Alay ile başlayan kelimeler

Başında alay olan 11 kelime var. Alay ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde alay olan kelimeler listesine ya da sonu alay ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında alay bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

9 Harfli Kelimeler

ALAYBOZAN, ALAYCILIK, ALAYLILIK, ALAYUNTLU

8 Harfli Kelimeler

ALAYIMSI, ALAYİŞLİ

6 Harfli Kelimeler

ALAYCI, ALAYİŞ, ALAYLI, ALAYSI

4 Harfli Kelimeler

ALAY

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ALAYUNTLU

1. [isim, tarih] Oğuz Türklerinin yirmi dört boyundan biri

ALAYCILIK

1. [isim] Alaycı olma durumu; müstehzilik
   • "… bu alaycılığı ve iğneleyiciliği yüzünden herkes ondan kaçardı." (Sâmiha Ayverdi)

ALAYBOZAN

1. [isim, askerlik] Fitil yardımıyla ateşlenen, namlusu dışa doğru koni biçiminde açık durumda olan bir tür tüfek

ALAYLILIK

1. [isim] Alaylı olma durumu

ALAYIMSI

1. [sıfat] Bakınız alaysı
   • "... bazen alayımsı ama her zaman duygulu gülümsemesi silinmişti Seyit Ümer'in yüzünden." (Cengiz Dağcı)

ALAYİŞLİ

1. [sıfat] Bakınız görkemli

ALAYCI

1. [sıfat] Alay etme huyu olan (kimse); müstehzi
   • "Bu şişman, daima şen, alaycı bir arkadaştır." (Ömer Seyfettin)
2. Alay eden, küçümseyen (tutum)
   • "Ders veren bir öğretmeni taklit eder gibi alaycı bir tonla konuşuyor." (Ahmet Ümit)

ALAYİŞ

Kelime Kökeni: Farsça ālāyiş

1. [isim] Bakınız görkem
   • "Onlar gürültülü tebcile, pohpoha, alayişe tenezzül etmezler, hatta böyle reklamlardan iğrenirler." (Ömer Seyfettin)

ALAYLI

1. [isim, askerlik] Erlikten yetişmiş, askerî okullarda okumadan başarı gösterip rütbe alan ve yükselen subay
   • "Cemal ne olduğunu anlamaya çalışırken bu sefer asker sordu ona, ‘Mektepli misin, alaylı mı?’" (Vedat Sağlam)
2. [sıfat, mecaz] Gerekli okul eğitimini görmeden kendini yetiştirmiş olan (kimse), mektepli karşıtı
   • "Ekseriyet, okuyup yazmak bilmeyen alaylılardaydı." (Ömer Seyfettin)

ALAYSI

1. [sıfat] Alayı andıran, alaya benzeyen, alay gibi; alayımsı
   • "Dudaklarında alaysı gülücükler kıvrılmıştı." (Selim İleri)

ALAY

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim] Herhangi bir törende veya gösteride yer alan topluluk
   • "Bu küçük alay sallana süzüle önümüzden geçti." (Ömer Seyfettin)
2. Bayram, cenaze vb. törenlerde sıralı olarak giden insan topluluğu; kortej
3. Hayvan topluluğu
   • "Bizim alayımız leylek alayı / Havada uçarız dolayı dolayı" (Halk türküsü)
4. [askerlik] Bir albayın komutası altında üç veya dört taburdan oluşan askerî birim
   • "Nerede, hangi alay, hangi tabur, ne bileyim Şebben?" (Halide Edip Adıvar)
5. [mecaz] Herkes, hepsi birden