Al ile başlayan 5 harfli kelimeler

Başında al olan 5 harfli 39 kelime var. Al ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde al olan kelimeler listesine ya da sonu al ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında al bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

A L Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

AL, LA

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ALARM

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Bir uyarıyı, bir tehlikeyi bildirmek için verilen işaret
2. Bu işareti veren düzenek

ALLEM

1. [isim] "Bir işi istediği duruma getirmek için her türlü kurnazca çareye başvurmak" anlamıyla allem etmek kallem etmek deyiminde geçen bir söz
   • "İhtiyarın üç aylıkları aldığı günler çıkagelir, allem edip kallem edip zavallının yarı maaşını çarpar kaçar." (Haldun Taner)

ALTAR

...

ALKOL

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Bira, şarap vb. sıvıların veya pancar, patates nişastasının şekere dönüştürülmesi sonucu ortaya çıkan glikoz çözeltilerin mayalaşmış özlerinin damıtılmasıyla elde edilen, kokulu, uçucu, yanıcı, renksiz sıvı, ispirto, etanol, etil alkol
2. Her türlü alkollü içki
   • "Nefesleri alkol kokan bu kimseler pis paçavralar giyinmişlerdi." (Peyami Safa)

ALTAY

...

ALBÜM

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Fotoğraf, pul vb.ni dizip saklamaya yarayan bir tür defter
2. Herhangi bir konu ile ilgili kısa açıklamalar verilerek resimler basılmış olan kitap
   • "Kelebek albümü. Bitki albümü. Ankara albümü."
3. Uzunçalar
   • "Yeni albümünün parçalarını arka arkaya seslendirmeye başladığında, dünya soluğunu tutmuştu." (Murathan Mungan)

ALEYH

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bir şeyin veya bir kimsenin karşısında olma, leh karşıtı
   • "Aleyhinde bir tertip kuranların gadrine uğradım." (Refik Halit Karay)
   • "Avrupalılar ordumuz aleyhine ne akıllarına gelirse söylerler." (Haldun Taner)
   • "Şimdi iş tamamıyla aleyhimize döndü." (Ahmet Rasim)

ALAZA

1. [isim] Dökülen tohumlarla ertesi yıl kendiliğinden çıkan tahıl, soğan vb

ALMAŞ

1. [isim] İki veya daha çok şeyin sıra ile değiştirilerek kullanılması veya kendiliğinden değişerek çalışması, keşikleme, münavebe
2. Birinin doğru olması ötekinin yanlışlığını gerektiren iki önermenin oluşturduğu sistem

ALAKA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] İlgi
   • "Bu sahneyi mangalın başında Havva Hanım bize kaç defa tekrar etti, hatırlayamam. Ama her defasında bizde büyük bir alaka uyandırıyordu." (Halide Edip Adıvar)
   • "Fabrikayla alakamı kestim."
2. Gönül bağı

ALBAY

1. [isim] Rütbesi yarbay ile tuğgeneral arasında bulunan ve asıl görevi alay komutanlığı olan üstsubay, miralay

ALACA

1. [isim] Birkaç rengin karışımından oluşan renk, ala
2. [sıfat] İki veya daha çok renkli
3. Birkaç renkli iplikten yapılmış dokuma
   • "İki top alaca..." (Nabizade Nazım)
4. Keklik, bıldırcın vb. kuşları avlamak için kullanılan iki renkli bez
5. Ağaçta ilk olgunlaşan meyve
   • "Bu incirin alacasını ben yedim."
6. Meyvelere, genellikle üzüme düşen ben

ALGIN

1. [sıfat] Cılız, zayıf, hastalıklı
2. Birine gönül vermiş, tutkun, vurgun

ALSAT

...

ALICI

1. [isim] Satın almak isteyen kimse, müşteri
   • "Şimdiye kadar pek alıcı gözüyle bakmamıştı." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Kendisine bir şey gönderilen kimse
   • "İzmir'den gelmiş birtakım hanımlar onu kız sanıp alıcı çıktılar." (Memduh Şevket Esendal)
3. Bir elektrik akımını alıp başka bir kuvvete çeviren aygıt
   • "Radyo alıcısı."
4. Almaç
5. Kamera
6. Azrail

ALİZE

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Tropikal bölgelerdeki denizlerde bütün yıl süresince düzenli esen rüzgâr
   • "Alizeler, Ekvator'un kuzeyinde kuzeydoğudan, Ekvator'un güneyinde ise güneydoğudan eserler."

ALKİL

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Alkol kökü

ALMUS

...

ALTLI

1. [sıfat] Altı olan
   • "Düz altlı ev iskarpinlerini çıkararak ayaklarını çekti." (Refik Halit Karay)

ALTES

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Prens ve prenseslere verilen şeref unvanı
2. Bu unvanı taşıyan kimse