Bur ile başlayan 8 harfli kelimeler

Başında bur olan 8 harfli 13 kelime var. Bur ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde bur olan kelimeler listesine ya da sonu bur ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında bur bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BURKULMA

1. [isim] Burkulmak işi
   • "İçimde bir burkulma olmasına rağmen bu cevap beni sevindirdi." (Kemal Bilbaşar)

BURKULUŞ

1. [isim] Burkulmak işi
   • "Hiç o vakte kadar duymadığı bir umutsuzluk, bir kasvet, bir öyle ta canevinden burkuluş ki çılgın bir feryat ile haykırarak bulunduğu yere düşüp…" (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

BURUNLUK

1. [isim, ağızlardan] Bakınız burunsak

BURUŞMAK

1. [nesnesiz] Düzgünlüğü bozulmak, üzerinde kırışık ve katlar oluşmak
   • "Daralmış, buruşmuş sof ceketi, uzamış sakalıyla işportacı Yahudilere dönmüş." (Reşat Nuri Güntekin)
2. Ağızda kekrelik duymak

BURUKLUK

1. [isim] Buruk olma durumu
   • "Gelincikler kekreydi, şekere doymazdı, işte o tat, o burukluk ağzımda." (Burhan Günel)
2. [mecaz] Hafif kırgınlık
   • "Bir sıcak, bir ince burukluk duyuyor içinde, yüreğinin diplerinde insanoğlu." (İsmet Zeki Eyüboğlu)

BURSİYER

Kelime Kökeni: Fransızca boursier

1. [sıfat] Bakınız burslu

BURUNSAK

1. [isim] Hayvan yavrusunun anasından süt emmesini önlemek için burnuna geçirilen başlık; burunsalık, burunluk
2. Hayvanların burunlarına geçirilen ip; burunsalık, burunluk

BURKUNTU

1. [isim] İç organlarda duyulan kasılma vb. hareketler
2. [mecaz] Bakınız üzüntü
   • "Kalbimdeki burkuntuyu, hayatımdaki çöküntüyü anlatabilmek için iki şey söyleyeyim: Yapayalnız kaldım! Ağlayamıyorum!" (Aka Gündüz)

BURULMAK

1. [nesnesiz] Ekseni çevresinde döndürülmek
2. Bakınız sancımak
   • "Bağırsaklarım buruluyor."
3. [-e, mecaz] Alınarak küskünlük göstermek
   • "Yavere burulduğumu sezdirmeden başka bir laf açtım." (Refik Halit Karay)

BURCUMAK

1. [nesnesiz, ağızlardan] Güzel koku yaymak

BURDURLU

1. [isim] Burdur ilinden olan kimse

BURDURMA

1. [isim] Burdurmak işi

BURGUSUZ

1. [sıfat] Burgusu olmayan
2. Burgulanmamış olan