Sonunda ele olan 8 harfli 7 kelime var. ELE ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ele olan kelimeler listesine ya da başında ele olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Ele Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

E E L

2 Harfli Kelimeler

EL, LE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MÜCADELE

Kelime Kökeni: Arapça mucādele

  1. [isim] Birbirlerine isteklerini kabul ettirmek için iki taraf arasında yapılan zorlu çaba; savaş, kavga
  2. Herhangi bir amaca erişmek, bir kuvvete karşı koyabilmek için bir kişi veya topluluğun güçlü, sürekli çabası; savaşım
    • "Bu İslam merkezinde içten içe bir yığın mücadele vardı." (Ahmet Hamdi Tanpınar)
MUKATELE

Kelime Kökeni: Arapça muḳātele

  1. [isim, eskimiş] Karşılıklı olarak birbirini öldürme, birbirini katletme
MÜBADELE

Kelime Kökeni: Arapça mubādele

  1. [isim, eskimiş] Bakınız değişim
VARAGELE

  1. [isim] Bir şeyi, bir yerden bir yere çekerek götürüp getirmeye yarayan araç
  2. [mecaz] Bakınız belirsizlik
    • "Bir varagele içindeyiz. Mekanizmanın ipi ya şu yana ya bu yana ağdıracak ülkeyi." (Adalet Ağaoğlu)
MUKAVELE

Kelime Kökeni: Arapça muḳāvele

  1. [isim, hukuk] Bakınız sözleşme
    • "Meşhur aktör davet edilmiş hatta mukavelesi bile yapılmak üzere imiş!" (Halit Fahri Ozansoy)
MUKABELE

Kelime Kökeni: Arapça muḳābele

  1. [isim] Toplu yerlerde yüksek sesle hatim okunurken Kur'an okumasını bilenlerin gözleriyle Kur'an'ı takip etmesi, bilmeyenlerin dinlemesi
    • "Tevfik'in kızı selatin camilerine ramazanda mukabele için büyük ücretlerle çağrılıyordu." (Halide Edip Adıvar)
  2. Bakınız karşılık
  3. [eskimiş] Karşı gelme
  4. [eskimiş] Karşılıklı yapılan okuma
RASTGELE

  1. [sıfat] Bakınız gelişigüzel
    • "Bu özü susma ile tanımlamak pek kişisel, rastgele bir yargı kurmak oluyor." (Nermi Uygur)
  2. [zarf] Seçmeden, iyisini kötüsünü ayırmadan; gelişigüzel, lalettayin
    • "Asılanları deniz kenarında, rastgele atıldıkları çukurlar içinde kumluğa gömüyorlar." (Necip Fazıl Kısakürek)
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü