İçinde bur olan 7 harfli 28 kelime var. İçerisinde BUR bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında bur olan kelimeler listesine ya da Sonu bur ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler


Kelime bulma makinesi

B R U Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

BU, UR

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KAMBURA

  1. [isim] Kitapların ciltlenmesiyle sırt bölümünde oluşan yuvarlaklık

BURUKSU

  1. [sıfat] Buruğa benzer, buruk gibi
    • "Bundan kuvvet alarak âdeta bir nevi buruksu saadet içinde yaşamaktayım." (Refik Halit Karay)

İTBURNU

  1. [isim] Yaban gülünün meyvesi

BURUNLU

  1. [sıfat] Herhangi bir biçimde burnu olan
    • "Dördü de birbirine benzeyen zayıf, kanca burunlu çocuklardı." (Haldun Taner)
  2. Çıkıntısı olan
  3. Kendini beğenmiş, kibirli

MECBURİ

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [sıfat] Zorunlu
    • "Mecburi iniş."

OBURLUK

  1. [isim] Obur olma durumu
    • "Tekaüt olduktan sonra doktorlara inat oburluğa, nargileye bir nihayet vermemişti." (Ömer Seyfettin)

BURUKÇA

  1. [sıfat] Tadı biraz buruk olan

BURAĞAN

  1. [isim] Güçlü esen rüzgâr

BURCUMA

  1. [isim] Burcumak işi

BURKMAK

  1. [-i] Bir şeyi burar gibi ekseni etrafında döndürmek
    • "Birinin kolunu burkmak."
  2. [nsz] Burkulmak
    • "Ayağım burktu."
  3. Acı vermek, üzmek
    • "Yörede, şimdi yürek burkan bir suskunluk vardı." (Tarık Buğra)
  4. Bazı yiyecekler, ağza kekre tat vermek

BURULMA

  1. [isim] Burulmak işi

BAYBURT
...
BURTLAK

  1. [isim] Taşlık, çalılık yer

BURADAN

  1. [zarf] Bu yerden

BURKUCU

  1. [isim] Burkma işini yapan

BURJUVA

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [sıfat] Şehirde yaşayıp özel imtiyazlardan yararlanan
    • "Burjuva bir aileden doğmuş, bir fabrikatörle evlenmiş." (Hüseyin Cahit Yalçın)
  2. Orta sınıftan olan, kent soylu

KABURGA

Kelime Kökeni : Moğolca

  1. [isim] Eğe kemiklerinin oluşturduğu kafes
    • "Yüreğinde heyecan büyüdü büyüdü, göğsüne sığmayan bir gürültü kaburgalarını parçalayacaktı." (Halit Ziya Uşaklıgil)
  2. Eğe (I)
  3. Gemilerde dış kaplamanın dayandığı iskelet

TAMBURA

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Türk halk müziğinde kullanılan, cura, bulgari, çöğür, bağlama gibi telli ve çalgıçla çalınan çalgıların genel adı
    • "Gündüzleri öğleden sonra yatağından kalkarak tamburasını eline alıyordu." (Ömer Seyfettin)

BURLESK

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [isim] Sanat alanında ve özellikle edebiyatta rastlanan, komikliğe dayanan bir tür

BURSALI
...
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü