Buru ile başlayan kelimeler

Başında buru olan 42 kelime var. Buru ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde buru olan kelimeler listesine ya da sonu buru ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında buru bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

15 Harfli Kelimeler

BURUŞTURABİLMEK, BURUŞTURUVERMEK

14 Harfli Kelimeler

BURUŞTURABİLME, BURUŞTURUVERME

13 Harfli Kelimeler

BURUŞTURULMAK

12 Harfli Kelimeler

BURULABİLMEK, BURUŞABİLMEK, BURUŞTURULMA, BURUŞUVERMEK

11 Harfli Kelimeler

BURUKLAŞMAK, BURULABİLME, BURUNLATMAK, BURUŞABİLME, BURUŞTURMAK, BURUŞUVERME

10 Harfli Kelimeler

BURUKLAŞMA, BURUNDURUK, BURUNLAMAK, BURUNLATMA, BURUNSALIK, BURUŞTURMA, BURUŞUKLUK, BURUŞUKSUZ

9 Harfli Kelimeler

BURUNDİLİ, BURUNLAMA, BURUŞUKÇA

8 Harfli Kelimeler

BURUKLUK, BURULMAK, BURUNLUK, BURUNSAK, BURUŞMAK

7 Harfli Kelimeler

BURUKÇA, BURUKSU, BURULMA, BURUNDİ, BURUNLU, BURUNTU, BURUŞMA, BURUŞUK

5 Harfli Kelimeler

BURUK, BURUN

4 Harfli Kelimeler

BURU

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BURUŞTURUVERMEK

1. [-i] Çabucak buruşturmak
   • "Birdenbire yüzünü buruşturuverdi." (Esat Mahmut Karakurt)

BURUŞTURABİLMEK

1. [-i] Buruşturma ihtimali veya imkânı bulunmak
2. Buruşturmaya gücü yetmek
   • "Gırtlağı kurumuştu. Gülmeye çalıştı. Suratını buruşturabildi." (Kemal Tahir)

BURUŞTURUVERME

1. [isim] Buruşturuvermek işi

BURUŞTURABİLME

1. [isim] Buruşturabilmek işi

BURUŞTURULMAK

1. [nesnesiz] Buruşuk duruma getirilmek
   • "Başmuallim ağır ağır yazıhanenin önüne geldi, elini uzatarak maarif müdürünün parmakları arasındaki buruşturulmuş kâğıdı istedi." (Reşat Nuri Güntekin)

BURUŞTURULMA

1. [isim] Buruşturulmak işi

BURUŞABİLMEK

1. [nesnesiz] Buruşma ihtimali veya imkânı bulunmak

BURUŞUVERMEK

1. [nesnesiz] Çabucak buruşmak
   • "Kıvrılan parmaklarım arasında mektup buruşuverdi." (Kerime Nadir)

BURULABİLMEK

1. [nesnesiz] Burulma ihtimali veya imkânı bulunmak

BURUŞUVERME

1. [isim] Buruşuvermek işi

BURULABİLME

1. [isim] Burulabilmek işi

BURUKLAŞMAK

1. [nesnesiz] Buruk bir durum almak
   • "Gülümseyişi de buruklaştı." (Tarık Buğra)

BURUŞTURMAK

1. [-i] Buruşuk duruma getirmek
   • "Az kalsın açmadan onu da buruşturup atacaktı." (Osman Aysu)

BURUNLATMAK

1. [-i] Sivri duruma getirmek
   • "Bir saban demirini burunlatmak için uzun bir yolu taban tepmeden onarıveriyordu." (Salim Şengil)

BURUŞABİLME

1. [isim] Buruşabilmek işi

BURUNDURUK

1. [isim] Hayvanları nallarken ısırmaması için dudaklarını kıstırmaya yarayan kıskaç; yavaşa

BURUNSALIK

1. [isim] Bakınız burunsak

BURUKLAŞMA

1. [isim] Buruklaşmak durumu

BURUŞTURMA

1. [isim] Buruşturmak işi

BURUŞUKLUK

1. [isim] Buruşuk olma durumu
2. Ciltte oluşmuş kırışık
   • "… gözlerin içinde mütemadiyen yanan mesut ışıklar, gülerken burnun üstünde beliren sevimli buruşukluk." (Halide Edip Adıvar)