Huy ile başlayan kelimeler

Başında huy olan 19 kelime var. Huy ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde huy olan kelimeler listesine ya da sonu huy ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında huy bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

15 Harfli Kelimeler

HUYSUZLAŞIVERME, HUYSUZLAŞTIRMAK

14 Harfli Kelimeler

HUYSUZLAŞTIRMA

12 Harfli Kelimeler

HUYLANDIRMAK, HUYSUZLANMAK, HUYSUZLAŞMAK

11 Harfli Kelimeler

HUYLANDIRMA, HUYSUZLANIŞ, HUYSUZLANMA, HUYSUZLAŞMA

9 Harfli Kelimeler

HUYLANMAK, HUYSUZLUK

8 Harfli Kelimeler

HUYLANIŞ, HUYLANMA, HUYLULUK, HUYSUZCA

6 Harfli Kelimeler

HUYSUZ

5 Harfli Kelimeler

HUYLU

3 Harfli Kelimeler

HUY

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

HUYSUZLAŞIVERME

1. [isim] Huysuzlaşıvermek durumu

HUYSUZLAŞTIRMAK

1. [-i] Huysuzlaşmasına yol açmak

HUYSUZLAŞTIRMA

1. [isim] Huysuzlaştırmak işi

HUYLANDIRMAK

1. [-i] Huylanmasına sebep olmak, huylanmasına yol açmak

HUYSUZLANMAK

1. [nesnesiz] Huysuzluk etmek, huysuzca davranmak
   • "Çocuk uykusu geldiği için huysuzlanıyor."

HUYSUZLAŞMAK

1. [nesnesiz] Huysuz bir duruma gelmek

HUYSUZLANIŞ

1. [isim] Huysuzlanmak işi

HUYSUZLAŞMA

1. [isim] Huysuzlaşmak işi

HUYSUZLANMA

1. [isim] Huysuzlanmak işi

HUYLANDIRMA

1. [isim] Huylandırmak işi

HUYLANMAK

1. [nesnesiz] Bakınız kuşkulanmak
   • "Ayak sesleri duyarak huylanmış, sabaha kadar uyuyamamış." (Reşat Nuri Güntekin)
2. Bir şeyden huzursuz olup sinirlenmek
3. Hayvan, ürküp huysuzlaşmak

HUYSUZLUK

1. [isim] Huysuz olma durumu; aksilik
2. Huysuzca davranış; kapris

HUYLULUK

1. [isim] Huylu olma durumu

HUYSUZCA

1. [sıfat] Biraz huysuz
2. [zarf] Huysuz bir biçimde

HUYLANIŞ

1. [isim] Huylanmak işi

HUYLANMA

1. [isim] Bakınız kuşkulanma
   • "İlk girip çıktığım yere karşı mutlaka böyle bir huylanma ve irkilme krizine tutuluyordum." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

HUYSUZ

1. [sıfat] Huyu iyi olmayan, geçimsiz; aksi, damarlı
   • "Yeni edindiği bu huysuz ve kavgacı tabiatı, küçükken masum hâllerinin ona sağlamış olduğu hoşgörüyü çabucak yok etti." (Yaşar Nabi Nayır)

HUYLU

1. [sıfat] Herhangi bir huyu olan
   • "Oğlum benden daha iyi huylu, daha ciddi olsun." (Refik Halit Karay)
2. Bakınız kuşkulu
3. Ürkek, sinirli olan (binek hayvanı)
   • "Bu at huyludur."

HUY

Kelime Kökeni: Farsça ḫūy

1. [isim] İnsanın yaradılış ve ruh özelliklerinin, eğilimlerinin ve içgüdülerinin bütünü; doğa, mizaç, şime, tab (I), tabiat
   • "Can çıktıktan sonra da huy, adamı kolay kolay terk etmiyor." (Reşat Nuri Güntekin)
2. Bakınız alışkanlık
   • "Bu günden sonra geceleri dolaşma huyu edindim." (Reha Mağden)