Bahçe ile başlayan kelimeler

Başında bahçe olan 11 kelime var. Bahçe ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde bahçe olan kelimeler listesine ya da sonu bahçe ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında bahçe bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

12 Harfli Kelimeler

BAHÇELİEVLER

11 Harfli Kelimeler

BAHÇESİZLİK

10 Harfli Kelimeler

BAHÇECİLİK, BAHÇELİKLİ, BAHÇESARAY

8 Harfli Kelimeler

BAHÇELİK, BAHÇEMSİ, BAHÇESİZ

7 Harfli Kelimeler

BAHÇECİ, BAHÇELİ

5 Harfli Kelimeler

BAHÇE

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BAHÇELİEVLER

1. [isim] İstanbul iline bağlı ilçelerden biri

BAHÇESİZLİK

1. [isim] Bahçesiz olma durumu

BAHÇELİKLİ

1. [sıfat] Bağı, bahçesi olan
   • "Tren yoluna bakan, iki yanı bahçelikli, köşklü bu ara sokak unutulur gibi değil." (Selim İleri)

BAHÇECİLİK

1. [isim] Bahçecinin yaptığı iş
   • "Bahçecilik yapanlar için, temel uğraşı toprak olanlar için göçmek bir bakıma ölüm demek..." (Banu Bülbül)

BAHÇESARAY

1. [isim] Van iline bağlı ilçelerden biri

BAHÇELİK

1. [isim] Bağları, bahçeleri olan yer
   • "Bu sokakları arşınlarken eserleri hâlâ canlı tutan bu anılara ve bir zamanlar bütün bu yamaçların bağlık bahçelik olduğuna bir türlü inanası gelmiyor insanın." (Haldun Hürel)
2. [sıfat] Bahçe özelliği taşıyan

BAHÇEMSİ

1. [sıfat] Bahçeyi andıran, bahçeye benzeyen, bahçe gibi
   • "Sokak tozlu durumundan, süprüntüden kurtulup serin, renkli, bahçemsi bir durum aldı." (Nezihe Meriç)

BAHÇESİZ

1. [sıfat] Bahçesi olmayan
   • "Biz doğduğumuz andan itibaren bahçeli evde yaşamaya alıştığımız için bize bahçesiz evde yaşanmaz gibi geliyor." (Hüseyin Adıgüzel)

BAHÇELİ

1. [sıfat] Bahçesi olan
   • "Birkaç aydan sonra hayatımız boyunca yaşadığımız en büyük bahçeli evden çıktık." (Ayla Kutlu)

BAHÇECİ

1. [isim] Çiçek, ağaç ve sebze yetiştirme işiyle uğraşan kimse
   • "Bahçeciyi görünce ‘Bahçeci, bahçeci, başın baş aşağı; ayakların baş yukarı kalasın …’ diyor." (Oğuz Tansel)

BAHÇE

Kelime Kökeni: Farsça bāġçe

1. [isim] Sebze, meyve, çiçek veya ağaç yetiştirilen yer
   • "Alevi ve bağrışmaları gören kadın erkek herkes evimizin bahçesine doldu." (Etem İzzet Benice)