İçinde AKİ geçen 5 harfli kelimeler

İçinde aki olan 5 harfli 24 kelime var. İçerisinde AKİ bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında aki olan kelimeler listesine ya da sonu aki ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

AKİDE

Kelime Kökeni: Arapça ʿaḳīde

1. [isim, din bilimi] Bakınız inanç
   • "Ahmet Bey, dedi, kim olduğunuzu, akidenizi, kasabada, köylerde ne gibi faaliyet gösterdiğinizi biliyorum." (Nâzım Hikmet)

SAKİN

Kelime Kökeni: Arapça sākin

1. [sıfat] Hareket etmeyen, kımıldamayan
2. Dingin olan; durgun, sakince
   • "Sakin, mütevazı ve kalabalıktan kaçan ruhunu incitmemek için onu, birkaç kişi ile sırtımda ebedî makamına ben götürdüm." (Ahmet Hikmet Müftüoğlu)
3. Bakınız sessiz
   • "Dinlenmek için otelimizden daha sakinini bulacağınızı ummam." (Sait Faik Abasıyanık)
4. Kimseyi rahatsız etmeyen
5. Kolayca sinirlenmeyen; sinirsiz
   • "Vücudu, yüzü, bütün hareketleri sert fakat silik ve sakindi." (Halide Edip Adıvar)
6. Huysuzluğu, rahatsızlığı azalmış veya geçmiş
   • "Sesi dinlediği müddetçe sakin ve uslu duruyordu." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
7. Bir yerde oturan
   • "Öğle uykusuna dalmış yalı sakinleri. Rehavet çökmüş." (Abidin Dino)

SAKİM

Kelime Kökeni: Arapça saḳīm

1. [sıfat, eskimiş] Bozuk, yanlış, eksik

SAKİL

Kelime Kökeni: Arapça s̱aḳīl

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız ağır
2. Sıkıntı veren; sıkıntılı
3. Çirkin, kaba, uyumsuz olan
4. [isim, müzik] Türk müziğinde bir usul

SAKİT

Kelime Kökeni: Arapça sākit

1. [sıfat, eskimiş] Susmuş, sessiz
   • "Nazmiye Hanım hülyaları içinde sakit, uysal ve gevşek adımlarla yürüyordu." (Peyami Safa)

FAKİH

Kelime Kökeni: Arapça faḳīh

1. [isim, eskimiş] Fıkıh bilgini

YAKİN

Kelime Kökeni: Arapça yaḳīn

1. [isim, eskimiş] Sağlam, kesin bilgi
2. Bir şeyi iyice, kesinlikle bilme

BAKİR

Kelime Kökeni: Arapça bākir

1. [sıfat] Cinsel ilişkide bulunmamış (erkek)
2. El değmemiş, kullanılmamış
3. İşlenmemiş (toprak)
4. Eskimemiş, yıpranmamış, yeni
   • "... daha derin musikiler duymak, daha bakir aşkların vuslatına ermek sevdasını duyuyordu." (Abdülhak Şinasi Hisar)

RAKİK

Kelime Kökeni: Arapça raḳīḳ

1. [sıfat, eskimiş] İnce, narin
   • "Yazılarında olduğu gibi konuşurken de kelimelerin en asil ve en rakiklerinden seçiyordu." (Orhan Seyfi Orhon)
2. [mecaz] Merhametli, yufka yürekli

HAKİR

Kelime Kökeni: Arapça ḥaḳīr

1. [sıfat] Aşağı görülen, değersiz
   • "O hâlde, insanın yaratılması, kendini hakir bilmesi, aşağı görmesi içindir." (Necip Fazıl Kısakürek)

RAKİT

Kelime Kökeni: Arapça rākid

1. [sıfat, eskimiş] Durgun (su)

TAKİM

Kelime Kökeni: Arapça taʿḳīm

1. [isim, eskimiş] Verimsiz duruma getirme, sonuçsuz bırakma, kısırlaştırma
2. Mikrobundan arıtma

