G ile başlayan 6 harfli kelimeler

Başında g olan 6 harfli 231 kelime var. G harfi ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde g harfi olan kelimeler listesine ya da sonu g harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında g bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

GEREDE

1. [isim] Bolu iline bağlı ilçelerden biri

GETİRİ

1. [isim] Bakınız yarar
   • "Bu çalışmanın bana getirisi çok oldu."
2. [ekonomi] Bakınız kâr
   • "Yıllık getiri."
3. [ekonomi] Bakınız kazanç

GRİPLİ

1. [sıfat] Grip hastalığına yakalanmış (kimse)
   • "Belki onu alelade bir gripli sanıyordu, aceleye lüzum görmüyordu." (Peyami Safa)

GÜMÜŞİ

Kelime Kökeni: Türkçe gümüş + Arapça -ī

1. [isim] Bakınız gümüş rengi
2. Bu renkte olan
   • "Yerlerde sürünen, üstü gümüşi ve hafif tüylerle örtülü kuyrukları açılmak için vücut yavaş yavaş sanki içinden kabarır, kanatlar her iki yandan kenarlara doğru şişmeye koyulur." (Abdülhak Şinasi Hisar)

GÖKÇÜL

1. [isim, ağızlardan] Maviye çalan renk
2. [sıfat] Bu renkte olan
3. [sıfat] Gökle ilgili; semavi

GÖZEVİ

1. [isim, anatomi] Bakınız göz yuvası
   • "Şimdi yeşil mavi gözleri daha keskin, gözevleri daha çöküktü." (Selim İleri)

GELMİÇ

Kelime Kökeni: Farsça gelmic, gelmuc

1. [isim] İri balıklarda kılçık durumunda olan kemik

GÖMGÖK

1. [sıfat] Bakınız masmavi
2. [ağızlardan] Olgunlaşmamış
3. [mecaz] Morarmış
   • "Ablam kapıyı açıp da beni yüzü gözü gömgök görünce düşeyazdı." (Leylâ Onat)

GÜNÜCÜ

1. [sıfat] Bakınız kıskanç
   • "Güvenli olmaktan çok günücü bir sesti Saruhanoğlu Hızır Şah Bey’in ‘Alacağını sanmıyorum.’ deyişi." (Mustafa Necati Sepetçioğlu)

GÖZELİ

1. [sıfat] Gözesi olan

GEÇELİ

1. [sıfat] Geçesi (II) olan
   • "Balat kapısından girdim içeri / Boliçeler oturmuş iki geçeli" (Halk türküsü)

