İçinde bu olan 4 harfli 19 kelime var. İçerisinde BU bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında bu olan kelimeler listesine ya da sonu bu ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BUĞU

  1. [isim] Soğuk bir cisim üzerinde ortamda bulunan havanın veya gazın yoğunlaşmasından ötürü meydana gelmiş ince sıvı katmanı
    • "Döşeme, suyun cızırtılarla soğuttuğu ağır bir taş gibi buğu içindeydi." (Yaşar Nabi Nayır)
    • "Biz bile kendimizi en sadık bir aynada görmek istesek nefesimizin buğusu aynamızı bulandırır." (Abdülhak Şinasi Hisar)
BUKE

Kelime Kökeni: Fransızca bouquet

  1. [isim] Bakınız koku
    • "Berrak değildir ama kokuludur, bukesi enfestir." (Refik Halit Karay)
BUAT

Kelime Kökeni: Fransızca boite

  1. [isim, fizik] Elektrik akımı devrelerinde birleştirme yapmak veya akımı bir veya daha fazla kola ayırmak için kullanılan kutu
BUSE

Kelime Kökeni: Farsça būse

  1. [isim, eskimiş] Bakınız öpücük
    • "Bir buseye can verdiğin zamanlarda benim gibi / Sevdiğine sahip olan bahtiyarı düşündün mü?" (Enis Behiç Koryürek)
BUUT

Kelime Kökeni: Arapça buʿd

  1. [isim, eskimiş, matematik] Bakınız boyut
BULA

  1. [isim, ağızlardan] Bakınız yenge
BURU

  1. [isim, ağızlardan] Bakınız sancı
BURS

Kelime Kökeni: Fransızca bourse

  1. [isim] Bir öğrencinin öğrenimini sürdürebilmesi veya bir kimsenin bilgi ve görgüsünü artırması için belli bir süre devlet veya özel kuruluşlarca ödenen aylık para
    • "Öğrenimini tamamlaması için devlet bursuyla Almanya'ya gönderiliyor." (Necati Cumalı)
  2. Bu amaçla vakfedilmiş paranın veya malın geliri
BUCA

  1. [isim] İzmir iline bağlı ilçelerden biri
BURA

  1. [isim] İçinde bulunulan, işaret edilen, kastedilen yakın bir yer veya çevresi; burası
    • "En solda yarım ay biçiminde soyunma odaları ve duşlar bulunurdu ve burayı erkek çocuklar kullanırdı." (Ayla Kutlu)
BUJİ

Kelime Kökeni: Fransızca bougie

  1. [isim] Patlamalı motorlarda yakıtı tutuşturmaya yarayan araç
    • "Dereyi geçerken buji ıslanmış, araba stop etmiş. Kaporta açıldı, buji sökülüp kurutuldu." (Hüseyin Atmaca)
İŞBU

  1. [sıfat] Bu, özellikle bu
    • "İşbu sebepten dolayı."
ABUS

Kelime Kökeni: Arapça ʿabūs

  1. [sıfat, eskimiş] Bakınız somurtkan
  2. Çatık, asık (yüz)
    • "Abus çehreli bir adamın ne namazı ne niyazı ne zekâtı ne orucu makbuldür." (Ömer Seyfettin)
  3. Garip ve acayip olan
    • "Genç, esmer kız tahayyül ediyor, zihninde müphem hayallere karışan abus suallere cevap veremiyordu." (Ömer Seyfettin)
  4. [mecaz] İnsana baskı yapan, olumsuz etki eden
    • "Zira o abus aydınlık, dört asır katakomplarda yaşamaktan kalma bir yer altı hüznünün yadigârıdır." (Ruşen Eşref Ünaydın)
  5. [zarf] Somurtkan hâlde, somurtarak
    • "Hiçbir müstebit efendi huysuz bir zevç kadar müşkülpesent ve zalim değildir. Daima abus durur." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
OBUR

  1. [sıfat] Gereğinden çok yemek yiyen, doymak bilmeyen (kimse)
    • "Kendi derecesinde olmamakla beraber o da hatırı sayılan oburlardan." (Reşat Nuri Güntekin)
  2. [mecaz] Herhangi bir şeyi aşırı ölçüde kullanan, çok fazla ve hızlı tüketen; harın
ABUK

  1. [sıfat] Bakınız saçma
OBUZ

  1. [isim, ağızlardan] Basık, düz yer
  2. Derenin dar kısmı veya iki derenin birleştiği dar kısım
  3. Testi yapılan yeşil renkli toprak
OBUA

Kelime Kökeni: Fransızca hautbois

  1. [isim, müzik] Orkestrada çift kamışlı, altı delikli, on anahtarlı, tahtadan yapılmış üflemeli çalgı
BURÇ

Kelime Kökeni: Arapça burc

  1. [isim] Kale duvarlarından daha yüksek, yuvarlak, dört köşe veya çok köşeli kale çıkıntısı
    • "Etrafı geniş hendeklerle çevrili burçlar, en seçme muhafızlar elinde en titiz hesaplarla korunuyor." (Necip Fazıl Kısakürek)
  2. [gök bilimi] Zodyak üzerinde yer alan on iki takımyıldıza verilen ortak ad
  3. Astrolojik gök cisimlerinin kişinin doğumu sırasında bulunan konumlarına verilen ortak ad
    • "Düşündükçe gösterdiğim davranışlara, hareketlerime, burcuma göre değişik renk olacağıma kanaat getirdim." (Sinem Tufan)
  4. [teknik] Demir aksamın birbirine değmesini engellemek, boşlukları doldurmak amacıyla sarı, karbon, plastik vb.nden yapılan bir motor parçası
TABU

Kelime Kökeni: Fransızca tabou

  1. [isim, din bilimi] Kutsal sayılan bazı insanlara, hayvanlara, nesnelere dokunulmasını, kullanılmasını yasaklayan, aksi yapıldığında zararı dokunacağı düşünülen dinî inanç
    • "Bunlar tabuları, dinsel yasakları ve buyrukları içeren gizemsel inanç kurumlarıdır." (Melih Cevdet Anday)
  2. [toplum bilimi] Belli davranış veya sözlerin bir toplumca, bir toplumsal grupça tehlikeli sayılması ve olumsuz yaptırımlara bağlanarak yasaklanması; tekinsiz
  3. [sıfat] Yasaklanarak korunan (nesne, kelime, davranış)
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü