Bitiş ile başlayan kelimeler

Başında bitiş olan 21 kelime var. Bitiş ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde bitiş olan kelimeler listesine ya da sonu bitiş ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında bitiş bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

15 Harfli Kelimeler

BİTİŞTİREBİLMEK, BİTİŞTİRİVERMEK

14 Harfli Kelimeler

BİTİŞTİREBİLME, BİTİŞTİRİVERME

13 Harfli Kelimeler

BİTİŞTİRİLMEK

12 Harfli Kelimeler

BİTİŞEBİLMEK, BİTİŞTİRİLİŞ, BİTİŞTİRİLME

11 Harfli Kelimeler

BİTİŞEBİLME, BİTİŞKENLİK, BİTİŞTİRMEK

10 Harfli Kelimeler

BİTİŞİKLİK, BİTİŞTİRİŞ, BİTİŞTİRME

9 Harfli Kelimeler

BİTİŞİMLİ

8 Harfli Kelimeler

BİTİŞKEN, BİTİŞMEK

7 Harfli Kelimeler

BİTİŞİK, BİTİŞİŞ, BİTİŞME

5 Harfli Kelimeler

BİTİŞ

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BİTİŞTİREBİLMEK

1. [-i] Bitiştirme ihtimali veya imkânı bulunmak
2. Bitiştirme becerisi bulunmak

BİTİŞTİRİVERMEK

1. [-i] Çabucak bitiştirmek

BİTİŞTİREBİLME

1. [isim] Bitiştirebilmek işi

BİTİŞTİRİVERME

1. [isim] Bitiştirivermek işi

BİTİŞTİRİLMEK

1. [nesnesiz] Bitiştirilme işi yapılmak

BİTİŞTİRİLME

1. [isim] Bitiştirilmek işi

BİTİŞEBİLMEK

1. [nesnesiz] Bitişme ihtimali veya imkânı bulunmak

BİTİŞTİRİLİŞ

1. [isim] Bitiştirilmek işi

BİTİŞEBİLME

1. [isim] Bitişebilmek işi

BİTİŞKENLİK

1. [isim] Bitişken olma durumu
   • "Sonradan bu dilde bir bitişkenlik başladı." (Hasan Reşit Tankut)

BİTİŞTİRMEK

1. [-i] Bitişmesini sağlamak
   • "Oturduğu koltuğu yatağa iyice bitiştirdi." (Ömer Seyfettin)

BİTİŞİKLİK

1. [isim] Bitişik olma durumu
   • "Başka bir evle de bitişikliği yoktu." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

BİTİŞTİRME

1. [isim] Bitiştirmek işi
2. [dil bilgisi] İki veya daha fazla dil birimini bir araya toplayarak tek bir dil birimi hâline getirme

BİTİŞTİRİŞ

1. [isim] Bitiştirmek işi

BİTİŞİMLİ

1. [sıfat, dil bilgisi] Bitişme özelliği olan

BİTİŞMEK

1. [nesnesiz] Birbirine dokunacak kadar yanaşmak
   • "Ustanın kaşları alnında bitişti." (Yaşar Nabi Nayır)

BİTİŞKEN

1. [sıfat, dil bilgisi] Bitişme özelliği olan; eklemeli, iltisaki

BİTİŞME

1. [isim] Bitişmek işi; ittisal
   • "Bu geniş viranelikte bize bu kadar bitişmenin manası var mı?" (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

BİTİŞİK

1. [sıfat] Yan yana olan; muttasıl
   • "Mutfaktan bir yuvarlak gümüş tepsi içinde cezveyi, fincanları, bitişik şeker ve kahve hokkasını ve bunların ortasında ispirtoluğu getirdi." (Attilâ İlhan)
2. Yandaki, yanda olan
   • "Bir gece yatmışken kalktı, bitişik odaya girdi, ışığı yaktı." (Yusuf Atılgan)
3. [isim] Bir yere yakın olan nokta, o yerin yakını
   • "Çoğunlukla oyun yerinin bitişiğinde bir çadır veya perdeyle kapatılabilecek bir yer yapılır, oyuncular burada hazırlanırlar." (Metin And)
4. [isim] Yandaki ev, bina, oda vb
   • "Şakın şamata etmeyin, bitişikte İbrahim Bey yatıyor." (Attilâ İlhan)

BİTİŞİŞ

1. [isim] Bitişmek işi