İçinde AHİ geçen 5 harfli kelimeler

İçinde ahi olan 5 harfli 28 kelime var. İçerisinde AHİ bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ahi olan kelimeler listesine ya da sonu ahi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ZAHİR

Kelime Kökeni: Arapça ẓāhir

1. [sıfat] Bakınız belli (II)
   • "Bu işte de Türkiye Cumhuriyeti’nin büyük hevesi ve iyi niyeti çok zahirdir." (Tevfik Rüştü Aras)
2. [isim] Bakınız dış yüz
3. [zarf, ağızlardan] Bakınız kuşkusuz
   • "Zahir, o anda başıma kan çıkmış, yüzüm kızarmış olacak ki..." (Sermet Muhtar Alus)

TAHİR

Kelime Kökeni: Arapça ṭāhir

1. [isim] Bakınız temiz
2. [müzik] Klasik Türk müziğinde basit bir makam

ZAHİT

Kelime Kökeni: Arapça zāhid

1. [sıfat] Dinin yasak ettiği şeylerden sakınıp buyurduklarını yerine getiren, dünya işlerine önem vermeyen (kimse)
   • "Bu sualin karşısında hakikati inkâr olunmuş bir zahit gibi doğruldu." (Ömer Seyfettin)

KAHİL

Kelime Kökeni: Arapça kāhil

1. [sıfat, eskimiş, biyoloji] Bakınız erişkin

KAHİN

Kelime Kökeni: Arapça kāhin

1. [isim] Doğaüstü yollardan gizli, bilinmeyen şeyleri, geleceği bilme iddiasında bulunan kimse
   • "Falih Rıfkı Atay'a bu mücadeleyi kazanacağımızı kâhinler haber vermediler." (Orhan Seyfi Orhon)
2. [din bilimi] Eski Mısırlılar, Hintliler gibi bazı kavimlerde gaipten haber verdiğine inanılan ruhani kişi

FAHİŞ

Kelime Kökeni: Arapça fāḥiş

1. [sıfat] Ölçüyü aşan, aşırı, çok fazla olan
2. Ahlaka ve törelere uygun olmayan

İLAHİ

Kelime Kökeni: Arapça ilāhī

1. [ünlem] "Bu ne hâl, ne tuhaf" gibi şaşma, sitem bildiren bir söz
   • "İlahi Eda abla! Güzele bakmanın sevap olduğunu bilmez misin sen?" (Necati Cumalı)

TAHİN

Kelime Kökeni: Arapça ṭaḥīn

1. [isim] Susam tohumlarının kavrulup öğütülmesiyle yapılan koyu kıvamlı, yağlı yiyecek

RAHİP

Kelime Kökeni: Arapça rāhib

1. [isim] Hristiyanlarda genellikle manastırda yaşayan evlenmemiş papaz; keşiş, karabaş
   • "Üstünde nedense rahip giysisi, başında da defne dalından bir çelenk var." (Adalet Ağaoğlu)

KAHİR

Kelime Kökeni: Arapça ḳāhir

1. [sıfat, eskimiş] Kahreden, zorlayan
2. Baskın gelen, ezen, ezici

DAHİL

Kelime Kökeni: Arapça dāḫil

1. [isim] Bakınız iç
   • "Bütün bu şeraitten daha elim ve daha vahim olmak üzere, memleketin dâhilinde iktidara sahip olanlar, gaflet ve dalalet ve hatta hıyanet içinde bulunabilirler." (Atatürk)
2. [zarf] İçinde, ... ile birlikte
   • "Bütün bu insanlar, amcası dâhil tiyatroda perdenin açılmasını bekler gibidir." (Tarık Buğra)
3. [zarf] İçinde, içine almış durumda
   • "KDV dâhil."

RAHİM

Kelime Kökeni: Arapça raḥīm

1. [sıfat] Koruyan, acıyan, merhamet eden (Tanrı)
2. [zarf, eskimiş] Koruyarak, acıyarak, merhamet ederek
   • "Fakat pederimiz hiçbir zaman bendenize rahîm davranmamıştır." (Feridun Fazıl Tülbentçi)

NAHİV

Kelime Kökeni: Arapça naḥv

1. [isim, eskimiş, dil bilgisi] Bakınız cümle bilgisi

NAHİF

Kelime Kökeni: Arapça naḥīf

1. [sıfat, eskimiş] İnce, duygulu, hassas olan
   • "Ben, şiirin fazla yüke gelmeyecek kadar narin, nahif olduğunu sanıyorum." (Behçet Necatigil)
2. Bakınız zayıf
   • "Elleri çok ince, lades kemiklerinden yapılmış gibi nahif parmaklar..." (Peyami Safa)

BAHİR

Kelime Kökeni: Arapça baḥr

1. [isim] Mevlidin bölümlerinden her biri
2. [eskimiş] Bakınız deniz
   • "Ben o yârin çölünde kum / Bahrinde su, elinde mum" (Mustafa Seyit Sutüven)
3. [edebiyat] Aruzdaki vezin takımlarından her biri

BAHİS

Kelime Kökeni: Arapça baḥs̱

1. [isim] Üzerinde konuşulan konu
   • "Bu bahisleri bırakalım artık." (Peyami Safa)
2. Görüşünde veya iddiasında haklı çıkacak tarafa bir şey verilmesini kabul eden sözlü anlaşma
3. Bir kitabın bölümlerinden her biri
   • "Burada da her bahsin sonunda yazdığı gibi uzun uzadıya incelemelerde bulunuyor." (Asaf Halet Çelebi)

AHİZE

Kelime Kökeni: Arapça āḫiẕe

1. [isim] Sabit telefonların sesleri duymaya ve karşı tarafa iletmeye yarayan parçası
   • "Ahize birinden ona geçerek belki bir saat konuştular." (Mithat Cemal Kuntay)

ŞAHİN

Kelime Kökeni: Farsça şāhīn

1. [isim, hayvan bilimi] Kartalgillerden, Avrupa ve Asya'nın dağ, orman ve çalılıklarında yaşayan, 50-55 santimetre uzunluğunda yırtıcı bir kuş (Buteo buteo)
   • "Bingöl bugün de şahinlerin yaylağı, çobanın uğrağı ve Türk'ün sevgisidir." (Etem İzzet Benice)

CAHİL

Kelime Kökeni: Arapça cāhil

1. [sıfat] Öğrenim görmemiş, okumamış
   • "Bu maskara sosyete bana cahil diye bakar." (Halide Edip Adıvar)
2. Bakınız bilgisiz
   • "Sansürcülerin çoğu cahil, tiyatrodan anlamaz kişilerdi." (Metin And)
3. [ağızlardan] Deneyimsiz, toy olan (delikanlı veya kız)

ŞAHİT

Kelime Kökeni: Arapça şāhid

1. [isim, hukuk] Bakınız tanık
   • "Kendisine uzun uzun anlattığım hikâyemin şahidi yoktu." (Refik Halit Karay)