İçinde Ş geçen 4 harfli kelimeler

İçinde ş olan 4 harfli 168 kelime var. İçerisinde Ş harfi bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ş harfi olan kelimeler listesine ya da sonu ş harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

OYUŞ

1. [isim] Oymak işi

ŞIRA

Kelime Kökeni: Farsça şīre

1. [isim] Henüz mayalanmamış üzüm suyu; şire
2. Bazı meyve ve sebzelerin özü; şire
   • "Elma şırası."
3. [argo] Süzülmüş afyon

MEŞE

Kelime Kökeni: Farsça bīşe

1. [isim, bitki bilimi] Kayıngillerden, yaz kış yapraklarını dökmeyen türleri de bulunan, kerestesi dayanıklı bir orman ağacı (Quercus)
2. [sıfat] Bu ağaçtan yapılan

PAŞA

1. [isim, askerlik] Osmanlı Devleti zamanında yüksek sivil memurlara ve albaydan üstün rütbede bulunan askerlere verilen ünvan
   • "Talat Paşa. Ziya Paşa."
2. [askerlik] Cumhuriyet Dönemi'nde general
   • "Yanımdakilerden bu sarışın ve kibar tavırlı paşanın kim olduğunu sordum." (İbrahim Alâeddin Gövsa)
3. [sıfat, mecaz] Uslu, ağırbaşlı
   • "O ne paşa çocuk."

KİŞİ

1. [isim] Kadın veya erkeğe verilen genel ad; can, şahıs, şahsiyet, zat, nefer, nüfus
   • "Sınıfta, sürekli olarak numarası yaramazlar listesinin başına yazılan kişi bendim." (Ayla Kutlu)
2. [dil bilgisi] Çekimli fiillerde ve zamirlerde konuşan, dinleyen, sözü edilen varlık; şahıs
   • "Ben (tekil kişi), sen (tekil kişi), o (tekil kişi); biz (çoğul kişi.) siz (çoğul kişi), onlar (çoğul kişi)."
3. [edebiyat] Oyun, roman, hikâye vb.nde yer alan kimse
4. [eskimiş] Bakınız erkek

ŞERH

Kelime Kökeni: Arapça şerḥ

1. [isim, eskimiş] Bakınız ayırma
2. Bakınız açımlama
   • "Eserin birinci cildi uzun bir ön sözden sonra ayrıca arkasına koyduğu şerh ve endeksten ibarettir." (Asaf Halet Çelebi)
3. Bir şeyi açıklamak amacıyla yazılmış kitap
4. [mecaz] Açık ve ayrıntılı anlatma

HİŞT

1. [ünlem, teklifsiz konuşmada] "Hey, bana bak, sana söylüyorum" anlamında kullanılan bir seslenme sözü; hiş

ÇEŞM

Kelime Kökeni: Farsça çeşm

1. [isim, eskimiş] Bakınız göz

ATIŞ

1. [isim] Atmak işi
   • "Kontrol etmek için tekrar aşağıya baktığı sırada ikinci el atış geldi." (Altan Çimen)
2. Kalp veya nabzın vuruşu, çarpışı

MEŞK

Kelime Kökeni: Arapça meşḳ

1. [isim] Yazı veya müzikte alışmak ve öğrenmek için yapılan çalışma, el alıştırması
2. Yazı veya müzik dersi
3. [eskimiş] Bir öğretmenin, aynısını yazmaları için öğrencilerine verdiği yazı örneği

İŞÇİ

1. [isim] Başkasının yararına bedenini, kafa gücünü veya el becerisini kullanarak ücretle çalışan kimse
   • "Gazetelere daha ziyade biz işçiler sahiptik." (Hüseyin Cahit Yalçın)
2. [hayvan bilimi] Toplu olarak yaşayan böceklerde üreme yeteneği olmayan, topluluğun işlerini gören dişi veya erkek

İBİŞ

1. [isim, tiyatro] Orta oyununda çoğu kez aptal uşak rolünü oynayan komedyen
2. [sıfat, mecaz] Bakınız şapşal

ŞEVK

Kelime Kökeni: Arapça şevḳ

1. [isim] Aşırı heves, aşırı istek
   • "Guruba karşı bu son bahçelerde keyfince / Ya şevk içinde harap ol ya aşk içinde gönül" (Yahya Kemal Beyatlı)
2. Keyifli, sevinçli olma durumu

HAŞA

Kelime Kökeni: Arapça ḥāşā

1. [ünlem] Bir durum veya davranışın kesinlikle kabul edilmediğini anlatan bir söz
   • "Siz böyle söylemişsiniz. Haşa! ben öyle söylemedim."
2. Dine aykırı görülen bir ihtimalden söz edilirken kullanılan bir söz

IŞIN

1. [isim, fizik] Bir ışık kaynağından çıkarak her yöne yayılıp giden ışık demeti; şua
2. Radyoaktif maddelerin saçtıkları alfa, beta, gama ışınlarından her biri
3. [matematik] Bir noktadan çıkıp sonsuza giden yarım doğrulardan her biri

IŞIL

1. [sıfat] Bakınız ışıklı
2. Işıldayan, parlayan
   • "Şu lokanta camekânında kuyruklarını dikmiş, ışıl gözlü, alev menevişli barbunyalar." (Yusuf Ziya Ortaç)

ŞEMA

Kelime Kökeni: Fransızca schéma

1. [isim] Bir aletin, bir aracın veya bir biçimin ana çizgilerini gösteren çizim
2. Bir edebiyat eserinin, bir tasarının planı

IŞIK

1. [isim] Cisimleri görmeyi, renkleri ayırt etmeyi sağlayan fiziksel enerji; çerağ, ziya, nur, şavk
   • "Okuyabilmek için kapıdaki ışık yeterli değildi." (Halide Edip Adıvar)
2. Bir yeri aydınlatmaya yarayan araç
   • "Bir gece yatmışken kalktı, bitişik odaya girdi, ışığı yaktı." (Yusuf Atılgan)
3. Aydınlanmak için kullanılan elektrik
   • "Apartmandaki dairelerin ışıkları kapalı, herkes mışıl mışıl uyuyor olmalı." (Ahmet Ümit)
4. [mecaz] Mutluluk, sevinç veya zekâdan doğan, özellikle yüzde ve gözlerde beliren parıltı
   • "Bütün gözlerden manalı ışıklar sıçrıyordu." (Peyami Safa)
5. [mecaz] Yol gösteren, aydınlatan kimse, düşünce, eser vb.
   • "Sevgili Behçet Necatigil şiirimizin vazgeçilmez ışıklarından biri olarak ayrıldı aramızdan." (Necati Cumalı)
6. [fizik] Yüksek derecede ısıtılan cisimlerin veya çeşitli enerji biçimleriyle uyarılan cisimlerin gaz ışı yaydığı gözle görülen ışıma

APIŞ

1. [isim] Butların iç tarafı

APAŞ

Kelime Kökeni: Fransızca apache

1. [isim] Bakınız külhanbeyi
   • "Paris'te bir tramvayın apaşlar tarafından durdurulup soyulması..." (Abdülhak Şinasi Hisar)