Gü ile başlayan 7 harfli kelimeler

Başında gü olan 7 harfli 52 kelime var. Gü ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde gü olan kelimeler listesine ya da sonu gü ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında gü bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

GÜMÜŞÇÜ

1. [isim] Gümüşü işleyen sanatçı veya gümüşten yapılmış eşya ve takı satıcısı
   • "Gümüşçü vitrininin önünde durmuş bekliyorum." (Reha Mağden)

GÜLMECE

1. [isim] Eğlendirme, güldürme ve bir kimsenin davranışına incitmeden takılma amacını güden ince alay; mizah, humor
2. [edebiyat] Gerçeğin güldürücü yanlarını ortaya koyan edebiyat türü; mizah, ironi

GÜMÜŞSÜ

1. [sıfat] Gümüşü andıran, gümüşe benzeyen, gümüş gibi; gümüşümsü

GÜLLABİ

Kelime Kökeni: Arapça kullābī

1. [isim, eskimiş] Akıl hastanelerindeki hademe; güllabici, deli güllabicisi
2. [eskimiş, mecaz] Kurnazlık eden, açıkgöz (kimse)

GÜCENİŞ

1. [isim] Gücenmek işi

GÜFTECİ

1. [isim] Bakınız söz yazarı

GÜZELİM

1. [ünlem] çok sevilen kimseye sevecenlikle yaklaşıldığında kullanılan bir söz
   • "Daha ne olsun be güzelim, ne olsun? Ne istersen aldım, her şeyi yaptım!" (Tuğşah Bilge)
2. değer verilen, sevilen
   • "Son yıllarda rant uğruna kurban edilen güzelim yerler arasına hem o çarşı hem balıkhane girdi." (Ayla Kutlu)

GÜRÜLTÜ

1. [isim] Aralarında uyum bulunmayan düzensiz seslerin bütünü; kavara (II)
   • "Gemi baş döndüren zaferli bir gürültüyle indi sulara." (Çetin Altan)
2. [mecaz] Birçok kişinin karıştığı kavga, karışıklık veya tartışma
   • "İşçiler arasındaki gürültü."

GÜZELCE

1. [sıfat] Güzele yakın, güzel gibi
   • "Kızı belki anasından biraz güzelce." (Memduh Şevket Esendal)
2. [zarf] İyice, adamakıllı
   • "Kadın keçiyi sağmış, çardağın suyunu çekmiş, etrafını güzelce süpürmüştü." (Necati Cumalı)

GÜNBERİ

1. [isim, gök bilimi] Dünya'nın, Güneş'e en yakın bulunduğu nokta
   • "Dünya, ocak ayının ilk günlerinde günberide bulunur."

GÜLERİM

1. Bakınız gülmek (gülmek fiilinin geniş zaman, birinci tekil kişi çekimi)

GÜLAĞAÇ

1. [isim] Aksaray iline bağlı ilçelerden biri

GÜLÜTÇÜ

1. [isim] Bir skeçte, revüde veya eğlence gösterisinde eklenen sözleri ve durumları hazırlayan kimse

GÜLGÜLİ

Kelime Kökeni: Farsça gul + gul + Arapça -ī

1. [sıfat, eskimiş] Gül renginde olan
   • "Gülgüli, kerrakeli, mor hareli." (Nedim)

GÜLEĞEN

1. [sıfat, ağızlardan] Güler yüzlü, çok gülen (kimse)

GÜBÜRCÜ

1. [isim] Bakınız çöpçü

GÜNAŞIK

Kelime Kökeni: Türkçe gün + Arapça ʿāşiḳ

1. [isim, ağızlardan] Bakınız ayçiçeği

GÜNİNDİ

1. [isim, ağızlardan] Gurup zamanı
2. Bakınız batı
   • "Köyün günindisindeki tarla."

GÜREŞÇİ

1. [isim, spor] Güreş yapan, güreşen kimse; pehlivan
   • "Recep Pehlivan, sanki karşısında diri bir güreşçi varmışçasına güreşe devam ediyor, oyun üstüne oyun sergiliyordu." (Halit Durucan)

GÜNYÜZÜ

1. [isim] Eskişehir iline bağlı ilçelerden biri