Gerek ile başlayan kelimeler

Başında gerek olan 26 kelime var. Gerek ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde gerek olan kelimeler listesine ya da sonu gerek ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında gerek bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

15 Harfli Kelimeler

GEREKÇELENDİRME

14 Harfli Kelimeler

GEREKSİZLEŞMEK

13 Harfli Kelimeler

GEREKÇESİZLİK, GEREKSİZLEŞME

12 Harfli Kelimeler

GEREKİRCİLİK

11 Harfli Kelimeler

GEREKSİNMEK, GEREKSİZLİK, GEREKTİRMEK

10 Harfli Kelimeler

GEREKÇESİZ, GEREKLİLİK, GEREKSEMEK, GEREKSİNİM, GEREKSİNME, GEREKSİZCE, GEREKTİRİM, GEREKTİRME

9 Harfli Kelimeler

GEREKÇELİ, GEREKİRCİ, GEREKSEME

8 Harfli Kelimeler

GEREKLİK, GEREKMEK, GEREKSİZ

7 Harfli Kelimeler

GEREKÇE, GEREKLİ, GEREKME

5 Harfli Kelimeler

GEREK

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

GEREKÇELENDİRME

1. [isim] Gerekçelendirmek işi

GEREKSİZLEŞMEK

1. [nesnesiz] Gereksiz duruma gelmek

GEREKÇESİZLİK

1. [isim] Gerekçesiz olma durumu

GEREKSİZLEŞME

1. [isim] Gereksizleşmek durumu

GEREKİRCİLİK

1. [isim, felsefe] Bakınız belirlenimcilik

GEREKSİNMEK

1. [-e] İhtiyaç duymak, ihtiyacı olmak

GEREKTİRMEK

1. [-i] Gerekli kılmak; icap ettirmek, istilzam etmek, mucip olmak

GEREKSİZLİK

1. [isim] Gereksiz olma durumu; lüzumsuzluk

GEREKSİZCE

1. [zarf] Gereksiz bir biçimde; lüzumsuzca

GEREKSİNİM

1. [isim] Eksikliği duyulan şey; ihtiyaç

GEREKSİNME

1. [isim] Gereksinmek durumu
   • "Henüz tiyatro günlük yaşayış içinde belirli bir gereksinmeyi karşılamıyordu." (Metin And)

GEREKÇESİZ

1. [sıfat] Gerekçeye dayanmayan, gerekçesi olmayan

GEREKSEMEK

1. [-i] Bir şeyi kendisi için gerek saymak; ihtiyaç duymak, muhtaç olmak

GEREKTİRİM

1. [isim, felsefe] Bakınız belirlenim

GEREKLİLİK

1. [isim] Gerekli olma durumu; lüzumluluk, zarurilik
2. Bakınız zorunluluk

GEREKTİRME

1. [isim] Gerektirmek işi; istilzam

GEREKÇELİ

1. [sıfat] Gerekçeye dayanan, gerekçesi olan
   • "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." (Anayasa)

GEREKİRCİ

1. [sıfat, felsefe] Bakınız belirlenimci

GEREKSEME

1. [isim] Gereksemek işi
   • "Bir dilde düzeltim, kimi zaman da reform gereksemesinin birçok nedenleri olabilir." (Fahir İz)

GEREKLİK

1. [isim] Gerek olma durumu; iktiza