İçinde al olan 5 harfli 312 kelime var. İçerisinde AL bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında al olan kelimeler listesine ya da sonu al ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Al Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

A L

2 Harfli Kelimeler

AL, LA

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

SALTO

Kelime Kökeni: İtalyanca salto

  1. [isim, spor] Rakibin bedenini kollarıyla birlikte kavrayarak yana veya arkaya savurma, devirerek bastırma biçiminde uygulanan bir güreş oyunu
SALTA

Kelime Kökeni: İtalyanca salto

  1. [isim] Köpeğin arka ayakları üzerine ayağa kalkması
TALİP

Kelime Kökeni: Arapça ṭālib

  1. [sıfat] İsteyen, talep eden, istekli olan kimse
    • "Yeniden dünyaya gelsem yeniden aynı hayatı yaşamaya talibim." (Zeynep Kozanoğlu)
  2. Genellikle evlenmek isteyen ve bu isteğini evleneceği kimseye bildiren erkek
    • "İlk talibim, kırk yaşında bir doktor, babam reddetti." (Peyami Safa)
İRSAL

Kelime Kökeni: Arapça irsāl

  1. [isim, eskimiş] Bakınız gönderme
SALAR

  1. [isim] Çin Halk Cumhuriyeti’nde yaşayan Oğuz kökenli bir Türk halkı ve bu halkın soyundan olan kimse
ALKIŞ

  1. [isim] Bir şeyin beğenildiğini, onaylandığını anlatmak için iki eli ses çıkaracak şekilde birbirine vurma hareketi
    • "Kulaklarım uğulduyor, gündüzki nutuk, alkış, mızıka gürültülerinin akislerini hâlâ işitiyordum." (Ömer Seyfettin)
  2. [eskimiş] Bakınız dua, kargış karşıtı
  3. [mecaz] Beğenme, takdir etme
  4. [tarih] Padişah, sadrazam ve vezirlere bayramlarda, bazı törenlerde yüksek sesle yapılan dua
ARALI

  1. [sıfat] Bakınız aralıklı
MALAY

  1. [isim] Malezya, Doğu Sumatra ve Brunei kıyılarında yaşayan bir halk veya bu halktan olan kimse
MALAZ

  1. [isim, ağızlardan] Sulak yer
  2. Sürülmemiş, ot bürümüş toprak
  3. Su altında kalan, su basmış tarla
ÇALKI

  1. [isim] Bakınız çalgıç
  2. [ağızlardan] Bakınız tırpan
SALAT

Kelime Kökeni: Arapça ṣalāt

  1. [isim, din bilimi] Bakınız namaz
  2. Hz. Muhammed'in adı anıldığında saygı göstermek için okunan dua
ZÜLAL

Kelime Kökeni: Arapça zulāl

  1. [isim] Saf, tatlı su
KALIÇ

  1. [isim, ağızlardan] Bakınız orak
DİVAL

Kelime Kökeni: Farsça divāl

  1. [isim, eskimiş] Altı mukavva ile beslenmiş, üstü sırmalı işleme
MARAL

Kelime Kökeni: Moğolca

  1. [isim, hayvan bilimi] Dişi geyik
SALEP

Kelime Kökeni: Arapça saḥleb

  1. [isim, bitki bilimi] Salepgillerin tek köklü, yumrulu, salkımlı veya başak çiçekli olan örnek bitkisi; sahlep (Orchis)
  2. Bu bitkinin yumru durumundaki köklerinden dövülerek hazırlanan beyaz toz; sahlep
  3. Bu tozun, şekerli süt veya su ile kaynatılmasıyla yapılan sıcak içecek; sahlep
    • "Üstüne bol zencefil ektirdiğim salep fincanını iki elimle kavradım." (Sait Faik Abasıyanık)
SALAŞ

Kelime Kökeni: Mar. salaş

  1. [sıfat] Uyumsuz, kötü görünen
  2. Derme çatma, özensiz olarak yapılmış (yapı)
    • "Kenar mahalleleri gezerken birtakım salaş barakalar göreceksiniz." (Reşat Nuri Güntekin)
  3. [zarf] Uyumsuz biçimde, gelişigüzel olarak
    • "Bir ara karşıdaki salaş birahanenin penceresine göz atıyorum." (Ahmet Ümit)
  4. [isim] Sebze, meyve vb. satmak için kurulmuş, eğreti, derme çatma dükkân
    • "Bizim salaş bütün ömrünce kaç defa süpürülmüş, kaç defa yıkanmış?" (Aka Gündüz)
MALUL

Kelime Kökeni: Arapça maʿlūl

  1. [sıfat] Sakat (kimse); sökel
    • "Ben belki artık malulüm belki ömrümün sonuna kadar böyle kalacağım." (Nâzım Hikmet)
  2. Hasta (kimse)
AHALİ

Kelime Kökeni: Arapça ahālī

  1. [isim] Bir memleket, şehir veya semtte oturanların, yaşayanların hepsi; el (III), halk (I)
    • "Mevsim daha Boğaz'ın bütün ahalisini toplayamamıştır." (Abdülhak Şinasi Hisar)
  2. Bir yerde toplanan kalabalık; umum
    • "O, ahalinin ikide birde başlarını çevirip kendine baktıklarını zannediyordu, avuçları soğuyor, şakakları terliyordu." (Halide Edip Adıvar)
MALUM

Kelime Kökeni: Arapça maʿlūm

  1. [isim] Herkes tarafından bilinen, gizli olmayan, öğrenilmiş şey
    • "Balkan Harbi'nin fecaatlerinden sonraki hadiseler de malumunuzdur." (Etem İzzet Benice)
  2. [sıfat] Herkesçe bilinen ancak dile getirilemeyen
    • "Malum kişi. Malum çevre."
  3. [zarf] Bilindiği üzere, bilindiği gibi
  4. [isim, dil bilgisi] Bakınız etken fiil
  5. [eskimiş, matematik] Bakınız bilinen
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü