Sonunda ban olan 38 kelime var. BAN ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde ban olan kelimeler listesine ya da başında ban olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

12 Harfli Kelimeler

BAYATİARABAN

10 Harfli Kelimeler

VİRDİZEBAN

9 Harfli Kelimeler

KARAÇOBAN, KARATABAN, ŞEDARABAN

8 Harfli Kelimeler

BAŞTABAN, DALTABAN, DÜZTABAN, KALTABAN, KAYTABAN, ŞAKLABAN

7 Harfli Kelimeler

BALABAN, BEYABAN, DARABAN, DİDEBAN, GARİBAN, HIYABAN, SAYEBAN, ZEVEBAN

6 Harfli Kelimeler

ARABAN, CİLBAN, KURBAN, OTOBAN, RUHBAN, SARBAN, SEKBAN, TÜRBAN

5 Harfli Kelimeler

ÇIBAN, ÇOBAN, KABAN, KEBAN, SABAN, ŞABAN, TABAN, URBAN, YABAN, ZEBAN

3 Harfli Kelimeler

BAN


Kelime bulma makinesi

A B N Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

3 Harfli Kelimeler

BAN

2 Harfli Kelimeler

AB, AN

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BAYATİARABAN

Kelime Kökeni : Farsça

  1. [isim] Araban ve bayati makamlarından oluşturulan bir birleşik makam

VİRDİZEBAN

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Dile dolama, dilden düşürmeme

KARATABAN

  1. [isim] İpek böceklerinde geniş çapta ölüme yol açan kelebek hastalığı

KARAÇOBAN
...
ŞEDARABAN

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Klasik Türk müziğinde bir şet makam

ŞAKLABAN

  1. [isim] Basit şakalar yaparak herkesi güldüren, şakacı kimse
  2. Dalkavuk

KALTABAN

Kelime Kökeni : Farsça

  1. [sıfat] Namussuz
  2. Şarlatan, yalancı, hileci

DALTABAN

  1. [sıfat] Yalın ayak (kimse)
  2. Aşağılık, serseri

DÜZTABAN

  1. [isim] Doğal ayak kemerinin kaybolması ile oluşan yapısal bozukluk
  2. [sıfat] Tabanı kemerli olmayan, düz olan (kimse)
  3. Dar tabanlı bir tür rende
  4. [sıfat] Uğursuz

KAYTABAN

  1. [isim] Sürü, deve sürüsü
  2. [sıfat] Başıboş, düzensiz

BAŞTABAN

  1. [isim] Yunan ve Roma mimarlıklarında, sütunların üstüne oturan ve iki sütun arasındaki uzaklığın üstünü örten büyük, uzun taş kirişlerin oluşturduğu bölüm

SAYEBAN

Kelime Kökeni : Farsça

  1. [isim] Gölgelik

GARİBAN

Kelime Kökeni : Arapça

  1. Kimsesiz, zavallı, garip

DİDEBAN

Kelime Kökeni : Farsça

  1. [isim] Gümrük kolcusu
  2. Gözcü, bekçi, nöbetçi, gözetleyici

ZEVEBAN

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Ergime

BEYABAN

Kelime Kökeni : Farsça

  1. [isim] Çöl

HIYABAN

Kelime Kökeni : Farsça

  1. [isim] İki tarafı düzgün ağaçlı yol veya bulvar
    • "Sustu bülbüller hıyaban uykuda / Esme ey bad esme canan uykuda." (Faruk Nafiz Çamlıbel)

BALABAN

  1. [sıfat] İri, büyük
  2. Şişman, gürbüz (kimse, çocuk)

DARABAN

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Kalp vuruşu, kalp atışı

KURBAN

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Dinin buyruğunu veya bir adağı yerine getirmek için kesilen hayvan
    • "Yarım okka et, onun elinde bir kurban kadar bereketli." (Yusuf Ziya Ortaç)
    • "Muhakkak bir ihanete kurban gitmiştir." (Feridun Fazıl Tülbentçi)
    • "Kurban olayım, ne güzel memleket!"
    • "Üçümüzün müşterek kurbanı olduğumuz acı bir devir, bahçenin tatlı havasını ağırlaştırmıştı." (Halide Edip Adıvar)
  2. [ünlem] İçtenliği belirten bir seslenme sözü
    • "Kurban! Nerede kaldın?"
    • "Çatma, kurban olayım çehreni ey nazlı hilal." (Mehmet Akif Ersoy)
  3. Bir ülkü uğrunda feda edilen veya kendini feda eden kimse
    • "Hava kurbanları."
  4. Bir kazada veya felakette ölen kimse
    • "Vardar, her sene Üsküp'ten beş on kurban alan bir nehirdi." (Yahya Kemal Beyatlı)
  5. Maddi ve manevi bakımdan felakete sürüklenmiş, insani değerlerini yitirmek zorunda kalmış veya bırakılmış kimse
    • "Benim gibi nice kızlar beyaz kadın ticaretinin kurbanı olmuşlardır." (Aka Gündüz)
  6. Müslümanlarda Kurban Bayramı
    • "Kurbanda geleceklermiş."

Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü