İçinde Ğ geçen 7 harfli kelimeler

İçinde ğ olan 7 harfli 363 kelime var. İçerisinde Ğ harfi bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ğ harfi olan kelimeler listesine ya da sonu ğ harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

İĞTİNAM

Kelime Kökeni: Arapça iġtinām

1. [isim, eskimiş] Ganimet yoluyla alma, yağmalama

DEĞİŞKE

1. [isim, dil bilgisi] Bir dil içindeki her türlü çeşitlenme; varyant
2. [biyoloji] Her canlıda dış etkilerle ortaya çıkabilen, kalıtımla ilgili olmayan değişiklik; modifikasyon

SIĞINMA

1. [isim] Sığınmak işi; iltica
   • "Eğer bana sorarsanız bu kâfirlere sığınmanızı hiçbir bakımdan uygun bulmam." (Necip Fazıl Kısakürek)
2. Bakınız tahassun
3. [spor] Yarış sırasında, rüzgârın etkisinden korunmak için başka bir yarışçının arkasına sinme

EĞİRDİR

1. [isim] Isparta iline bağlı ilçelerden biri

AĞNAMAK

1. [nesnesiz] Hayvan yere yatıp yuvarlanmak
   • "Islak toprakta ağnadı önce. Sonra geldi, patilerini omzuma dayadı." (Cem Atbaşoğlu)

GÜNEĞİK

1. [isim, bitki bilimi] Bakınız hindiba

ÇAĞIRIŞ

1. [isim] Çağırmak işi

EĞİRTME

1. [isim] Eğirtmek işi

YIĞINAK

1. [isim] Bir şeyin biriktiği yer
2. Bir şeyin bir yerde çokça birikmesi; tecemmu, tahaşşüt
3. [bitki bilimi] Bir hücreli bitkilerin bir araya gelerek oluşturdukları küme

SOĞANCI

1. [isim] Soğan yetiştiren veya satan kimse

BOĞUŞMA

1. [isim] Boğuşmak işi
   • "Ne çare ki boğuşma esnasında o da birkaç yerinden yaralanmış." (Reşat Nuri Güntekin)

GÖZDAĞI

1. [isim, mecaz] Sonradan verilecek bir ceza ile korkutma, yıldırma
   • "Küfürlerin arasında duyduğu sözlerden, bu gözdağının sabahki olayla ilintili olduğunu anlar gibiydi." (Ayşe Kulin)

DOĞUMLU

1. [sıfat] ... yılında doğmuş; tevellütlü
   • "1995 doğumlular askere çağrıldı."

YEĞLEME

1. [isim] Yeğlemek durumu; tercih

DÜĞÜNCÜ

1. [isim] Düğün sahibi; toycu
2. Düğün çağrıcısı
3. Düğüne katılan kimse
   • "Düğüncüler akşama kadar güneş altında pişmiş, bıkmış, yanmış oldukları için rakı sofrasına pekçe sokuldular." (Memduh Şevket Esendal)

AĞABABA

1. [isim] Bakınız ata
   • "Onun ağababası bizim de büyük ceddimiz sayılır." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
2. Bir yerde, bir topluluk içinde etkili olan, sözü geçen, ileri gelen kimse
3. [ünlem] Ünvanı "ağa" olan babaya çocuğunun sesleniş sözü
4. Bir işte ustalık gösteren, önde gelen kimse

DOĞANCI

1. [isim] Avcı doğan yetiştiren ve avda kullanan kimse
2. Padişahın avda kullanacağı av kuşlarını yetiştirmekle görevli kimse

YOĞURMA

1. [isim] Yoğurmak işi

ÇAĞRILI

1. [isim] Bir toplantıya, bir yere veya birinin yanına çağrılmış kimse; davetli
   • "Almanların çağrılısı olarak İstanbul'dan ayrıldık." (Tarık Buğra)

ÇAĞIRIM

1. [isim] Çağırmak işi
2. Ruh çağırma sırasındaki seans
3. Yüksek sesle bağrıldığında sesin duyulacağı mesafe
   • "Şehir on çağırım uzağındaki yüksek Diktepe’den bakana uçsuz bucaksız gibi gözüken bozkır içinde, sarı bir tülle örtülmüş yeşil bir vahayı andırırdı." (Nazım İntepe)