En ile biten 5 harfli kelimeler

Sonunda en olan 5 harfli 114 kelime var. EN ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde en olan kelimeler listesine ya da başında en olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

E N Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

EN, NE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÖĞLEN

1. [isim] Öğle
2. Meridyen düzlemi, nısfınnehar

NEDEN

1. [isim] Bir olayı ve durumu gerektiren, doğuran başka olay veya durum, sebep
   • "İzmir'in işgali faciası, özel nedenlerden, onu ayrıca ilgilendiriyor." (Atilla İlhan)
2. [zarf] Bir olayı doğuran başka bir olayı sormak için kullanılan bir söz; niçin
   • "Biz şarklılar neden ille her şeyi büyütüp efsaneleştiririz?" (Haldun Taner)
3. Bir varlığı veya olayı etkileyen, oluşturan, doğuran şey, sebep, illet

PAZEN

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Dokuması kalın, sık ve yumuşak, bir tür pamuklu bez

ANTEN

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Boşlukta yayılan elektromanyetik dalgaları toplayarak bu dalgaların transmisyon hatları içerisinde yayılmasını sağlayan cihaz
2. Duyarga
3. Olta şamandırasının alt ve üst kısmında bulunan ince uçlar

GÖDEN

1. [isim] Kalın bağırsağın son bölümü, göden bağırsağı, rektum
2. İşkembe
3. Hayvanın midesi

ONGEN

1. [isim] On açısı, on kenarı olan çokgen

ÇÖVEN

1. [isim] Kökü ve dalları, suyu sabun katılmış gibi köpürten, kir temizleyici bir bitki, sabun otu, helvacı kökü (Saponaria officinalis)
2. Çevgen

LEĞEN

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Genellikle, içinde bir şey yıkamak için kullanılan metal veya plastikten yayvan kap
   • "Adam, önündeki leğene eğilmiş, bardak yıkıyordu." (Necati Cumalı)
2. Gövdenin arka veya alt ucunda bulunan, bir yandan omurganın bel bölümüyle, öte yandan bacaklarla eklemlenen kemik çatı, havsala

GÖCEN

1. [isim] Tavşan yavrusu
2. Kedi, köpek yavrusu
3. Domuz yavrusu

KEVEN

1. [isim] Geven

BÖLEN

1. [isim] Bir bölme işleminde bölünen sayının kaç eşit parçaya ayrıldığını gösteren sayı

SÜSEN

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Süsengillerden, yaprakları kılıç biçiminde, çiçekleri iri ve mor renkli, güzel görünüşlü ve kokulu, çok yıllık bir süs bitkisi, susam (İris germanica)

KÖKEN

1. [isim] Bir şeyin çıktığı, dayandığı temel, biçim, neden veya yer, menşe
   • "Yazının kökeni resimdir."
2. Soy, asıl
3. Bir malın üretildiği veya yapıldığı, alındığı, getirildiği yer, menşe, orijin
4. Kavun, karpuz, kabak vb. bitkilerin toprak üstünde yayılan dalları
5. Tulumbacı hortumlarının uç kısmındaki sarı maden sap

DİREN

1. [isim] Dirgen

HEMEN

Kelime Kökeni : Farsça

1. [zarf] Çabucak
2. Aşağı yukarı
   • "Hayır, yalnız ben değilim onu beğenmeyen, sevmeyen, hemen kimse beğenmiyor o şairi, sevmiyor." (Nurullah ataç)
3. Yalnız, sadece

YEĞEN

1. [isim] Birine göre, kardeş, amca, hala, dayı veya teyzenin çocuğu
   • "Ama yeğeninin ona çeken tek yanı yoktur." (Tarık Buğra)
2. Tüylü dişi deve ile tek hörgüçlü erkek devenin geriye melezlenmesiyle elde edilen bir deve türü

NUMEN

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Nesnenin kendisi, görüngü karşıtı

ÇEMEN

1. [isim] Maydanozgillerden, kimyon türü bir bitki (Cuminum cyminum)
2. Bu bitkinin kokulu tohumu
3. Bu tohumu un durumuna getirip sarımsak, kırmızıbiberle karıştırarak yapılan, genellikle pastırma üzerine sürülen macun

ÇETEN

...

KİREN

...