Erg ile başlayan kelimeler

Başında erg olan 29 kelime var. Erg ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde erg olan kelimeler listesine ya da sonu erg ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında erg bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

13 Harfli Kelimeler

ERGUVANGİLLER

11 Harfli Kelimeler

ERGENLEŞMEK, ERGİNLENMEK, ERGİNLEŞMEK

10 Harfli Kelimeler

ERGENLEŞME, ERGİNLEMEK, ERGİNLENME, ERGİNLEŞME

9 Harfli Kelimeler

ERGİNLEME, ERGONOMİK

8 Harfli Kelimeler

ERGENLİK, ERGİNLİK, ERGİTMEK, ERGONOMİ, ERGÜRMEK, ERGUVANİ

7 Harfli Kelimeler

ERGANUN, ERGİLİK, ERGİMEK, ERGİTME, ERGÜRME, ERGUVAN

6 Harfli Kelimeler

ERGANİ, ERGENE, ERGİME

5 Harfli Kelimeler

ERGEN, ERGİN

4 Harfli Kelimeler

ERGİ

3 Harfli Kelimeler

ERG

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ERGUVANGİLLER

1. [isim, bitki bilimi] Almaşık yapraklı ağaç familyası

ERGENLEŞMEK

1. [nesnesiz] Döl verebilecek erişkin duruma gelmiş olmak; erinleşmek, akil baliğ olmak, büluğa ermek
2. Rüşdünü ispat etme yaşına gelmiş olmak; erinleşmek, akil baliğ olmak, büluğa ermek

ERGİNLENMEK

1. [nesnesiz] Ergin duruma gelmek

ERGİNLEŞMEK

1. [nesnesiz] Ergin bir duruma gelmek; reşit olmak

ERGİNLEŞME

1. [isim] Erginleşmek işi

ERGİNLENME

1. [isim] Erginlenmek işi

ERGİNLEMEK

1. [-e, -i] Birini bir konu üzerinde aydınlatıp onu gerekli temel bilgi ve becerilerle donatarak ergin ve yetişmiş kılmak
2. Bir kişiyi dernek, topluluk vb.ne özel bir törenle almak

ERGENLEŞME

1. [isim] Ergenleşmek durumu; erinleşme, büluğ

ERGİNLEME

1. [isim] Erginlemek işi

ERGONOMİK

Kelime Kökeni: Fransızca ergonomique

1. [sıfat] Bakınız kullanışlı
2. Bakınız elverişli

ERGONOMİ

Kelime Kökeni: Fransızca ergonomie

1. [isim] Bakınız iş bilimi

ERGİTMEK

1. [-i, fizik] Sıcaklığın yükseltilmesi ile bir cismin veya maddenin katı durumdan sıvı duruma geçişini sağlamak

ERGİNLİK

1. [isim] Ergin olma durumu; rüşt, reşitlik

ERGENLİK

1. [isim] Cinsel organların fizyolojik gelişmesiyle başlayan, büluğa ermişlikle yetişkinlik arasındaki dönem; büluğ çağı, ergenlik çağı, ilk gençlik, yeni yetmelik
   • "Amcası ona, çocukluk günlerinde de ergenliğinde de istemeden vermiştir." (Tarık Buğra)
2. Çocukluk çağından yetişkinlik çağına geçen kimselerin yüzünde çıkan sivilceler

ERGÜRMEK

1. [-e, -i, ağızlardan] Ulaştırmak, eriştirmek
   • "Âşık olan eder kanı / Ergürür muradıma beni / Gayet tenha buldum seni / Hemen vazgeçtin mi benden" (Halk türküsü)

ERGUVANİ

Kelime Kökeni: Farsça erġavān + Arapça -ī

1. [isim] Bakınız erguvan rengi
2. [sıfat] Bu renkte olan
   • "Güneş batmış, ufkun kızıllığı erguvani griye çalmaya başlamıştı." (Oya Baydar)

ERGİTME

1. [isim] Ergitmek işi

ERGİLİK

1. [isim] Ergi durumu
2. Bakınız şilt

ERGUVAN

Kelime Kökeni: Farsça erġavān

1. [isim, bitki bilimi] Baklagillerden, eflatunla kırmızı arası renkte çiçek açan, güzel bir süs ağacı; deliboynuz (Cercis siliquastrum)
   • "Erguvan dallarından örülmüş çardağın içi loştu iyice." (Necati Cumalı)

ERGANUN

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim, müzik] Bakınız org
   • "Muhatabımız Silezya erganun fabrikasının başakortçularından biri imiş." (Ruşen Eşref Ünaydın)