İçinde A geçen 6 harfli kelimeler

İçinde a olan 6 harfli 3536 kelime var. İçerisinde A harfi bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında a harfi olan kelimeler listesine ya da sonu a harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MAHLUL

Kelime Kökeni: Arapça maḥlūl

1. [sıfat, eskimiş] Hallolmuş, çözülmüş, dağılmış
2. [hukuk] Mirasçısı olmayan bir kimseden hükûmete kalan (mülk)
   • "Padişaha arz edilecek maruzat ile bir emri olursa küçük bir parayla evkaftan mahlul bir evceğiz verilemez mi?" (Abdülhak Şinasi Hisar)
3. [isim, kimya] Bakınız eriyik

TAHMİS

Kelime Kökeni: Arapça taḫmīs

1. [isim, edebiyat] Divan edebiyatında bir gazelin her beytinin başına birinci mısranın kafiyesine uygun üç dize katılması durumu; beşleme

BADİYE

Kelime Kökeni: Arapça bādiye

1. [isim, eskimiş] Bakınız çöl
   • "Bütün İslam diyarlarından, Afrika'nın badiyelerinde Müslümanlar hep bir Mehdi'yi beklerler." (Ömer Seyfettin)

AKITAÇ

1. [isim, tıp] Bakınız dren

İŞTİAL

Kelime Kökeni: Arapça iştiʿāl

1. [isim, eskimiş] Tutuşma, parlama, alevlenme

KIYASİ

Kelime Kökeni: Arapça ḳiyāsī

1. [sıfat] Uygulama ve benzetme ile elde edilen
2. [eskimiş] Bakınız kurallı

BOĞATA

Kelime Kökeni: İtalyanca bigotta

1. [isim, denizcilik] Ağaçtan yapılmış, yuvarlak, delikli makara

FREZYA

1. [isim, bitki bilimi] Süsengiller familyasından yirmi kadar süs bitkisi türünü içeren cins (Freesia)

MAHLAS

Kelime Kökeni: Arapça maḫlaṣ

1. [isim] Bakınız takma ad

HANEFİ

Kelime Kökeni: Arapça ḥanefī

1. [isim, din bilimi] İslamiyet'in dört Sünni mezhebinden biri
2. Bu mezhepten olan kimse

İCABET

Kelime Kökeni: Arapça icābet

1. [isim] Bir çağrıyı yerine getirme, bir çağrıya gitme
2. Bir buyruk veya isteğe uyma, kabul etme, razı olma

BATTAL

Kelime Kökeni: Arapça baṭṭāl

1. [sıfat] En ve boyca alışılmış olandan büyük
2. [mecaz] İşe yaramaz, kullanılmaz
   • "Orada sahile çekilmiş bir battal balıkçı kayığı yan yatmış, denizin kıyıya attığı leş gibi insana çürümüş, kokmuş vehmi veriyor." (Refik Halit Karay)

MAHLUK

Kelime Kökeni: Arapça maḫlūḳ

1. [isim, eskimiş] Bakınız yaratık
   • "İnsanlar, koku duygusunun çeşitlerini ve manalarını görmekte her mahluktan daha fazla miyopturlar." (İbrahim Alâeddin Gövsa)

LANGUR

Kelime Kökeni: İngilizce langur

1. [isim, hayvan bilimi] Maymunlardan, Hindistan'da yaşayan, kül rengi veya kırmızıya çalan sarı tüylü, büyük bir maymun (Presbytis entellus)

BASMAK

1. [-e] Vücudun ağırlığını verecek bir biçimde ayak tabanını bir yere veya bir şeyin üzerine koymak
   • "Bastığın yerlerde güller açtı, sarıldı ayaklarına." (Cahit Külebi)
2. Küçük çocuk ayakta durabilmek
3. Bir şeyi üzerine kuvvet vererek itmek
   • "Motor çalıştıktan sonra debriyaja basarsınız." (Halide Edip Adıvar)
4. [-e, -i] Sıkıştırarak yerleştirmek
   • "Peyniri küpe basmak."
5. [-i] Bası işi yapmak; tabetmek
6. [-i, nesnesiz] Bakınız kaplamak
   • "Yollarını ot basmış, çamları yükselip saçaklarına el atmış olan bu büyük köşk." (Memduh Şevket Esendal)
7. [-e, -i] Bir şey üzerinde kalıp, mühür vb.yle iz yapmak
   • "Şuraya başparmağını bas, dediler, ben de bastım." (Sait Faik Abasıyanık)
8. [-i] Bir yere baskın yapmak
   • "Ölen kızın intikamını almak için köyü basıp yakmış." (Etem İzzet Benice)
9. Bir kimse bir yaşa girmek
   • "On dokuz yaşına yeni basmış, ürkek ve utangaç bir kızdım." (Azra Erhat)
10. [-i, nesnesiz] Duman, sis vb. bir yere çökmek
    • "Şehri akşamüstü sis basmıştı." (Sait Faik Abasıyanık)
11. [-i, nesnesiz] Basınç yaparak sıvı ve gazları itmek
    • "Pompa bozulmuş, suyu basmıyor. Otomobilin lastiğine hava basmak."
12. [nesnesiz] Kümes hayvanı kuluçkaya yatmak
13. [-i] Uygunsuz vaziyette yakalamak
14. [nesnesiz, mecaz] Bir şeyin etkisinde kalıp eziklik, üzüntü ve ağırlık duymak
    • "Yüreğinin acısını duyuyordu. Sıkıntı basmış, terlemeye başlamıştı. İzin istedi." (Yusuf Ziya Bahadınlı)

TAKLİT

Kelime Kökeni: Arapça taḳlīd

1. [isim] Belli bir örneğe benzemeye veya benzetmeye çalışma; öykünme
   • "Her memleket başkalarının yeniliklerini taklit ile başladığı intizama kendisinin eskiliklerini tahkik ile nihayet verir." (Ahmet Hikmet Müftüoğlu)
2. Birinin davranışlarını, konuşmasını tekrarlayarak eğlenme
   • "Hele taklitleri? Kadın taklidi, Arap taklidi hepsini birbirinden güzel yapıyordu." (Yusuf Ziya Ortaç)
3. Benzetilerek yapılmış şey; imitasyon

ARITIŞ

1. [isim] Arıtmak işi

OTOMAN

Kelime Kökeni: Fransızca ottoman

1. [isim] Bir tür ipekli kumaş
2. Sedir biçiminde kanepe

AĞIMLI

1. [sıfat] Ağımı olan (ayak)

BUNDAN

1. bu nedenle