FAKİR

Kelime Kökeni: Arapça faḳīr

1. [sıfat] Bakınız yoksul, zengin karşıtı
   • "En fakir köyler taştandır ve üstü kiremittir." (Falih Rıfkı Atay)
2. [mecaz] Olması gerekenden az
   • "Seni fakir, soluk bir dekor içinde görmek istemem." (Mahmut Yesari)
3. [isim] Hindistan'da yokluğa, eziyete kendini alıştırmış derviş
4. [mecaz] Zavallı, kimsesiz olan
   • "Hey gidi kahpe felek, gençliklerine doymadan gitti fakirler." (Haldun Taner)
5. [isim, mecaz] Kişinin alçak gönüllülük göstermek için kendisine verdiği san
   • "Fakir dün ziyaretinize geldimse de bulamadım." (Şemseddin Sami)

RAKİP

Kelime Kökeni: Arapça raḳīb

1. [isim] Herhangi bir işte, bir yarışta, birbirini geçmeye çalışan, aynı şeyi elde etmeye uğraşan kimse
   • "Bakarsın erkek rakibini de sevgilisini de öldürmüş." (Sait Faik Abasıyanık)

HAKİM

Kelime Kökeni: Arapça ḥakīm

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız bilge
2. [din bilimi] Her şeyi bilen (Tanrı)
   • "Binaenaleyh Allah mutlak olarak hakim, insanlar ise nispi ve izafi olarak hakimdir." (Süleyman Uludağ)

TAKİP

Kelime Kökeni: Arapça taʿḳīb

1. [isim] Yetişmek, yakalamak veya bulmak amacıyla birinin arkasından gitme; izleme
   • "Hazım Aslan'ı, bir polis hafiyesi gibi günlerce takipten sonra bulmaya muvaffak oldum." (Halide Edip Adıvar)
2. Ardınca gitme veya gelme
   • "Çocuk, babasının kendisini takibinden memnun olmadı."
3. [hukuk] Bakınız kovuşturma
   • "Savcılık, basın suçlarının takibinden sorumludur."
4. [mecaz] İzinden gitme; izleme
   • "Atatürk'ün düşüncelerini takip, gençliğin başlıca amacıdır."
5. [askerlik] Geri çekilmekte olan düşmanı yok etmek için yapılan hareket

VAKİT

Kelime Kökeni: Arapça vaḳt

1. [isim] Bakınız zaman
   • "Mevsim mütehayyil, vakit akşamdı Bebek'te." (Yahya Kemal Beyatlı)
2. Bir işe ayrılmış veya bir iş için alışılmış saatler
   • "Yemek vakti. Şimdi bunun vakti değil."
3. Bakınız çağ
   • "Vaktin bilginleri."
4. Belirlenmiş olan zaman
   • "Kâhya, vakit gayri Süleyman, haber saldık gelecekler, pamuklar da kıvamına geldi, demişti." (Samim Kocagöz)
5. Zaman anlatan kelimelere belirtilen durumunda geldiğinde "iken" anlamı veren bir söz
6. [mecaz] Geçim, para bakımından elverişli durum
   • "Onun bu kadar para vermeye vakti yok."

DAKİK

Kelime Kökeni: Arapça daḳīḳ

1. [sıfat] Düzenli işleyen, aksamayan
2. [mecaz] Zamanı kullanmada çok dikkatli olan, her şeyi zamanında yapmaya özen gösteren
3. Randevusuna zamanında gelen
   • "Bu bizim Muharrem nasıl oluyor da her seferinde bu kadar dakik olabiliyor?" (Alper Altıntaş)

NAKİP

Kelime Kökeni: Arapça naḳīb

1. [isim, eskimiş] Bir kavmin, kabilenin başkanı veya onun vekili
2. Bir tekkede en yaşlı derviş veya dede
   • "Kerim Çelebi cönkü kuşağına sokunca toplantıyı yönetecek nakip kalktı, arkasını Ahi Baba’ya dönmeden avlu kapısına kadar geriledi." (Kemal Tahir)

NAKİT

Kelime Kökeni: Arapça naḳd

1. [isim, ekonomi] Bakınız para
2. Kullanılması hemen mümkün olan para, peşin para; likit