Gün ile başlayan 8 harfli kelimeler

Başında gün olan 8 harfli 22 kelime var. Gün ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde gün olan kelimeler listesine ya da sonu gün ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında gün bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

GÜNEŞSEL

1. [sıfat] Güneş'e ilişkin, Güneş'le ilgili
   • "Güneşsel boylam."
2. Güneş'le birlikte doğan, Güneş'le birlikte batan (gök cismi)

GÜNDÜZCÜ

1. [isim] Gündüz çalışan görevli
2. Gündüz öğrenim gören öğrenci
3. Gündüzleri içki içen kimse

GÜNAYDIN

1. [ünlem] Sabahları kullanılan selamlaşma sözü
2. [alay yollu] "Yeni mi farkına vardın?" anlamında bir söz

GÜNAHKAR

Kelime Kökeni: Farsça gunāhkār

1. [sıfat] Günah işlemiş, günahı olan; günahlı
   • "Vakit vakit gözlerini kapayarak o herkesin / Ah ettiği sevda adlı günahkârı düşündün mü?" (Enis Behiç Koryürek)

GÜNLEMEK

1. [-i] Günü belirlemek, tarihlendirmek

GÜNDEDÜN

1. [isim] Bakınız nostalji

GÜNCELİK

1. [isim] Bakınız günlük (I)

GÜNDÜZLÜ

1. [sıfat] Okula gündüz giden, yatılı olmayan (öğrenci); yatısız, nehari
   • "Akşam etütte yoklama yapılınca o kargaşalıkta iki açıkgöz arkadaşımızın gündüzlülere karışıp mektepten kaçtıkları anlaşıldı." (Haldun Taner)

GÜNÜLEME

1. [isim] Bakınız kıskanma

GÜNAHSIZ

1. [sıfat] Günahı veya suçu olmayan; yazıksız, bigünah
   • "Bombalar patlar ve günahsız insanlar göz göre göre öldürülür veya sakatlanırken gazetelerdeki iri başlıklar ve haber bültenlerine öylesine alıştık ki kılımız bile kıpırdamıyor artık." (Cemil Meriç)
2. [zarf] Günahı veya suçu olmadan
   • "Silahçı Tahsin günahsız gitti fakat sonra, onu gönderenlerin ebedî günahları, tarihin ebedî sayfalarına geçti." (Aka Gündüz)

GÜNEŞSİZ

1. [sıfat] Güneş ışınlarıyla aydınlanmayan, güneş ışınlarını almayan
   • "Güneşsiz yer."
2. Kapalı, bulutlu (hava)
   • "Güneşsiz hava."

GÜNLÜKÇÜ

1. [isim] Günlük yazarı, günlük tutmuş ve yayımlamış olan kimse
2. Bakınız gündelikçi
   • "İş bulamadıkları günler de olur günlükçülerin, işe gidip çalışamadıkları günler de." (Yaşar Karayunusoğlu)

GÜNDÜZKİ

1. [sıfat] Gündüze özgü, gündüz olan, gündüz yapılan
   • "O, şimdi herkes uyurken gündüzki yorgunluklarının, çırpınışlarının beyhudeliğini anlamıştı." (Abdülhak Şinasi Hisar)

GÜNAŞIRI

1. [zarf] Bir gün ara ile, iki günde bir
   • "Gelir desen dar gelir / Günaşırı alacaklılar gelir" (Orhan Veli Kanık)

GÜNSÜLER

1. [isim, hayvan bilimi] Bakınız güneş hayvancıkları

GÜNEŞLİK

1. [isim] Güneş ışınlarına engel olan perde veya buna benzer gereç
2. Bakınız siperlik
   • "Gözleri kasketinin güneşliğinde kayboldu." (Sait Faik Abasıyanık)
3. [sıfat] Güneş ışınlarını alan (yer)
4. [sinema] Alıcı merceğini zararlı ışınlardan korumak için mercek önüne takılan ve merceğin önünde gölgeli bir alan sağlayan yardımcı donatım türü

GÜNDÖNDÜ

1. [isim, bitki bilimi] Bakınız ayçiçeği
   • "Mısırlar, gündöndüler bozulmuş, içi tezekle sıvalı harmanlara getirilmişti." (Mehmet Başaran)

GÜNGÖREN

1. [isim] İstanbul iline bağlı ilçelerden biri

GÜNBEGÜN

Kelime Kökeni: Türkçe gün + Farsça -be + Türkçe gün

1. [zarf] Bakınız günden güne
   • "Günbegün artıyor meşakkat." (Âşık Veysel)

GÜNLERCE

1. [zarf] Pek çok gün boyunca; günler günü
   • "Ağaç gövdelerini yonttular, günlerce uğraştılar, bir kağnı yaptılar." (Ahmet Hikmet Müftüoğlu)