İçinde BENCİ geçen kelimeler

İçinde benci olan 14 kelime var. İçerisinde BENCİ bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında benci olan kelimeler listesine ya da sonu benci ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

15 Harfli Kelimeler

BENCİLLEŞEBİLME

12 Harfli Kelimeler

BENCİLCESİNE, BENCİLLEŞMEK

11 Harfli Kelimeler

BENBENCİLİK, BENCİLLEŞME, TEKBENCİLİK

10 Harfli Kelimeler

BENCİLEYİN

9 Harfli Kelimeler

BENCİLLİK

8 Harfli Kelimeler

BENBENCİ, BENCİLCE, BENCİLİK, TEKBENCİ

6 Harfli Kelimeler

BENCİL

5 Harfli Kelimeler

BENCİ

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BENCİLLEŞEBİLME

1. [isim] Bencilleşebilmek işi

BENCİLLEŞMEK

1. [nesnesiz] Bencil duruma gelmek

BENCİLCESİNE

1. [zarf] Bakınız bencilce

BENBENCİLİK

1. [isim] Benbenci olma durumu
   • "Kafasındaki binbir çeşit dalgalanışla kanındaki benbenciliğe yenilmiş biri olduğum için bir gülmedir aldı beni." (Şükran Kurdakul)

TEKBENCİLİK

1. [isim, felsefe] "Yalnız ben varım, benden başka her şey yalnızca benim tasarımımdır" diyen, öznel beni bilinç içerikleriyle birlikte tek gerçek, tek var olarak kabul eden görüş; solipsizm

BENCİLLEŞME

1. [isim] Bencilleşmek işi

BENCİLEYİN

1. [zarf] Benim gibi
   • "Öbür kullarınız dahi bencileyin hizmet etsin!" (Turan Oflazoğlu)

BENCİLLİK

1. [isim] Bencil olma durumu; kendimcilik, hodbinlik, hodkâmlık, egoistlik, egoizm, enaniyet
   • "Acının eğiticiliğini kendimize saklamanın bencillik olacağını düşünüyorum." (Adalet Ağaoğlu)

TEKBENCİ

1. [sıfat] Tekbencilik yanlısı olan

BENBENCİ

1. [sıfat] Kendini çok öven, hep kendinden söz eden
   • "Hiç benbenci olamadım şu dünyada." (Nezihe Meriç)

BENCİLİK

1. [isim] Benci olma durumu; hodpesentlik
2. [felsefe] İnsanın bütün eylemlerinin ben sevgisiyle belirlenmiş olduğunu, buna göre ahlaklılığın da yalnızca kendini koruma içgüdüsünün bir biçimi olduğunu ileri süren öğreti
3. [felsefe] Kendi benini ve çıkarını hayatın mutlak ilkesi yapan anlayış

BENCİLCE

1. [zarf] Bencile yakışır bir biçimde; bencilcesine
   • "Ama bütün bunlardan haberi olmayan biri doğal olarak bencilce davranacaktır." (İpek Ongun)

BENCİL

1. [sıfat] Yalnız kendini düşünen, kendi çıkarlarını herkesinkinden üstün tutan; kendimci, hodbin, hodkâm, egoist
   • "Bencildir insanoğlu, bencil olduğu için de yalnız kendi dertlerini düşünür, yalnız onlara inanır." (Nurullah Ataç)
2. [felsefe] Bencilik öğretisine inanan

BENCİ

1. [sıfat] Kendini beğenen, kendini her konuda üstün gören; hodpesent, megaloman
   • "Görülüyor ki Yunus’un terk edilmesini öğütlediği dünya, insanları aldatan, benci, benlikçi yapan, gerçeğe ulaştırmayan dünyadır..." (Abdülbaki Gölpınarlı)