İçinde AMİ geçen 7 harfli kelimeler

İçinde ami olan 7 harfli 30 kelime var. İçerisinde AMİ bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ami olan kelimeler listesine ya da sonu ami ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

SERAMİK

Kelime Kökeni: Fransızca céramique

1. [isim] Yüksek ısıda pişirilmiş topraktan yapılan vazo, çanak, çömlek vb. nesne
   • "Bugünkü tarih anlayışı hatta dünkü tarih anlayışıyla da pekâlâ bir seramik vazo veya madeni bir alet de yazılı metin parçası kadar önem arz edebilir." (İlber Ortaylı)
2. [sıfat] Yüksek ısıda pişirilmiş toprak, fayans, porselenden yapılan

HAMİNNE

1. [isim] Ailede yaşlı ve saygı duyulan kadın
   • "Haminnenin içi sıkıldı mı mutfağa girer, turşu kurardı." (Hıfzı Topuz)

PİRAMİT

Kelime Kökeni: Fransızca pyramide

1. [isim, matematik] Tepeleri ortak bir noktada birleşen, tabanları da herhangi bir çokgenin birer kenarı olan birtakım üçgenlerden oluşmuş cisim; ehram
2. [spor] Gösteri jimnastiklerinde, jimnastikçilerin, araçlı veya araçsız olarak birbirlerinin omuzlarında, dizlerinde oluşturdukları gösterişli ve düzenli biçimler
3. [tarih] Mısır firavunlarının mezarı; ehram

ARAMİCE

1. [isim] Sami dil ailesinin Batı lehçelerini içine alan ve MÖ 9. yüzyılda kullanılmaya başlanıp bugün bazı ağızları Anadolu’da Mardin, Kuzey Irak’ta Musul çevreleriyle İran’da Urmiye Gölü’nün doğu kıyılarında çok az kişi tarafından konuşulan yarı ölü bir dil; Aramca
2. [sıfat] Bu dille yazılmış olan

MELAMİN

Kelime Kökeni: Fransızca mélamine

1. [isim, kimya] Mutfak eşyası yapımında, kâğıt ve dokuma sanayisinde kullanılan yapay reçinelerin üretiminde yer alan kimyasal bir madde
2. [sıfat] Bu maddeden yapılan: melamin tabak, melamin tepsi.

AMİPLER

1. [isim, hayvan bilimi] Bir hücreli hayvanların kök bacaklılar sınıfına giren bir takımı

KAMİLEN

Kelime Kökeni: Arapça kāmilen

1. [zarf, eskimiş] Büsbütün, toptan
   • "Caminin methali, minberi, kâmilen siyah matem bayraklarıyla kaplı." (Attilâ İlhan)

AMİRLİK

1. [isim] Amir olma durumu
   • "Sesinde hayat için didinenlerin amirliği vardı." (Halide Edip Adıvar)

BAYRAMİ

1. [isim] Hacı Bayram Veli'nin tarikatına girmiş olan kimse

MEZAMİR

Kelime Kökeni: Arapça mezāmīr

1. [isim, eskimiş] Düdükler
2. Makamla okunan Zebur sureleri

HAMİSİZ

1. [sıfat] Koruyucusu, kayıranı olmayan
2. [zarf] Koruyucusuz bir biçimde
   • "Kayınbabasının evinden kovulduktan sonra, karısından da ayrılmış, bu yüzden hamisiz kalmıştı." (Ercüment Ekrem Talu)

ORİGAMİ

Kelime Kökeni: İngilizce origami

1. [isim] Genellikle kare kâğıt parçalarını kesmeden ve yapıştırıcı kullanmadan sadece katlayıp çeşitli canlı ve cansız figürler oluşturularak yapılan kâğıt katlama sanatı

AMİRSİZ

1. [sıfat] Amiri olmayan
   • "Efendisiz, kumandansız, amirsiz, emirsiz bir hayat istiyorum." (Ömer Seyfettin)

TAMİRCİ

1. [isim] Bakınız onarıcı
   • "Otomobil tamircisi bir akrabaları varmış, o da arabayı elden geçirmiş." (Erhan Bener)
2. Onarım yapılan yer

DİNAMİK

Kelime Kökeni: Fransızca dynamique

1. [sıfat] Bakınız canlı
   • "Neden olmasın, çok istekli bir çocuk. Üstelik genç ve dinamik." (Ahmet Ümit)
2. [fizik] Hareketli, her an değişebilen, duruk karşıtı
3. [felsefe] Bakınız devimsel
4. [isim] Mekaniğin kuvvet, hareket, enerji arasındaki ilişkilerini inceleyen dalı; devim bilimi

DİNAMİT

Kelime Kökeni: Fransızca dynamite

1. [isim, kimya] Nitrogliserin ile yapılan patlayıcı bir madde
2. [sıfat, mecaz] Çok fazla hırslı (kimse)

HAMİYET

Kelime Kökeni: Arapça ḥamiyyet

1. [isim] Bir insanın kendi yurdunu, ulusunu ve ailesini koruma çabası
   • "İçinde müthiş bir harp taraftarlığı, bir vatanperverlik, bir hamiyet taşıyordu." (Refik Halit Karay)

AMİRANE

Kelime Kökeni: Arapça āmir + Farsça -āne

1. [zarf] Bakınız amirce
   • "Ağır yürürdü ve gülümsemeksizin amirane konuşurdu." (Yahya Kemal Beyatlı)

HAMİLEN

Kelime Kökeni: Arapça ḥāmilen

1. [zarf, eskimiş] Üzerinde taşıyarak

KALAMİT

Kelime Kökeni: Fransızca calamite

1. [isim, mineraloji] Amfibol cinsinden bir mineral türü
2. İlk Çağ ağaç fosili