Fe ile başlayan 11 harfli kelimeler

Başında fe olan 11 harfli 15 kelime var. Fe ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde fe olan kelimeler listesine ya da sonu fe ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında fe bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

FEVKALBEŞER

Kelime Kökeni: Arapça fevḳ + beşer

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız insanüstü
   • "Var kuvvetimle, fevkalbeşer bir kuvvetle boğazına sarıldım." (Aka Gündüz)
2. Üstün nitelikli (kimse)
   • "Abdülhak Hamit Bey, fevkalbeşer bir devden daha güzel bir mahluktur." (Yahya Kemal Beyatlı)

FETHETTİRME

1. [isim] Fethettirmek işi

FEYLESOFLUK

1. [isim] Bakınız filozofluk

FELDMAREŞAL

Kelime Kökeni: Almanca Feldmarschall

1. [isim, askerlik] Alman, Avusturya, İngiliz, Rus ve İsveç askerî hiyerarşisinde en yüksek rütbe

FESLEĞENSİZ

1. [sıfat] Fesleğeni olmayan

FERSİZLEŞME

1. [isim] Fersizleşmek durumu

FERAHLATMAK

1. [-i] Ferah duruma getirmek, rahatlatmak
   • "Pilot, türbülans beklemediklerini, yolun iyi geçeceğini açıklayarak içini ferahlattı." (Selçuk Erez)

FETTANLAŞMA

1. [isim] Fettanlaşmak işi

FELAKETZEDE

Kelime Kökeni: Arapça felāket + Farsça -zede

1. [sıfat] Felakete uğramış (kimse)
   • "Batan bir gemide birbirini arayıp bulduktan sonra sarmaş dolaş olmuş felaketzedelere benziyorlar." (Necip Fazıl Kısakürek)

FESHOLUNMAK

Kelime Kökeni: Arapça fesḫ + Türkçe olunmak

1. [nesnesiz] Bir topluluğun, kuruluşun varlığı son bulmak, dağılmak; lağvolunmak

FERAHLATICI

1. [sıfat] Ferahlatan, insana ferahlık veren

FELFELLEMEK

1. [nesnesiz, ağızlardan] Eski canlılığını yitirmek
2. Bir şey karşısında afallamak, şaşırmak
3. Dönen, hareket eden bir cisim, durmadan önce hızını yitirmek

FEYİZLENMEK

1. [-den] Feyzalıp aydınlanmak, faydalanmak

FESHEDİLMEK

Kelime Kökeni: Arapça fesḫ + Türkçe edilmek

1. [nesnesiz] Kapatılmak, dağıtılmak, faaliyetten men edilmek; lağvedilmek

FERAHLANMAK

1. [nesnesiz] Bakınız ferahlamak
   • "Genç bir meltemle ferahlanan güneşli rıhtım kenarlarını aştık." (Salâh Birsel)