Başında eş olan 5 harfli 11 kelime var. Eş ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde eş olan kelimeler listesine ya da sonu eş ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında eş bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Eş Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

E Ş

2 Harfli Kelimeler

EŞ, ŞE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

EŞREF

Kelime Kökeni: Arapça eşref

  1. [sıfat, eskimiş] Çok onurlu, çok şerefli
EŞLİK

  1. [isim] Eş olma durumu
  2. Birlikte, beraber olma durumu
    • "Mesela hoca eşliğinde yapılan çift kişilik uçuşa tandem uçuş deniliyormuş." (Neslihan Gedik)
  3. [müzik] Belirli bir modeli ile armoni oluşturan ve bir veya birkaç partiye bölüştürülen sesler bütünü
EŞLEM

  1. [isim] Bakınız kopya
EŞLEK

  1. [isim, coğrafya] Bakınız Ekvator
EŞKİN

  1. [isim] Atın dörtnal ile tırıs arasındaki hızlı yürüyüşü
    • "At, eşkinle beş on dakikada gittiği yolu dörtnala bir iki dakikada geldi." (Memduh Şevket Esendal)
  2. [sıfat] Böyle yürüyen (at)
    • "Çakır, eşkin atına atladığı zaman yanında İsa Bey'in verdiği keskin ve benzersiz kılıç, koynunda da bir fermanla bir mektup vardı." (Hüseyin Nihal Atsız)
  3. [zarf] Böyle bir yürüyüşle
    • "Eşkin gitmek."
EŞSİZ

  1. [sıfat] Eşi benzeri olmayan veya eşi benzeri görülmemiş olan; bulunmaz, yekta
    • "Senin için, köyden fışkıran eşsiz bir zekâ diyorlar." (Necip Fazıl Kısakürek)
  2. Eş bulamamış, eşinden ayrılmış veya yanında eşi olmayan
EŞMEK

  1. [-i] Toprağı veya toprak gibi yumuşak bir şeyi biraz kazmak
    • "Bereket versin ateş koydu demin komşu kadın / Üşüyorsan eşiver mangalı, eş, eş de ısın" (Mehmet Akif Ersoy)
  2. [mecaz] Bir olayı ayrıntılarına inerek araştırmak, incelemek
EŞARP

Kelime Kökeni: Fransızca écharpe

  1. [isim] Kadınların başlarına, boyunlarına bağladıkları değirmi ve uzun kumaş
EŞKAL

Kelime Kökeni: Arapça eşkāl

  1. [isim] Dıştan görünüş
    • "Şu anda kendisinin eşkâlini bilen yüzlerce ve belki de binlerce kişi onu arıyordu." (İhsan Oktay Anar)
  2. Bakınız biçim (II)
  3. Bakınız kılık
EŞRAF

Kelime Kökeni: Arapça eşrāf

  1. [isim] Bir yerin zenginleri, sözü geçenler, ileri gelenler
    • "Bu davranış, eşraftan bazılarının onlara yandaş olmasını sağlıyor." (Ayla Kutlu)
EŞHAS

Kelime Kökeni: Arapça eşḫāṣ

  1. [isim, eskimiş] Kişiler
    • "Memleketin, Rahmi Bey gibi eşhasa şiddetle ihtiyacı vardır." (Tarık Buğra)
  2. Bir olayda veya edebî bir eserde yer alan kişiler
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü