Ek ile başlayan 6 harfli kelimeler

Başında ek olan 6 harfli 20 kelime var. Ek ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ek olan kelimeler listesine ya da sonu ek ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında ek bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

EKİLME

1. [isim] Ekilmek işi

EKOLOG

Kelime Kökeni: Fransızca écologue

1. [isim] Bakınız ekoloji uzmanı

EKŞİLİ

1. [sıfat] İçinde ekşisi bulunan

EKSİBE

Kelime Kökeni: Arapça eks̱ibe

1. [isim, eskimiş, jeoloji] Bakınız kumul

EKİNTİ

1. [isim, ağızlardan] Ekilen şey

EKARTE

Kelime Kökeni: Fransızca écarté

1. [sıfat] "Saf dışı etmek, konu dışında tutmak" anlamındaki ekarte etmek, saf dışı edilmek, konu dışında tutulmak" anlamındaki ekarte olmak birleşik fiillerinde geçen bir söz

EKSERİ

Kelime Kökeni: Arapça eks̱erī

1. [zarf, eskimiş] Bakınız genellikle
   • "Ekseri kocaya varmamış kızlarda olduğu gibi Gülsen'de de tatsız bir bedbahtlık vardır." (Reşat Nuri Güntekin)

EKECEK

1. [isim, ağızlardan] Bakınız tohum

EKŞİME

1. [isim] Ekşimek işi, oksitleme; tahammuz

EKENEK

1. [isim] Bakınız mezra
   • "Ekeneği, çayırları, alışverişi olan adamdır." (Memduh Şevket Esendal)

EKSPER

Kelime Kökeni: Fransızca expert

1. [isim] Bakınız bilirkişi
   • "Babam hem iyi bir tütün eksperi hem de bir tütün tiryakisiydi." (Azra Erhat)

EKELİK

1. [isim] Eke olma durumu

EKABİR

Kelime Kökeni: Arapça ekābir

1. [isim] Büyükler, devlet büyükleri, ileri gelenler
   • "Kaymakam beyin hemen arkasında kalan ekâbiri umursamadan sıtma doktoru da kalkmıştı." (Tarık Buğra)
2. [alay yollu] Kendini beğenmiş kimse
   • "Senin gibi ekâbir bir adam bu tür haberlerin peşinde koşturmaz." (Ahmet Ümit)

EKOSUZ

1. [sıfat] Bakınız yankısız

EKSTRE

Kelime Kökeni: Fransızca extrait

1. [isim] Bakınız öz (I)
2. [ticaret] Bakınız hesap özeti
3. [kimya] Bakınız özüt

EKSTRA

Kelime Kökeni: Fransızca extra

1. [sıfat] En iyi, üstün nitelikli
   • "Ekstra un."
2. [zarf] Fazladan, alışılan ve gerekenden başka, ek olarak
   • "Ekstra yatak ücreti almadılar."

EKİNCİ

1. [isim, ağızlardan] Tahıl yetiştirip satan kimse

EKİLİŞ

1. [isim] Ekilmek işi

EKİNLİ

1. [sıfat] Ekini olan

EKLEME

1. [isim] Eklemek işi; ulama, izafe, munzam
2. [sıfat] Eklenmiş