Ami ile başlayan kelimeler

Başında ami olan 25 kelime var. Ami ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ami olan kelimeler listesine ya da sonu ami ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında ami bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

11 Harfli Kelimeler

AMİRALBATTI

10 Harfli Kelimeler

AMİPLEŞMEK, AMİRSİZLİK, AMİYANELİK

9 Harfli Kelimeler

AMİPLEŞME, AMİRALLİK

8 Harfli Kelimeler

AMİGOLUK, AMİRİİTA

7 Harfli Kelimeler

AMİLLİK, AMİPLER, AMİRANE, AMİRLİK, AMİRSİZ, AMİYANE

6 Harfli Kelimeler

AMİLAZ, AMİPLİ, AMİRAL, AMİRCE, AMİTOZ

5 Harfli Kelimeler

AMİGO

4 Harfli Kelimeler

AMİL, AMİN, AMİP, AMİR, AMİT

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

AMİRALBATTI

1. [isim] En az iki kişiyle oynanan, karelerden oluşan zemin üzerine yerleştirilmiş karşılıklı on geminin kuralara dayalı hamlelerle isabet ettirilmesine dayalı zekâ ve strateji oyunu
   • "Çalışma saati gelene kadar kimi bir köşede amiralbattı … oynar, kimi incelemede karşılaştığı sorunu arkadaşları arasında tartışır, kimi fıkra anlatır." (Erhan Bener)

AMİPLEŞMEK

1. [nesnesiz] Amipler gibi bölünerek çoğalmak

AMİRSİZLİK

1. [isim] Amirsiz olma durumu

AMİYANELİK

1. [isim] Amiyane olma durumu
   • "Tümce biçiminde amiyanelik, bayağılık olur mu? Bayağılık düşüncede, duyguda olabilir." (Nurullah Ataç)

AMİRALLİK

1. [isim] Amiral olma durumu
2. Amiralin rütbesi
3. Amiralin görevi

AMİPLEŞME

1. [isim] Amipleşmek işi

AMİGOLUK

1. [isim] Amigonun yaptığı iş

AMİRİİTA

Kelime Kökeni: Arapça āmir + iʿṭā

1. [isim, eskimiş] Bakınız ita amiri

AMİPLER

1. [isim, hayvan bilimi] Bir hücreli hayvanların kök bacaklılar sınıfına giren bir takımı

AMİLLİK

1. [isim] Bakınız etkenlik
   • "Aman ya Rabbi! Ben, Dikran Hayikyan, babası Ermeni milliyetinin baştan canlanması için alevlenen ihtilalde amillik ederken öldürülen öksüz, bir an Osmanlılığa inanmışım ha!" (Ömer Seyfettin)

AMİRANE

Kelime Kökeni: Arapça āmir + Farsça -āne

1. [zarf] Bakınız amirce
   • "Ağır yürürdü ve gülümsemeksizin amirane konuşurdu." (Yahya Kemal Beyatlı)

AMİYANE

Kelime Kökeni: Arapça ʿāmmī + Farsça -āne

1. [sıfat] Bakınız basit
   • "Hem, bu çeşit amiyane işler diplomatın nesine?" (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
2. Bakınız sıradan
   • "Kupkuru bir ad hem de Satılmış gibi pek amiyane bir ad." (Halit Fahri Ozansoy)

AMİRLİK

1. [isim] Amir olma durumu
   • "Sesinde hayat için didinenlerin amirliği vardı." (Halide Edip Adıvar)

AMİRSİZ

1. [sıfat] Amiri olmayan
   • "Efendisiz, kumandansız, amirsiz, emirsiz bir hayat istiyorum." (Ömer Seyfettin)

AMİLAZ

Kelime Kökeni: Fransızca amylase

1. [isim, kimya] Nişastayı parçalayarak şekere çeviren bir enzim

AMİRAL

Kelime Kökeni: Fransızca amiral

1. [isim, askerlik] Rütbesi general ile aynı olan deniz subayı
   • "Amiralin sözlerine inanmak lazım, boş konuşmaz." (Feridun Fazıl Tülbentçi)

AMİTOZ

Kelime Kökeni: Fransızca amitose

1. [isim, biyoloji] Amip, akyuvar ve bazı bakterilerde hücre bölünmesi yoluyla olan çoğalma

AMİPLİ

1. [sıfat] İçinde amip bulunan
   • "Amipli su."
2. Amiplerin yol açtığı
   • "Amipli dizanteri."

AMİRCE

1. [zarf] Amire yakışır bir biçimde, amir gibi; amirane
   • "Ter sızan is karası kaşlarını avcunun içiyle silerek bu kez gerçekten amirce, kantarcının omzunu dürttü." (Orhan Kemal)

AMİGO

Kelime Kökeni: İspanyolca amigo

1. [isim] Çoğunlukla spor yarışmalarında seyircileri coşturan kimse
   • "Sabahattin patlak gözlü, biraz hidrosefal, toraman bir çocuktu; her fırsatta Beşiktaş'ın amigosu olduğunu belli ederdi." (Ahmet Murat)