İçinde AHİ geçen 7 harfli kelimeler

İçinde ahi olan 7 harfli 26 kelime var. İçerisinde AHİ bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ahi olan kelimeler listesine ya da sonu ahi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ŞAHİNCİ

1. [isim] Avcı şahin yetiştiren ve avda kullanan kimse
2. [tarih] Padişahın avda kullanacağı şahinleri yetiştirmekle görevli kimse

CAHİLCE

1. [zarf] Bakınız bilgisizce
   • "Roman sanatı konusunda memleketimizin en aydın kişileri bile otuz dokuz yıl önce ne kadar cahilce davranırlardı." (Selim İleri)

DAHİLEN

Kelime Kökeni: Arapça dāḫilen

1. [zarf] İç taraftan
2. (İlaç için) İçilerek

BİLLAHİ

Kelime Kökeni: Arapça billahi

1. [ünlem] Bakınız vallahi
2. "İnan olsun" anlamında kullanılan bir söz
   • "Rica ederim komiser Efendi, dedi, ben billahi paradan puldan kaçınmıyorum." (Reşat Nuri Güntekin)

MEFAHİR

Kelime Kökeni: Arapça mefāḫir

1. [isim, eskimiş] Övünülecek şeyler, övünceler
   • "Mazinin mefahirini yaşatmak, bir millete yapılacak en büyük hizmet." (Cemil Meriç)

CERRAHİ

Kelime Kökeni: Arapça cerrāḥī

1. [sıfat] Cerrahlıkla ilgili
2. [isim] Ameliyatı gerektiren hastalıklarla ilgilenen hekimlik kolu; şirürji
   • "Beyin cerrahisi."

DAHİLİK

1. [isim] Bakınız deha
   • "Demek ki sizler gibi mayasında dahilik bulunan insanlarda yedek bir enerji deposu mevcut." (Mehmet Niyazi Özdemir)

MÜCAHİT

Kelime Kökeni: Arapça mucāhid

1. [isim] Kutsal ülküler uğruna savaşan kimse

VALLAHİ

Kelime Kökeni: Arapça vallahi

1. [ünlem] "Tanrı'yı tanık tutarım, Tanrı hakkı için" anlamında kullanılan bir yemin sözü; billahi, tallahi, valla, vallaha
   • "Vallahi, arkadaş bu resimleri senin yaptığına kimse inanmaz." (Peyami Safa)

MÜZAHİR

Kelime Kökeni: Arapça muẓāhir

1. [sıfat, eskimiş] Yardımcı, destekleyici, arkalayan, arka çıkan

VAHİLİK

1. [isim] Bakınız saçmalık
   • "Böyle birçok ekoller vahilikleri, sahtelikleri, çürük esaslara dayanmaları dolayısıyla kıymetten düşmüşlerdir." (Asaf Halet Çelebi)

MUSAHİP

Kelime Kökeni: Arapça muṣāḥib

1. [isim, eskimiş] Sohbet, arkadaşlık eden kimse
2. Alevilikte özel bir dinî tören ile atanan ve kişinin hem dünyada hem de ahirette kardeşi ve yoldaşı kabul edilen kimse
3. [tarih] Tatlı konuşmaları ile büyüklerin, özellikle padişahların güzel zaman geçirmelerini sağlamakla görevli, zeki, görgülü, hoşsohbet kimselere verilen ünvan

BAHİSÇİ

1. [isim] Bakınız müşterek bahisçi

ŞEVAHİT

Kelime Kökeni: Arapça şevāhid

1. [isim, eskimiş] Tanıklar

ŞAHİTLİ

1. [sıfat] Bakınız tanıklı

MÜŞAHİT

Kelime Kökeni: Arapça muşāhid

1. [isim, eskimiş] Bakınız gözlemci

TAHİNLİ

1. [sıfat] İçinde tahin bulunan (çörek, ekmek, pide vb.)
   • "Onlar da biçim olarak bizim tahinli çöreklerimizi andırıyor ama tatları başka." (Aysu Erinç)
   • "Tahinli pide yapmakla ün salmış dükkânın adını Şehrazat koymuştu." (Müfid Ekdal)

ZAHİRDE

1. [zarf] Bakınız görünüşte
   • "Zahirde rezaletin devam etmesine mâni olmak istiyordu." (Mithat Cemal Kuntay)

CEVAHİR

Kelime Kökeni: Arapça cevāhir

1. [isim] Elmas, yakut vb. değerli taşlar; mücevher
   • "Bunların bazısının cevahirle süslenmiş mineli kapakları bulunur." (Abdülhak Şinasi Hisar)

MÜDAHİL

Kelime Kökeni: Arapça mudāḫil

1. [sıfat] Karışan, araya giren, el atan
2. [hukuk] Davaya müdahale eden; katılan
   • "Müdahil avukat."