GÖLKÖY

1. [isim] Ordu iline bağlı ilçelerden biri

GEÇMEK

1. [-e] Bir yerden başka bir yere gitmek
   • "Elindeki kitabı bırakıp bulundukları odaya geçtim." (Tarık Buğra)
2. [-den] Bir yandan girip diğer yandan çıkmak
   • "İplik iğne deliğinden zor geçti."
3. [-den] Yol, araç veya akarsu bir yerin yakınından veya içinden gitmek
   • "Eve giderken sizin sokaktan geçeriz."
4. [-den] Bir duruma uğramak; konu olmak
   • "Dayaktan geçmek. Muayeneden geçmek."
5. [-i] Okulda, sınavda başarı göstermek
   • "Hatırlıyor musun, sizin evde bana matematik dersi verirdin, sayende sınıfı geçtim, diyor." (Atilla Keskin)
6. [-de] Ömür yaşamak
7. [-den] Bir şeyi bundan böyle yapma durumunda olmamak
   • "Hakkın var. Ne çare ki bizden geçti diye söyleniyor." (Reşat Nuri Güntekin)
8. [-de] Olmak, vuku bulmak, cereyan etmek
   • "Bu odanın içinde geçen aşk anları artık çok uzaklardaydı." (Attilâ İlhan)
9. [-e, -i, -den] Hastalık bulaşmak, sirayet etmek
   • "Hastalık bana ondan geçti."
10. [-e, -den] Herhangi bir durum, soya çekim yoluyla birinde görünmek
    • "Bu titizlik ona babasından geçmiş."
11. [-e, -den] Bulunduğu yeri veya konumu değiştirmek
12. Bir yeri aşmak, öbür yana ulaşmak
    • "İstanbul'a geçecek değil, parmağımı kımıldatacak takatim yok." (Sermet Muhtar Alus)
13. Yerini bırakıp başka yer almak
14. [-den] Bir konu üzerinde veya bir yerde çalışmış olmak
    • "Şimdiki tuluat artistlerinin çoğu oradan geçtiler." (Sait Faik Abasıyanık)
15. Etki yapmak; işlemek
    • "Soğuk, ciğerime geçti. Başına güneş geçmiş."
16. Görev almak
    • "İktidara geçmek."
17. Kalmak, devrolmak
    • "Paralar suyunu çekti. Fabrika da olduğu gibi Nihat'a geçti." (Necip Fazıl Kısakürek)
18. [-i] Geride bırakmak; aşmak
    • "Bizim yelkenli vapuru geçecek. Ordu sınırı geçti. Çocuğun boyu babasını geçti."
19. [nesnesiz] Tükenmek, bitmek; sona ermek
    • "Yavaş yavaş bu hırs geçer." (Falih Rıfkı Atay)
20. [-i] Üstünlük sağlamak
21. [-i] Söylemeden veya bitirmeden atlamak
    • "O meseleyi geçelim. O bahsi geç!"
22. [-i] Zamanı aşmak, geride bırakmak
    • "Şehzadebaşı'na geldikleri zaman saat onu geçiyordu." (Peyami Safa)
23. [-le] Zaman tükenmek
    • "Bütün günüm seni takip etmekle geçti." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
24. [-i] Bir müzik parçasını meşk ederek öğrenmek, çalmak veya söylemek
25. [-i, -den] Birinden meşk etmek
    • "Bu şarkıyı kimden geçtiniz."
26. Haberi bir iletişim aracı ile bildirmek
    • "Ankara haberlerini gazetesine geçiyormuş."
27. [nesnesiz] Ateş vb. sönmek
    • "Ocak sönmüş, koru bile geçmişti." (Nabizade Nâzım)
28. Yazılmak, girmek
    • "Tarihe geçmek. Kitaba geçmek."
29. [nesnesiz] Sürümü olmak, satılmak
30. [-e, -i] Konuşmada sözü geçmek veya basında yer almak
    • "Kısa süren bir hastalıktan sonra göçüp gideceğini hissetmiş hatta ölümünün gazetelere bile geçmemesini istemişti." (Halide Edip Adıvar)
31. [nesnesiz] Kullanımda olmak, tedavülde olmak
    • "Bu para artık geçmiyor."
32. [nesnesiz] Kabul edilemez olmak
    • "Senin paran burada geçmez."
33. [-den] Bırakmak, vazgeçmek
    • "Bana yârden geç derler / Seven yârden geçilir mi?" (Halk türküsü)
34. Bir yere gidip oturmak
35. [nesnesiz] Çok bekletilmekten çürümeye yüz tutmak
    • "Bu karpuz geçmiş."
36. [nesnesiz] Sıyrılmak, kurtulmak, işin içinden çıkmak
    • "Görmedim, dedi, geçti."
37. [yardımcı fiil, argo] Bazı kelimelerle birleşik fiil yapar
    • "lska geçmek. Diskur geçmek."
38. [-e, -i, ağızlardan] Çekiştirmek, yermek
    • "Beni sana geçmişler / Vallahi ben demedim" (Halk türküsü)

GÜNÖTE

1. [isim, gök bilimi] Yer yörüngesinin Güneş'e en uzak bulunduğu nokta; evç
   • "Yer, temmuzun başlangıcına doğru günöteye varmış bulunur."

GAHİCE

1. [zarf] Bakınız ara sıra

GARAMİ

Kelime Kökeni: Arapça ġarāmī

1. [sıfat, eskimiş] Düşünceden çok, canlı duygulara ve aşka dayanan (sanat eseri)
   • "Garami şiirlerle meşgul olmak hayata dönmenin işareti gibi idi." (Hüseyin Nihal Atsız)

GÖÇEBE

1. [sıfat] Değişik şartlara bağlı olarak belli bir yöre içinde çadır, hayvan ve öteki araçlarla yer değiştiren, yerleşik olmayan (kimse veya topluluk); göçer, göçkün
   • "Karakaçanları, sürüleriyle dağ dağ dolaşan göçebe çobanlarıdır." (Ahmet Haşim)
2. [hayvan bilimi] Mevsimlere göre ülke veya yer değiştiren (hayvan)

GRANİT

Kelime Kökeni: Fransızca granite

1. [isim, jeoloji] Kuvars, feldspat, ortoklaz ve mika minerallerinden birleşmiş türlü renkte, billursu, çok sert bir kayaç türü

GÖTÜRÜ

1. [sıfat, ticaret] Fiyatı veya ücreti toptan belirlenen (iş vb.)
2. [zarf] Fiyatını toptan belirleyerek; kabala (II)
   • "Büyük işleri götürü vererek onları geceleri de çalıştırırdı." (İsmail Hakkı Baltacıoğlu)
3. Bakınız zarar
   • "Bütün bu yasalar, Batı karşısındaki her girişim gibi büyük bir telaş ve aceleyle getirisi götürüsü hesaplanmadan, yangından mal kaçırır gibi çıkarıldı." (Cihan Dura)

GENZEK

1. [sıfat, ağızlardan] Genizden konuşan