Bir ile başlayan 7 harfli kelimeler

Başında bir olan 7 harfli 16 kelime var. Bir ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde bir olan kelimeler listesine ya da sonu bir ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında bir bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BİRADER

Kelime Kökeni: Farsça birāder

1. [isim] Erkek kardeş
2. Masonların birbirlerine verdikleri ad
3. [ünlem] "Ey dost, arkadaş" anlamında kullanılan bir seslenme sözü
   • "Aman birader! Üç sene önce bu bende idi." (Ahmet Rasim)

BİRİKİM

1. [isim] Birikme, bir yerde toplanıp yığılma
   • "Kim bilir kaç olayın birikimiyle zifir gibi kararmıştı içi." (Tarık Buğra)
2. Gözlemler, deneyler sonucu elde edilmiş şeylerin bütünü
   • "Mimari birikim bazen bir kente köklü bir damga, bir özellik bırakıyor." (Haldun Taner)
3. Bilim veya sanat alanında sahip olunan bilgi; repertuvar
4. [ekonomi] Biriktirilen mal veya para
5. [jeoloji] Herhangi bir aşınma sürecinde veya taşıma işi yapılırken alüvyonlu maddelerin bırakılması
6. [toplum bilimi] Toplumların kültürel varlıklarının gelişip genişlemesi ve uygarlık düzeyinin yükselmesi süreci

BİRİKME

1. [isim] Birikmek işi; teraküm
2. Bakınız kümelenme

BİRİKİŞ

1. [isim] Birikmek işi
   • "Her sıçrayış bir birikişe bakar / Her birikiş bir sıçrayışı hazırlar." (Attilâ İlhan)

BİRERLİ

1. [sıfat] Birer birer sıralanmış
2. Her biri bir birimden oluşan

BİREYCİ

1. [sıfat] Kişi haklarını savunan (kimse); individüalist
2. [felsefe, toplum bilimi] Bireycilikten yana olan; ferdiyetçi, individüalist

BİRİCİK

1. [sıfat] Eşi, benzeri olmayan ve çok sevilen; bir tane
   • "Onun derslerinde biricik zaman ve mekân ölçüsü diyalogdur." (Necip Fazıl Kısakürek)

BİREBİR

1. [sıfat] Etkisi kesin olan
   • "Fikrince, güya bu koku göğüs darlığına birebirmiş." (Sermet Muhtar Alus)
2. [mecaz] Tam istenildiği gibi

BİRBİRİ

1. [zamir] Karşılıklı olarak bir diğeri
   • "O zaman on dört paşa büyük, hudutsuz bir hayret içinde İzzet Paşa'nın sonra da birbirlerinin yüzüne baktılar." (Hüseyin Nihal Atsız)

BİRLEME

1. [isim] Bir etme, tek duruma getirme
2. Tanrı'nın birliğini dile getirme; tevhit
   • "O, gerek eşyanın ve gerekse nefsinin aslını birlemesi yönüyle nihayet vücut birliğine inanmış bir sufi olarak karşımıza çıkmaktadır." (Mustafa Tatcı)

BİRİNCİ

1. [sıfat] Bir sayısının sıra sıfatı
2. [isim] Zaman, yer, sıra bakımından başkalarından önce gelen kimse, şey
   • "Birincisi ne kadar mağrur ise öbürü o kadar yılışık." (Yusuf Ziya Ortaç)
3. [isim] Sırada, önem sırasında en üstün olan kimse
   • "Sınıfın birincisi olduğundan imtihanlara girişinde..." (Ömer Seyfettin)
4. [isim] Bakınız birinci mevki
   • "Bütün grubu hiç olmazsa ilk ineceğimiz iskeleye kadar birincide götürmek istemişti." (Reşat Nuri Güntekin)

BİREŞİM

1. [isim] Parçaların veya ögelerin bir araya getirilip bir bütün olarak birleştirilmesi
2. Bu biçimde oluşan bütün
3. [kimya, felsefe] Bakınız sentez

BİRKAÇI

1. [zamir] Az sayıda olan kimse veya şey
   • "Şiirlerinin birkaçı erişilmez derecede güzel belki de şair olmaya özenmediği için eşsiz incilerdir." (Ahmet Kabaklı)

BİRALIK

1. [sıfat] Bira yapmakta kullanılan
   • "Kalitelerinin iyi olmaması dolayısıyla biralık arpa ihracatında kullanılmaları da bahis mevzusu değildir." (Mehmet Oluç)

BİRÇOĞU

1. [zamir] Çok sayıda olan kimse veya şey; çokları
   • "Yine içimizden birçoğu güzelliği kendi gözleriyle değil başkalarının gözlerine inanarak kabul etmek ister." (Asaf Halet Çelebi)

BİRECİK

1. [isim] Şanlıurfa iline bağlı ilçelerden biri