Bini ile başlayan kelimeler

Başında bini olan 12 kelime var. Bini ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde bini olan kelimeler listesine ya da sonu bini ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında bini bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

10 Harfli Kelimeler

BİNİVERMEK

9 Harfli Kelimeler

BİNİCİLİK, BİNİVERME

8 Harfli Kelimeler

BİNİLMEK, BİNİŞMEK

7 Harfli Kelimeler

BİNİLME, BİNİNCİ, BİNİŞME

6 Harfli Kelimeler

BİNİCİ

5 Harfli Kelimeler

BİNİŞ, BİNİT

4 Harfli Kelimeler

BİNİ

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BİNİVERMEK

1. [-e] Ansızın veya çabucak binmek
   • "Tatili falan bekleme, iki günlüğüne de olsa atla gel, yarın cumartesi, sabah biniver bir otobüse, akşamüzeri buradasın." (Melisa Kesmez)

BİNİVERME

1. [isim] Binivermek işi

BİNİCİLİK

1. [isim] Binici olma durumu
   • "Artık köy ağaları, çocuğun biniciliğini kahve tartışmalarının başlıca konuları arasına koydular." (Halide Edip Adıvar)
2. Ata binilerek yapılan spor

BİNİŞMEK

1. [nesnesiz] İki parçadan biri öbürünün üstünde olmak
2. Kas kirişleri birbiri üstüne binmek
3. Kırık bir kemiğin iki parçası birbiri üstüne gelmek

BİNİLMEK

1. [-e] Binme işi yapılmak
   • "Uzun, tenteli, tek atlı muhacir arabalarına binilir." (Refik Halit Karay)

BİNİŞME

1. [isim] Binişmek durumu

BİNİLME

1. [isim] Binilmek işi

BİNİNCİ

1. [sıfat] Bin sayısının sıra sıfatı, sırada dokuz yüz doksan dokuzuncudan sonra gelen

BİNİCİ

1. [isim] Ata binen kimse
   • "Üç yaşından sonra çocukların büyük koyunlara bindirildikleri ve sekiz yaşında at sırtında gezilere başladıkları, on iki yaşında da mükemmel bir binici oldukları belirtilir." (Doğan Yıldız)

BİNİŞ

1. [isim] Binmek işi
   • "Bütün kabahat vapura biletsiz olarak binişimde ise bunun sebebini herkes çoktan öğrenmiş olmak lazım gelir." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
2. Üniversite öğretim üyelerinin giydikleri cübbe
3. Ata vurulan dizgin, semer vb. tüm alet edevat
4. [tarih] Yüksek aşamalı bilginlerin giydikleri, cübbeden daha geniş ve kolları daha uzun giysi
5. [tarih] Rütbeli yeniçerilerin ve emirlerin giydikleri, kolları uzunca ve yenleri sarkık cübbeye benzer giysi
6. [tarih] Padişahın atla veya saltanat kayığıyla yaptığı gezi
7. [tarih] Atlı alay
8. [tarih] Atlı alayda giyilen giysi

BİNİT

1. [isim, eskimiş] Binilecek taşıt veya hayvan
   • "Tavla tavla şahbaz atlarım sana binit olsun." (Dede Korkut)

BİNİ

1. [isim, ağızlardan] Binmek işi
   • "Bu hayvan biniye gelmez."
2. Kapı, dolap vb. şeylerin, kanatları kapandığında kalan aralığı örtebilmek için bu kanatların kenarına çakılan çıta
   • "Çift kanattan meydana gelen yüzeyin, tek bir kanat gibi düşünülerek ortadaki biniye göre simetrik bir kompozisyonla süslendiğini gösteren örnekler oldukça mahduttur." (Yılmaz Önge)