Fe ile başlayan 5 harfli kelimeler

Başında fe olan 5 harfli 30 kelime var. Fe ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde fe olan kelimeler listesine ya da sonu fe ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında fe bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

FERLİ

1. [sıfat] Parlak (göz, ışık)

FETVA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] İslam hukuku ile ilgili bir sorunun dinî hukuk kurallarına göre çözümünü açıklayan, şeyhülislam veya müftü tarafından verilebilen belge
   • "Şimdi müftüye gideceğim, fetva çıkarıp senden boşanacağım." (Aka Gündüz)

FETİŞ

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] İlkel toplumlarda doğaüstü bir güç ve etkisi olduğuna inanılan canlı veya cansız nesne, tapıncak, put
2. Uğurlu sayılan şey
3. Tapınırcasına sevilen şey veya kimse

FEYİZ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Verimlilik, gürlük, ongunluk, bereket
2. Artma, çoğalma
3. İlerleme, kültürel gelişme, olgunluk
   • "Bu hayırlı teşebbüsün doğu vilayetlerimiz gençliğine bahşedeceği feyiz Cumhuriyet hükûmeti için ne mutlu eser olacaktır." (Atatürk)
4. Manevi haz, mutluluk, iç huzuru

FEMUR

...

FESAT

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bozukluk
   • "Mide fesadı. Ahlak fesadı."
   • "... resmî ihale ve alım satımlara fesat karıştırma ... suçlarından biriyle hüküm giymiş olanlar." (Anayasa)
2. Karışıklık, kargaşalık, ara bozuculuk
   • "Birçokları kahveleri fesat yatağı saymayı sürdürürler." (Salâh Birsel)
3. Hile
4. [sıfat] Herhangi bir konuda iyimser olmayan, kötü yorumlayan (kimse)
   • "Sen de ne fesat adamsın!"
5. [sıfat] Karıştırıcı, ara bozucu (kimse)

FENCİ

1. [isim] Fenle uğraşan kimse
2. Fen konularında ders veren öğretmen

FEHİM

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Anlama, kavrama

FEKÜL

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Patates gibi bazı bitkilerin yumrularında bulunan nişasta

FECİR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Tan vakti
   • "Baktık geceden fecre kadar ellerde / Yıldızlara yükselen kadehler gördük." (Yahya Kemal Beyatlı)
2. Tan kızıllığı
   • "Bu fecir dediğimiz aydınlanmanın başını belli etmek için ak iplikten kara ipliği seçmek kıstas sayılmıştır." (Burhan Felek)

FETHA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Üstün (II)

FEVRİ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Birdenbire, düşünmeden yapan
   • "Bir kere fevri, hemen parlar, kızınca gözü dünyayı görmez." (Atilla İlhan)

FENOL

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Boyacılıkla, plastik maddelerin ve bazı ilaçların yapımında kullanılan, çoğunlukla maden kömürünün katranından çıkarılan benzinin oksijenli türevi, asit fenik

FERDİ

...

FESİH

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Verilmiş bir yargıyı kaldırma, bozma
   • "Fesih kararı."
2. Dağıtma, dağıtılma
   • "Parlamentonun feshi."

FERİK

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Tümgeneral
2. Korgeneral

FELEK

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Gök, gökyüzü, sema
   • "Oyuna bir de kalender, feleğin çemberinden geçmiş ihtiyar komiser koyacaksınız." (Haldun Taner)
   • "Bir gün burada koyu ateş renginde bir hotoz görmüştür ki feleğini şaşırmıştır." (Salâh Birsel)
   • "Desenize ki işimiz iş; felekten öyle bir gün çalacağız." (Osman Cemal Kaygılı)
2. Dünya, âlem
3. Talih, baht, şans
   • "Felek oyun etmişti onlara, yiğitlerden ikisi uyuya kaldı." (Cemil Meriç)
4. Askerî mızıkada zilli bir müzik aracı

FERAH

Kelime Kökeni : Farsça

1. [sıfat] Bol, geniş
   • "Ferah bir ev."
2. Havadar, aydınlık, iç açıcı (yer)
   • "Bu kahvenin ferah ve sevimli bir taraçası vardı." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

FETÜS

1. [isim] Embriyonun gelişimini büyük ölçüde tamamladığı, bütün organ taslaklarının oluştuğu üçüncü aydan doğuma kadarki durumu

FEDAİ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bir ülkü uğruna tehlikeli işlere girişerek canını esirgemeyen kimse, serdengeçti
   • "Senin yanına fedai yazılacağım ve dini bir uğruna çalışacağım." (Refik Halit Karay)
2. Bir kimseyi veya bir yeri koruyan kimse
   • "İlk zamanlar sadık fedailerini sık sık gelip yokladılar." (Haldun Taner)