağımı düşürmüşüm, gördünüz mü?" (Osman Cemal Kaygılı)

BURAĞAN

1. [isim] Kısa süreli olup çok şiddetli esen rüzgâr

BURSSUZ

1. [sıfat] Burs almayan, bursu olmayan