İçinde AKA geçen 6 harfli kelimeler

İçinde aka olan 6 harfli 40 kelime var. İçerisinde AKA bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında aka olan kelimeler listesine ya da Sonu aka ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

A A K Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

3 Harfli Kelimeler

AKA

2 Harfli Kelimeler

AK

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

FİYAKA

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] Gösteriş, çalım, afi, caka
   • "Küçük çocuklar da tütüne alışırken fiyakası için başlarlar." (Sait Faik Abasıyanık)

AKAMET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Kısırlık, verimsizlik
2. Başarısızlık, sonuçsuzluk
   • "Bu mücadeleden ruhumun yorgun düştüğünü, akamete mahkûm kaldığını görüyorum." (Hüseyin Cahit Yalçın)

MAKARA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Üzerine iplik, tel, şerit vb. sarılan, kenarları çıkıntılı, ekseni boyunca delik silindir, bobin
   • "Dersin ciddiliğine bakmadan koyuverdik makaraları." (Atilla İlhan)
   • "Yukarı katta ihtiyar imamla yatalak hasta karısının aşağıdan tamamıyla işitilen kavgalarına dair hikâyelerinin makarasını çözerdi." (Halit Ziya Uşaklıgil)
2. Sürme kapak rayları üzerinde hareket edecek biçimde metal veya plastikten yapılmış değişik tiplerdeki sürme kapak aleti
3. Bir yükün yukarıya kaldırılmasını sağlayan araç
4. Ağır yüklerin kaldırılma ve indirilmesinde kullanılan, birbirine paralel iki veya daha çok tabla arasında dönen, kenarı çepeçevre oluklu tekerlek veya tekerleklerden oluşmuş mekanik alet

MAKALE

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bilim, fen konularıyla siyasal, ekonomik ve toplumsal konuları açıklayıcı veya yorumlayıcı niteliği olan gazete ve dergi yazısı

VARAKA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Varak
   • "Vazife esnasında hakaret diye zabıt varakası tutabilirdi." (Aka Gündüz)

SARAKA

1. [isim] Alay, istihza
   • "Taşralarda ağırbaşlı kitaplar okumaya kalkışan öğrencileri, arkadaşları sarakaya alır." (Salâh Birsel)

FALAKA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Ceza olarak ayak tabanlarına vurmakta kullanılan, ayakları uygun bir durumda sıkıştırıp tutan, kalınca bir sopa ile bunun iki ucuna bağlı bir ipi olan cezalandırma aracı
2. Bu araçla uygulanan dayak cezası
3. Bazı kaldıraçlarda kullanılan ucu iple bağlı ağaç parçası

TOYAKA

1. [isim] Bükerek germek için iki kat edilmiş bir ipin ucuna geçirilen tahta parçası

AKARET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Akar
   • "Başladı, her ay, akaretlerinden kira toplar gibi tıkır tıkır faizleri toplamaya." (Ercüment Ekrem Talu)

YAKARI

1. [isim] Yakarış

ŞAKACI

1. [sıfat] Şaka yapmasını seven, şakalaşmadan hoşlanan, latifeci
   • "Gazi, teessürünü şakacı bir tonla örterek sözümü kesti." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

SAKAĞI

1. [isim] Özellikle atlarda görülen ve insanlara da bulaşan ölümcül bir hayvan hastalığı, ruam

AKYAKA

...

TAKACI

1. [isim] Taka işleten kimse

ŞAKALI

...

YAKALI

1. [sıfat] Herhangi bir biçimde yakası olan
   • "Damat orta yaşlı bir zat olup kadife yakalı lacivert bir palto giymişti." (Haldun Taner)

NAFAKA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Geçinmek için gerekli olan şeylerin bütünü, geçimlik
2. Birinin geçindirmekle yükümlü bulunduğu kimselere, mahkeme kararıyla bağlanan aylık

AFAKAN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Hafakan

AKARSU

1. [isim] Yeryüzünde, yer altında belirli bir yatak içinde, eğim boyunca sürekli veya zaman zaman akan su
   • "Cevapları pek açık ve akarsu gibi idi." (Falih Rıfkı Atay)
2. Tek sıra elmastan gerdanlık

BAKAYA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Askerlik çağına girenlerden son yoklamalarını yaptırarak askerlik kararı aldırdıkları hâlde çağrıldıklarında gelmeyen veya gelip de kıtalarına gitmeden toplandıkları yerlerden ayrılanlar
2. Ait olduğu yıl içinde toplanamayıp ertesi yıla kalan vergiler
3. Kalıntılar