En ile biten 5 harfli kelimeler

Sonunda en olan 5 harfli 114 kelime var. EN ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde en olan kelimeler listesine ya da başında en olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler


Kelime bulma makinesi

E N Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

EN, NE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

GEREN

  1. [isim] Kuruyunca çatlayan toprak, verimsiz, tuzlu, killi toprak

KÖKEN

  1. [isim] Bir şeyin çıktığı, dayandığı temel, biçim, neden veya yer, menşe
    • "Yazının kökeni resimdir."
  2. Soy, asıl
  3. Bir malın üretildiği veya yapıldığı, alındığı, getirildiği yer, menşe, orijin
  4. Kavun, karpuz, kabak vb. bitkilerin toprak üstünde yayılan dalları
  5. Tulumbacı hortumlarının uç kısmındaki sarı maden sap

BASEN

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [isim] Vücudun bel ile kalça arasındaki bölümü
  2. Kıtasal uzantıdan okyanus ortası sırtlarına kadar devam eden ve 4000-5000 m derinliği olan deniz dibi

YAREN
...
İÇTEN

  1. [sıfat] Samimi
  2. Yürekten, candan, samimi davranarak
    • "Yumuşak ve içten sürdürdü konuşmasını." (Tarık Buğra)

MADEN

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Yer kabuğunun bazı bölgelerinde çeşitli iç ve dış doğal etkenlerle oluşan, ekonomik yönden değer taşıyan mineral
  2. [sıfat] Bu mineralden yapılmış
    • "Maden kap."
  3. Maden ocağı veya maden işletmesi
  4. Çok değerli şeyleri kapsayan kaynak
    • "Bu kütüphane bir madendir, değerini bilin."
  5. Uyuşturucu, esrar, eroin
    • "İstersen sana biraz maden vereyim de çek!" (Osman Cemal Kaygılı)
  6. Kolay ve iyi kazanç sağlayan iş veya parası elinden kolaylıkla alınan kimse
  7. Metal

SİREN

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [isim] İtfaiye, cankurtaran ve polis araçlarında bulunan, tiz ses çıkaran uyarıcı alet, canavar düdüğü

MOREN

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [isim] Buzul taş

SELEN

  1. [isim] Ses, haber, bilgi

ÇÖVEN

  1. [isim] Kökü ve dalları, suyu sabun katılmış gibi köpürten, kir temizleyici bir bitki, sabun otu, helvacı kökü (Saponaria officinalis)
  2. Çevgen

HİMEN

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [isim] Kızlık zarı

SÜMEN

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [isim] Üzerinde yazı yazmaya, arasında evrak saklamaya yarayan deri kaplı altlık
    • "... yazıhanenin sümeni üzerinde, ona gerekli kâğıtları imzalatırken..." (Atilla İlhan)

SÜVEN

  1. [isim] Bozuk ve gevşek arazide veya göçük açmada bağ direklerinin üst ve yanından arazi içine çakılarak sürülen ucu sivri direk veya kama

KUZEN

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [isim] Teyze, dayı, hala veya amcanın erkek çocuğu, erkek yeğen, böle

ANTEN

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [isim] Boşlukta yayılan elektromanyetik dalgaları toplayarak bu dalgaların transmisyon hatları içerisinde yayılmasını sağlayan cihaz
  2. Duyarga
  3. Olta şamandırasının alt ve üst kısmında bulunan ince uçlar

TÖREN

  1. [isim] Bir toplulukta, üyelerin belli bir olayı, kişiyi veya değeri ayırt edip sembolleştirmesi, bunların anlam ve öneminin güçlendirilmesi amaçlarıyla düzenlenen hareket dizisi, merasim
    • "Töreni daha uzaktan izleyen annelerle babalar da sevinçle el çırpıyorlardı." (Çetin Altan)
  2. Anma, kutlama, nişan, evlenme, ölüm gibi sebeplerle yapılan toplantı, merasim, seremoni

HEMEN

Kelime Kökeni : Farsça

  1. [zarf] Çabucak
  2. Aşağı yukarı
    • "Hayır, yalnız ben değilim onu beğenmeyen, sevmeyen, hemen kimse beğenmiyor o şairi, sevmiyor." (Nurullah ataç)
  3. Yalnız, sadece

MÜREN
...
BEDEN

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Canlı varlıkların maddi bölümü, vücut
  2. Vücudun, baş, kol ve bacak dışında kalan bölümü, gövde
    • "Yemen halkı yaz günlerinde bedenlerini serinletmek için kabuğu kaynatıp içerler." (Salâh Birsel)
  3. Giysilerde ölçü
  4. Kale duvarı

DİKEN

  1. [isim] Bazı bitkilerin dal, yaprak, meyve kabuğu vb. bölümlerinde ve bazı hayvanların derisinde bulunan sert, ucu sivri ve batıcı çıkıntılardan her biri
    • "Gül dikeni. Kirpinin dikenleri."
    • "O bir yıl içinde diken üstünde otururum o evde; düş kuramam, şiir yazamam." (Melih Cevdet Anday)
    • "Konuşmaya başladık. Yine kavga ederiz diye diken üstündeyim." (Refik Erduran)
  2. Bu çıkıntıları çok olan bitki

Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü