Em ile başlayan 4 harfli kelimeler

Başında em olan 4 harfli 13 kelime var. Em ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde em olan kelimeler listesine ya da sonu em ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında em bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

EMMİ

Kelime Kökeni: Arapça ʿamm

1. [isim, ağızlardan] Bakınız amca
   • "Bir kız bana emmi, dedi, n'eyleyim." (Karacaoğlan)

EMEÇ

1. [isim, bitki bilimi] Su ve kara yosunlarının, kökü andıran tutunma organı

EMME

1. [isim] Emmek işi
2. Boruda akan sıvının oluşturduğu çekiş
3. Bir deponun böyle bir çekilme ile doldurulması işlemi
4. [fizik] Bakınız soğurma
5. [teknik] Petrol ile ilgili işlemlerde bir akışkanın çekilişi

EMAN

Kelime Kökeni: Fransızca éman

1. [isim] Radyoaktif cisimlerde ölçü birimi

EMİR

Kelime Kökeni: Arapça emr

1. [isim] Belirli bir davranışta bulunmaya zorlayıcı söz; buyruk, buyuru, ferman, irade
2. [mecaz] Bakınız istek
   • "İkide birde dönüp benden bir emrim olup olmadığını soruyordu." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
3. [bitki bilimi] Orta Anadolu'da şarap yapımı için üretilen, orta kalın kabuklu, beyaz renkli, kısa ve karışık budanan bir tür üzüm

EMİŞ

1. [isim] Emmek işi
   • "Çatlaklar sanki yerin dibine kadar iniyordu. Toprağın suyu öyle bir emişi vardı." (Tarık Buğra)

EMAY

Kelime Kökeni: Fransızca émail

1. [isim] Bazı maddeleri korumak, belirli bir parlaklık kazandırmak veya boyamak için kullanılan, saydam veya donuk cama benzeyen cila

EMET

1. [isim] Kütahya iline bağlı ilçelerden biri

EMEK

1. [isim] Bir işin yapılması için harcanan beden ve kafa gücü; alın teri
   • "Ücret emeğin karşılığıdır." (Anayasa)
2. Uzun ve yorucu, özenli çalışma
   • "Bir darbe benim bütün o uzun emeklerimi sıfıra indirir." (Hüseyin Cahit Yalçın)
3. [toplum bilimi] İnsanın bilinçli olarak belli bir amaca ulaşmak için giriştiği, hem doğal ve toplumsal çerçevesini hem de kendisini değiştiren çalışma süreci

EMİK

1. [isim, ağızlardan] Emilmekten çürüyen yer
2. Emme izi
3. İnsan beyni

EMEN

1. [isim, ağızlardan] Bağ çubuğu, ağaç veya sebze dikmek için açılan çukur

EMEL

Kelime Kökeni: Arapça emel

1. [isim] Gerçekleştirilmesi zamana bağlı istek
   • "Bu emele vasıl olmak için bütün gayretimi sarf edeceğim, elimden geleni yapacağım." (Etem İzzet Benice)

EMİN

Kelime Kökeni: Arapça emīn

1. [sıfat] Bakınız güvenli
   • "Bebesini emin ellere mi bırakmıştı acaba?" (Ayşe Kulin)
2. Bakınız tehlikesiz
   • "Dağlar hiçbir zaman emin değildir." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
3. Şüphesi olmayan
   • "Pek büyük bir serveti olduğundan emin idiler." (Halit Ziya Uşaklıgil)
4. [isim, tarih] Osmanlı Devleti'nde bazı devlet görevlerindeki sorumlu kişi
   • "Şehremini."