Başında bir olan 9 harfli 11 kelime var. Bir ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde bir olan kelimeler listesine ya da sonu bir ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında bir bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BİRLEŞMEK

  1. [nesnesiz] Ayrıyken tek bir bütün durumuna gelmek
    • "Ufuklar birleşince ezilecek bizleriz / Biz de çöl ortasında kuruyan denizleriz" (Faruk Nafiz Çamlıbel)
  2. Bir araya gelmek
    • "Bazen ikisi, üçü birleşince ne ateşli münakaşalara dalıyorlar." (Abdülhak Şinasi Hisar)
  3. Aynı görüşte olmak
  4. Aynı amaç çevresinde toplanmak
    • "Birleşerek o meymenetsiz heriflerin kahrından kurtulduk." (Halikarnas Balıkçısı)
  5. [-le] Cinsel ilişkide bulunmak
  6. [kimya] İki veya daha fazla madde birbiri içinde kaynaşarak tepkime sonucu başka bir madde meydana gelmek; kaynaşmak
BİRİKİMCİ

  1. [isim] Tasarruf yapan, para vb. değerli şeyleri biriktiren kimse; tasarrufçu
  2. [sıfat] Birikim sahibi olan
    • "Artık ilerlemeci ve birikimci tarih anlayışı, bilimin objektif ve evrensel aklın cisimleşmesi olarak ele alınmasını ifade eden pozitivist görüş bir yana bırakılmıştır." (Kemal Kahramanoğlu)
BİRİKİŞME

  1. [isim] Birikişmek işi
BİREŞİMLİ

  1. [sıfat] Bireşim yolu ile elde edilen
BİRİKİNTİ

  1. [isim] Bir yerde kendi kendine birikmiş olan şey
    • "Komşunun kazları birikintilerde kanat çırpıp bağırıyordu." (Reşat Enis Aygen)
BİREYÜSTÜ

  1. [sıfat] Tek bir bireyi aşan
    • "Sözün pek çok değişiklik göstermesi nedeniyle yazar, bireyüstü ortak bir dizge olarak gördüğü dilin işleyiş kurallarına ulaşmaya çalışır." (Kâmile İmer)
  2. [felsefe] Genellikle fertlerin çevresini aşan, bireylerin bilincinden bağımsız olan
BİRLENMEK

  1. [nesnesiz] Tek duruma getirilmek
BİRTAKIMI

  1. [zamir] Bir bölümü, bir grubu
    • "Önündeki rengârenk şemsiye alayının birtakımı aşağıya, birtakımı yukarıya doğru dalgalana dalgalana gidiyordu." (Recaizade Mahmut Ekrem)
BİRİMKARE

  1. [isim, matematik] Alanının hesaplanmasında kullanılan uzunlukların birimi cm, m vb. birimlerle ifade edilmemiş bölgelerin alan ölçüsü
BİRACILIK

  1. [isim] Biracının yaptığı iş
BİRDİRBİR

  1. [isim] Oyuncuların birbirinin üstünden atlayarak oynadıkları bir oyun
    • "Dışarıda, çocuklar birdirbir oynamaya dalmışlardı." (Attilâ İlhan)
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü