Gün ile başlayan 8 harfli kelimeler

Başında gün olan 8 harfli 22 kelime var. Gün ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde gün olan kelimeler listesine ya da sonu gün ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında gün bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

G N Ü Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

3 Harfli Kelimeler

GÜN

2 Harfli Kelimeler

NÜ, ÜN

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

GÜNDEDÜN

1. [isim] Geçmişe duyulan özlem, nostalji

GÜNDÜZKİ

1. [sıfat] Gündüz olan

GÜNEŞSİZ

1. [sıfat] Güneş ışınlarıyla aydınlanmayan, güneş ışınlarını almayan
   • "Güneşsiz yer."
2. Kapalı, bulutlu (hava)
   • "Güneşsiz hava."

GÜNAŞIRI

1. [zarf] Bir gün ara ile, iki günde bir
   • "Gelir desen dar gelir / Günaşırı alacaklılar gelir." (Osman Cemal Kaygılı)

GÜNÜLEME

1. [isim] Günülemek işi

GÜNEŞLİK

1. [isim] Güneş ışınlarına engel olan perde veya buna benzer gereç
2. Siperlik
   • "Gözleri kasketinin güneşliğinde kayboldu." (Sait Faik Abasıyanık)
3. [sıfat] Güneş ışınlarını alan (yer)
4. Alıcı merceğini zararlı ışınlardan korumak için mercek önüne takılan ve merceğin önünde gölgeli bir alan sağlayan yardımcı donatım türü

GÜNDÜZCÜ

1. [isim] Gündüz çalışan görevli
2. Gündüz öğrenim gören öğrenci
3. Gündüzleri içki içen kimse

GÜNEŞSEL

1. [sıfat] Güneşe ilişkin, güneşle ilgili
   • "Güneşsel boylam."
2. Güneşle birlikte doğan, güneşle birlikte batan (gök cismi)

GÜNAHKAR

...

GÜNLÜKÇÜ

1. [isim] Günlük yazarı, günlük tutmuş ve yayımlamış olan kimse

GÜNCELİK

1. [isim] Günce yazılan defter, muhtıra

GÜNAHSIZ

1. [sıfat] Günahı veya suçu olmayan
2. [zarf] Günahı veya suçu olmadan
   • "Silahçı Tahsin günahsız gitti fakat sonra, onu gönderenlerin ebedî günahları, tarihin ebedî sayfalarına geçti." (Aka Gündüz)

GÜNSÜLER

1. [isim] Güneş hayvancıkları

GÜNDÖNDÜ

1. [isim] Ayçiçeği

GÜNDÜZLÜ

1. [sıfat] Okula gündüz giden, yatılı olmayan (öğrenci), yatısız, nehari
   • "Akşam etütte yoklama yapılınca o kargaşalıkta iki açıkgöz arkadaşımızın gündüzlülere karışıp mektepten kaçtıkları anlaşıldı." (Haldun Taner)

GÜNLEMEK

1. [-i] Günü belirlemek, tarihlendirmek

GÜNLERCE

1. [zarf] Pek çok gün boyunca
   • "Dağların eteklerindeki ormanlarda yangınlar çıkar, günlerce sürer." (Necati Cumalı)

GÜNDÜZÜN

1. [zarf] Gündüz vaktinde

GÜNBEGÜN

Kelime Kökeni : Türkçe

1. [zarf] Günden güne
   • "Günbegün artıyor meşakkat." (Âşık Veysel)

GÜNAYDIN

1. [ünlem] Sabahları söylenen esenleme sözü