Es ile başlayan 4 harfli kelimeler

Başında es olan 4 harfli 14 kelime var. Es ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde es olan kelimeler listesine ya da sonu es ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında es bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ESAS

Kelime Kökeni: Arapça esās

1. [isim] Bir şeyin özünü oluşturan ana öge; yapı taşı, asliye
2. Bir iş veya sözde doğru biçim
   • "Bu işin esası böyle değil."
3. Ana, temel olarak alınan; yapı taşı, asıl, uknum, üs (II)
   • "Esas düşünce. Esas görev."

ESNA

Kelime Kökeni: Arapça es̱nāʾ

1. [isim] Bir işin yapıldığı an, sıra
   • "O esnada irice bir karaltı belirdi tam arkasında." (Elif Şafak)

ESME

1. [isim] Esmek işi
   • "Meltemin esmeye başladığı güneyden yavaş yavaş rüzgârsız ölü dalgalar sallana sallana gelmeye koyuldu." (Halikarnas Balıkçısı)

ESRE

1. [isim] Arap harfli metinlerde bir ünsüzün ı, i seslerinden biriyle okunacağını gösteren işaret; kesre

ESMA

Kelime Kökeni: Arapça esmāʾ

1. [isim, eskimiş] Adlar

ESİM

1. [isim, ağızlardan] Yelin esişi

ESİN

1. [isim] Etkilenme, çağrışım veya içe doğmayla akla gelen yaratıcı duygu, düşünce; ilham
   • "Bir roman, bir müzik parçası için esin kaynağı olabilir." (Adalet Ağaoğlu)
2. [ağızlardan] Bakınız sabah yeli

ESİK

1. [isim, ağızlardan] Çukur yer

ESİŞ

1. [isim] Esmek işi
   • "Rüzgâr gibi çarçabuk esiş istikametlerini değiştiriyorlar, ağaç kurdu gibi renkten renge giriyorlar." (Etem İzzet Benice)

ESER

Kelime Kökeni: Arapça es̱er

1. [isim] Emek sonucu ortaya konan ürün; yapıt
   • "Boğaziçi doğrudan doğruya Türklerin eseridir." (Yahya Kemal Beyatlı)
2. Bakınız iz
   • "Yüzünde biraz önceki elemden, kızgınlıktan, çaresizlikten eser yoktu." (Ayşe Kulin)
3. Soyut kavramlarda belirti
   • "Acaba, bir yolunu bulup bir talih eseri olarak gidemez miydik?" (Azra Erhat)

ESEN

1. [sıfat] Ruhsal ve bedensel olarak sağlıklı, sıhhatli olan; salim

ESİR

Kelime Kökeni: Arapça esīr

1. [isim] Bakınız tutsak
   • "Meyhaneden çıktığında sarhoş kafayla bir esir gemisine binmiş, güvertede sızıp kalmıştı." (İhsan Oktay Anar)
2. Bakınız köle
3. [mecaz] Bir düşünceye veya bir kimseye körü körüne bağlı olan kimse
   • "Onun güzelliğinin esiri oldular."

ESEF

Kelime Kökeni: Arapça esef

1. [isim, eskimiş] Olmaması, yapılmaması gereken veya yapılamayan bir şey için duyulan üzüntü
   • "Ötekilerin yüzünde onunki gibi esefle karışmamış, bambaşka bir öfke vardı." (Tarık Buğra)
2. Bakınız yerinme

ESKİ

1. [sıfat] Çoktan beri var olan, üzerinden çok zaman geçmiş bulunan; ezelî, ihtiyar (I), yeni karşıtı
   • "Ey benim eski duygularım, eski düşüncelerim. Neden böyle uzaksınız benden?" (Nurullah Ataç)
2. Bakınız önceki
   • "Bu durumun eski sevgilinin onurunu kırması doğal." (Ayla Kutlu)
3. Geçerli olmayan
4. Herhangi bir meslekte uzun süreden beri çalışmış olan
5. Mesleğinde uzmanlaşmış, deneyimi olan
   • "Eski öğretmen."
6. Yeni olmayan, kullanılmış olan; müstamel
7. [isim] Çok kullanmaktan yıpranmış, harap olmuş şey
   • "Ben babamın eskilerinden uydurma şeylerle giyiniyordum." (Halit Ziya Uşaklıgil)
8. [isim, alay yollu] Herhangi bir görevden düştüğü veya durumunu yitirdiği için bir kimsenin eski saygınlığının kalmadığı durumlarda kullanılan bir söz
   • "Mebus eskisi. Müdür eskisi."