İ ile başlayan 2 harfli kelimeler

Başında i olan 2 harfli 11 kelime var. İ harfi ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde i harfi olan kelimeler listesine ya da sonu i harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında i bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

İT

1. [isim] Bakınız köpek
2. [hakaret yollu] Aşağılık niyetlerle yaltaklanan veya davranışları kötü olan kimse için kullanılan bir sövgü sözü
   • "Babaları da zaten itin biri." (Haldun Taner)

İP

1. [isim] Bakınız iplik
   • "Tavandan ip yumakları, urganlar, gemici fenerleri sarkardı." (Necati Cumalı)
2. [mecaz] Asarak öldürme cezası

İS

1. [isim] Dumanın değdiği yerde bıraktığı kara leke
   • "Uzandı, is çıkarmaya başlayan fitili kesti." (Memduh Şevket Esendal)
2. Yakıtın tam yanmamasından oluşan, dumanla yükselen kömürleşmiş tanecikler
3. Bakınız sürme (II)

İŞ

1. [isim] Bir sonuç elde etmek, herhangi bir şey ortaya koymak için güç harcayarak yapılan etkinlik, çalışma
   • "Bu iş bittikten sonra hocanın çehresi ve sesi gene bir anda tatlılaştı, şoföre ‘çek evladım’ dedi." (Reşat Nuri Güntekin)
2. Bir değer yaratan emek
3. Birinden istenen hizmet veya birine verilen görev
   • "Şimdi Mısır'a memuru olduğum bankanın bir işi için geldim." (Ömer Seyfettin)
4. Sanayi, ticaret, tarım, maliye vb. alanlara ilişkin ekonomik etkinliklerin bütünü
   • "İşler durgun."
5. Kamu yararına yapılan işler
   • "Güvenlik işleri."
6. Herhangi bir yere düzen verici, günlük yaşayışı sağlayıcı her türlü çalışma
   • "Bu evin işi çok."
7. Geçim sağlamak için herhangi bir alanda yapılan çalışma, meslek
   • "Sonunda bir iş buldum." (Sait Faik Abasıyanık)
8. Ticari anlaşma
9. Herhangi bir maksatla kurulan düzen
   • "İşlerini bırakmışlar, dükkânlarını kapamışlar, akın akın şehri terk edip gidiyorlardı." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
10. Bazı deyimlerde "yarar, çıkar" anlamında kullanılan bir söz
    • "O, işini bilir. Bu, benim işime gelmez."
11. Yapılan şey, davranış
    • "Yoksullara yardım etmekle çok iyi bir iş yaptım."
12. Nakış, örgü, makrome gibi elde yapılan şey
    • "Komşu kadın elindeki işini dizine bırakıp geline döndü." (Memduh Şevket Esendal)
13. Emek, işçilik, ustalık
    • "Bu örtü, işi ağır bir örtüdür."
14. Bir kimsenin uğraştığı, yerine getirmeye çalıştığı şey
    • "İşimi görmediler."
15. Bir kimseye özgü olan görüş, anlayış
    • "Bu, bir zevk işidir."
16. Başarılı çalışma yapma yeteneği
    • "Demek bende daha iş varmış ki ilin öğretmeni seçtiler." (Muzaffer İzgü)
17. Üzerinde çalışılan veya bir çalışma sonucunda ortaya çıkan şey
    • "Rafta Mardin işi bakır tencereler sıralanmıştı."
18. [sıfat] -e bağlı olan, … ile ilgili olan
    • "Bu para işidir, paran varsa en iyisini yaparsın."
19. [mecaz] Bir sonuca bağlanması, çözülmesi gerekli sorun
    • "Etrafın gülüşmeleri arasında iş anlaşıldı." (Hüseyin Cahit Yalçın)
20. [mecaz] Gizli neden veya maksat
    • "Çoktandır köylünün şurada burada yayıp gezeceği ehemmiyetli bir iş, bir keramet gösterememişti." (Refik Halit Karay)
21. [fizik] Bir kuvvetin uygulanma noktasını hareket ettirirken harcadığı güç
    • "Erg, jul, kilogrammetre, vatsaat, kilovatsaat iş ve enerji birimleridir."

İZ

1. [isim] Bir şeyin geçtiği veya önce bulunduğu yerde bıraktığı belirti; çığır, nişan, nişane
   • "Nihayet bir dönemeçte izlerin sahibini gördüm." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Bir şeyin dokunmasıyla geride kalan belirti
   • "Yüzünde birtakım diş ve tırnak izleri vardı." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
3. Bakınız ipucu
   • "Cinayet izleri."
4. Yaşanmış bir şeyden geriye kalan belirti; kırıntı, yer, eser
   • "O çağ uygarlığından iz kalmadı."
5. [matematik] Bir düzlemin başka bir düzlemle veya bir doğru ile kesişmesinden doğan ara kesit

İD

Kelime Kökeni: Latince id

1. [isim, ruh bilimi] Psikanalizde kişiliğin içgüdüsel dürtüleri barındıran bilinçdışı bölümü

İM

1. [isim] Bakınız işaret

İL

1. [isim] Ülkenin vali yönetimindeki bölümü; vilayet
   • "İllerin idaresi yetki genişliği esasına dayanır." (Anayasa)
2. [eskimiş] Bakınız yurt
3. [tarih] Eski Türklerde devlet

İN

Kelime Kökeni: Arapça ins

1. [isim] Bakınız insan

İĞ

1. [isim] Pamuk, yün vb.nden iplik eğirmekte kullanılan, ortası şişkin, iki ucu sivri ve çengelli olan, alt kısmında ağırşak bulunan, ağaçtan yapılmış araç; cehre
   • "Tepesindeki çengele bir ilmek yapıldıktan sonra iğin baş tarafı el ile hafifçe tutuluyor..." (Ali Ekrem Bolayır)
2. İplik makinelerinde benzer hareket yaparak aynı işi gerçekleştiren parça
   • "... sanki bir dokuma fabrikasında durmadan gidip gelen iğler gibi, bunların da kirli, yağlı iskambil kâğıdı tutan elleri havaya kalkıp kalkıp kırık masa mermerlerine iniyordu." (Aziz Nesin)
3. [biyoloji] Bakınız iğ iplik
4. [ağızlardan] Araba okunun ekseni
5. [ağızlardan] Değirmen taşının ortasında bulunan ve yukarıdaki üst taşa geçen demir eksen

İÇ

1. [isim] Herhangi bir durumun, cismin veya alanın sınırları arasında bulunan bir yer; dâhil, dış karşıtı
   • "Deniz gecenin içinde, gece denizin içindedir." (Çetin Altan)
2. Oyuk şeylerin boşluğu
3. Cisimlerin yüzeyleri arasında kalan her nokta
   • "Tahtanın içi çürümüş."
4. Nesnelerin veya kimselerin arasında bulunan nesne veya kimse; ara
5. Ten ile dış giysiler arası
   • "Boynumda kalın yün atkı, içimde çift kat fanila, gene de titriyorum." (Erhan Bener)
6. Kabuğu olan veya dışı kabuk durumunda bulunan yiyeceklerde kabuğun sardığı bölüm
   • "Ekmek içi. Ceviz içi."
7. Pirinç, soğan ve baharatla hazırlanan, dolmalarda kullanılan karışım
8. İnsan vücudunun mide, bağırsak, kalp, ciğer gibi organlarının bulunduğu kısım
9. Akıl, gönül, irade gibi insanın manevi varlığını oluşturan şeylerden herhangi biri; ciğer, derun, yürek
   • "İçimizdeki sevinçleri, kederleri paylaşacak insan nerede?" (Sait Faik Abasıyanık)
10. [sıfat] Bir ülke, şehir, topluluk vb.nde olan veya yapılan; domestik
    • "Yurt içi ulaşım. Şehir içi haberleşme. Aile içi ilişkiler."
11. Değişik yemeklerde kullanılmak üzere et ile sebzelerin ince kıyımının karıştırılması ve yoğrulmasıyla meydana getirilen karışım
12. [sıfat] Somut kavramlarda iki veya ikiden çok şeyde merkeze daha yakın olan
    • "İç kapının perdesi yanlara doğru açıldı." (Peyami Safa)
13. [sıfat] İnsanın manevi varlığıyla ilgili olan
    • "İç dünyamız."