Bu ile başlayan 5 harfli kelimeler

Başında bu olan 5 harfli 41 kelime var. Bu ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde bu olan kelimeler listesine ya da sonu bu ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında bu bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BULGU

1. [isim] Var olduğu hâlde bilinmeyeni bulup ortaya çıkarma işi ve bu işin sonunda elde edilen şey
2. Araştırma verilerinin çözümlenmesinden çıkarılan bilimsel sonuç, netice
   • "Banka bu gibi bulguları işletmek için para veren bir kurumdur."
3. Vücuttaki işlevsel bir bozukluğun, hastalığın belirlenmesine yarayan olgu veya olay, belirgi, araz, semptom

BUYOT

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Genellikle hastalık anında kullanılan sıcak su torbası

BUZLU

1. [sıfat] Buz tutmuş, buz bağlamış olan
   • "Buzlu dere."
2. Buz içinde tutularak, içine buz katılarak soğutulmuş
   • "Serin bir yerde oturuyor, buzlu şurubunu, buzlu içkisini içiyor." (Memduh Şevket Esendal)
3. Buğulanmış gibi olan, saydam olmayan
   • "Kalem odasından buzlu bir camekânla ayrılmış..." (Reşat Nuri Güntekin)

BUGÜN

1. [isim] İçinde bulunduğumuz gün
   • "Bugünün işini yarına bırakma."
   • "Bugünden yarına yiyecek ekmeği olmayanlar için para ve mal her şeyden üstündür." (Reşat Nuri Güntekin)
2. İçinde bulunduğumuz çağ, zaman
   • "Bugünün çoluğu çocuğu hep sakallı." (Haldun Taner)
3. [zarf] İçinde bulunduğumuz günde
   • "Bugün hava güzel."

BURUK

1. [sıfat] Burulmuş olan
2. Tadı kekre olan (meyve)
   • "Vişne şerbetinin bu buruk tadı gerçek midir?" (Atilla İlhan)
3. [isim] Uygun olmayan şartlar sonucu dönerek büyüyen ağacın kerestesi
4. Alınarak küskünlük gösteren, gücenmiş (kimse)
   • "Rahmi'ye karşı o da ötekiler gibi buruktu." (Tarık Buğra)

BUHAR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Isı etkisiyle sıvıların ve bazı katıların dönüştükleri gaz durumu
   • "Bu bombardımanda ne yeni silahların çelik sesini işittik ne de buharı andıran dumanla karışık şimşeği gözlerimizi kamaştırdı." (Refik Halit Karay)
   • "Sanki buhar olup göğe çekilmişlerdi." (Samiha Ayverdi)

BURUN

1. [isim] Alınla üst dudak arasında bulunan, çıkıntılı, iki delikli koklama ve solunum organı
   • "... şöyle demiştim, böyle yapmıştım, diyene burun büker." (Yahya Kemal Beyatlı)
   • "Nikâh ettirir ettirmez kadının burnu Kafdağına çıkmış." (Sermet Muhtar Alus)
   • "Çeltikçiler, o burunları Kafdağında çeltikçiler çarşıya düşmüşler, önlerine gelene dert yanıyorlar." (Yahya Kemal)
   • "Orada zaman zaman sebepsiz yere burnu sızlardı insanın." (Murathan Mungan)
2. Bazı şeylerin ön ve sivri bölümü
   • "Kadıköy vapurunun güvertesinde, paltoma bürünmüş, gidip ta burna oturmuştum." (Haldun Taner)
   • "Burunları bile kanamadan ganimete kavuşacaklardı." (Feridun Fazıl Tülbentçi)
3. Kibir, büyüklenme
   • "Burnundan yanına varılmıyor."
4. Karanın, özellikle yüksek ve dağlık kıyılarda, türlü biçimlerde denize uzanmış bölümü

BULUT

1. [isim] Atmosferdeki su damlacıkları ve buz taneciklerinin görülebilir yoğunluk kazanmasıyla oluşan, biçimleri, yükseklikleri ve yol açtıkları hava olaylarıyla birbirinden ayrılan yığın
   • "Mavi maviydi gökyüzü / Bulutlar beyaz beyazdı / Boşluğu ve üzüntüsü / İçinde ne garip bir yazdı." (Ahmet Hamdi Tanpınar)
   • "Biraz gariptir ki buluttan nem kapan o zamanki sansür bu cinayetler ve tesadüflerden ahkâm çıkararak hafiyelik etmezdi." (Abdülhak Şinasi Hisar)
   • "İhtiyatlı ol, bunlar tilkidir, rüzgârdan nem kapar; elden kaçırmayalım." (Atilla İlhan)
2. Herhangi bir şeyden oluşan yoğun yığın
   • "Zehirli bir çekirge bulutu gibi oraya üşüşen Avrupalılar..." (Ömer Seyfettin)
3. Keder, endişe
   • "Gazinin şen çehresi üstünden ciddi bir düşüncenin bulutu geçer gibi oldu." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

BUŞON

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Şişeyi kapatmaya yarayan tapa

BULMA

1. [isim] Bulmak işi

BUĞUZ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Kin besleme, nefret etme

BUCAK

1. [isim] Kenar, köşe, yer
   • "Bunlardan sonra köşede, bucakta, kendi âleminde yaşayan Türkler vardı." (Yahya Kemal Beyatlı)
2. İlçelerin, bir müdürle yönetilen bölümlerinden her biri, nahiye

BULUŞ

1. [isim] Bulma işi veya biçimi
2. İlk defa yeni bir şey yaratma, icat
3. Bilinen bilgilerden yararlanarak daha önce bilinmeyen yeni bir bulguya ulaşma veya yöntem geliştirme, icat
   • "Bu orijinal buluşu Vali beye borçluyuz." (Sait Faik Abasıyanık)
4. Konu, duygu, düşünce ve hayalde başkalarının etkisinden sıyrılarak bunların işlenişinde yeni bir yol tutma
   • "Yazarın güzel buluşları var."

BUHUR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Dinî törenlerde yakılan kokulu ağaç vb. maddeler, tütsü

BULAŞ

...

BUÇUK

1. [sıfat] ... ve yarım
   • "Üç buçuk senedir ben bu sallantıya şahit oldum." (Peyami Safa)

BUĞUR

1. [isim] Buğra

BUĞRA

1. [isim] Erkek deve, iki hörgüçlü deve, buğur

BUNMA

1. [isim] Bunmak durumu

BUNAK

1. [sıfat] Bunamış olan (kimse), matuh
   • "Kendini isteyenler hep cılız, sıska, ihtiyar, bunak adamlardı." (Ömer Seyfettin)