İçinde BUR geçen 10 harfli kelimeler

İçinde bur olan 10 harfli 32 kelime var. İçerisinde BUR bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında bur olan kelimeler listesine ya da sonu bur ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BURUNSALIK

1. [isim] Bakınız burunsak

BURJUVALIK

1. [isim] Burjuva olma durumu
   • "Hâlâ küçük burjuvalıktan kurtulamadın, nafile, senin adam olacağın yok, deyip duruyor." (Nâzım Hikmet)

KABURGASIZ

1. [sıfat] Kaburgası olmayan
2. [mecaz] Yılışık, dalkavuk olan
   • "Bu kaburgasız insan yığınını İstanbul'da toplaştıran, oy ticaretidir." (Aydın Boysan)

KARABURÇAK

1. [isim, bitki bilimi] Baklagillerden, hayvan yemi ve gübre olarak kullanılan bir tür; küşne (Ervum ervilla)

BURGULANMA

1. [isim] Burgulanmak işi

KEPÇEBURUN

1. [isim, ağızlardan] Bir tür yaban ördeği

RAMBURSMAN

Kelime Kökeni: Fransızca remboursement

1. [isim, ticaret] Bakınız geri ödeme
2. Ödeme emrini vermesi gereken bankanın talimatına göre akreditif bedelini ödeyen aracı banka

CUMBURDAMA

1. [isim] Cumburdamak durumu

MECBURİYET

Kelime Kökeni: Arapça mecbūriyyet

1. [isim] Bakınız zorunluluk
   • "Milletler yaşamak için devirlerinin şartlarına uymak mecburiyetindedirler." (Mehmet Kaplan)
2. Bakınız yükümlülük

BURUŞUKLUK

1. [isim] Buruşuk olma durumu
2. Ciltte oluşmuş kırışık
   • "… gözlerin içinde mütemadiyen yanan mesut ışıklar, gülerken burnun üstünde beliren sevimli buruşukluk." (Halide Edip Adıvar)

BURKABİLME

1. [isim] Burkabilmek işi

BURUNDURUK

1. [isim] Hayvanları nallarken ısırmaması için dudaklarını kıstırmaya yarayan kıskaç; yavaşa

LÜLEBURGAZ

1. [isim] Kırklareli iline bağlı ilçelerden biri

BURUNLAMAK

1. [-i, mecaz] Bakınız dışlamak
   • "Bana üvey evlat muamelesi yapıyorsun, beni burunluyorsun." (Orhan Kemal)

OBURLAŞMAK

1. [nesnesiz] Obur duruma gelmek
   • "Günde dört defa yiyecek şekilde oburlaştım." (Aka Gündüz)

KALBURÜSTÜ

1. [sıfat, mecaz] Seçkin, sivrilmiş, önde gelen
   • "Beylerbeyi, eski Boğaziçi'nin en kalburüstü bürokratlarını barındıran güngörmüşlüğünün simgesi, bir köşesidir." (Haldun Taner)
2. Benzerleri içinde daha üstün olan
   • "Bugün dahi kalburüstü üç dört oyunu hâlâ, başta Viyana ve Peşte olmak üzere oynanır durur." (Haldun Taner)

BURUKLAŞMA

1. [isim] Buruklaşmak durumu

KALBURLAMA

1. [isim] Kalburlamak işi

BUMBURUŞUK

1. [sıfat] Çok, iyice buruşmuş olan
   • "Yüzüme, gözlerini, hasta, kenarları bumburuşuk gözlerini kaldırdı." (Sait Faik Abasıyanık)

LÜKSEMBURG

1. [isim] Batı Avrupa'da küçük bir ülke ve bu ülkenin başkenti