Di ile başlayan 8 harfli kelimeler

Başında di olan 8 harfli 114 kelime var. Di ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde di olan kelimeler listesine ya da sonu di ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında di bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

D İ Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

İD

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

DİASPORA

Kelime Kökeni : Yunanca

1. [isim] Herhangi bir ulusun veya inanç mensuplarının ana yurtları dışında azınlık olarak yaşadıkları yer
2. Herhangi bir ulusun yurdundan ayrılmış kolu, kopuntu
3. Yahudilerin ana yurtlarından ayrılarak yabancı ülkelerde yerleşen kolları, kopuntu

DİYASTOL

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Sistolden sonra karıncıkların genişlemesi

DİŞLENİŞ

1. [isim] Dişlenme işi veya biçimi

DİLLEŞME

1. [isim] Dilleşmek işi

DİŞLETME

1. [isim] Dişletmek işi

DİKİŞSİZ

1. [sıfat] Dikişi olmayan
   • "Dikişsiz boru."
2. Yapıştırma yoluyla yapılmış
   • "Dikişsiz ayakkabı."

DİNLENİŞ

1. [isim] Dinlenme işi veya biçimi

DİNELMEK

1. [nsz] Ayakta durmak
2. Ayağa kalkmak, dik durmak
3. [-e] Karşı koymak, kafa tutmak

DİNLENCE

1. [isim] Tatil

DİREKTİF

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Yönerge
   • "Herkes benden emir, direktif almaya mecbur değil!" (Aka Gündüz)
   • "Projelere, tasavvurlara geçildi, Paşa direktifler veriyordu." (Tarık Buğra)

DİŞBUDAK

1. [isim] Zeytingillerden, kerestesi sert ve değerli bir ağaç, demircik (Fraxinus excelsior)
2. [sıfat] Bu ağaçtan yapılmış
   • "Radyo, dişbudak etajer, kırk beş milimetre plak pikabı bile alamam." (Haldun Taner)

DİKTATÖR

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Bütün siyasi yetkileri kendinde toplamış bulunan kimse
   • "İmparatorluk diktatörü olacağını, hayalime bile getirmiyordum." (Falih Rıfkı Atay)
2. [sıfat] Zorba

DİLLENME

1. [isim] Dillenmek durumu

DİŞÇİLİK

1. [isim] Diş hekimliği

DİZDİRME

1. [isim] Dizdirmek işi

DİKELTME

1. [isim] Dikeltmek işi

DİNGİLLİ

1. [sıfat] Dingili olan

DİNLEMEK

1. [-i] İşitmek için kulak vermek
   • "Konağın hesabını sen söylersin, ben de dinlerim." (Abdülhak Şinasi Hisar)
2. Birinin sözünü, öğüdünü kabul edip gereğince davranmak
   • "Beni dinlersen bu işten vazgeç."
3. Kulakla veya dinleme aletiyle hastayı muayene etmek
   • "Doktor kalkar. Kulağını bu gösterilen yere dayar. Dinler." (Ömer Seyfettin)
4. Uymak, baş eğmek, itaat etmek

DİRİMLİK

1. [isim] Hayat, yaşam, sağlık
2. Mal mülk, gelir
3. [sıfat] Hayatla ilgili, dirimsel

DİKOTOMİ

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] İkileşim