Başında ıs olan 7 harfli 31 kelime var. Is ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde ıs olan kelimeler listesine ya da sonu ıs ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında ıs bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler


Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ISLANIŞ

  1. [isim] Islanma işi veya biçimi

ISTAMPA

Kelime Kökeni : İtalyanca

  1. [isim] Ağaç, metal vb. üzerine oyulduktan sonra bir yere basılan biçim
  2. Bu tür biçim veya resimleri basmaya yarayan kalıp, damga, mühür
  3. İçinde, mühür, damga vb.ni mürekkeplemeye yarayan çuha bulunan kutu
    • "Sol elinin başparmağını ıstampada mürekkepleyip pulun üstüne bastırdılar." (Necati Cumalı)

ISKATÇI

  1. [isim] Iskat verilen kimse
    • "Cenazenin levazımına, hazırlanmasına, ıskatçılara para verdiği için ağırca davranıyor." (Memduh Şevket Esendal)

ISITMAK

  1. [-i] Sıcak duruma getirmek
    • "Bak buraya, dedim, mangalda çay var, istersen ısıtır, içersin." (Memduh Şevket Esendal)
  2. Çekici, olumlu, hoş bir duruma getirmek
    • "Orada kapkaranlık, soğuk geceleri ısıtan bir aydınlık vardı." (Sait Faik Abasıyanık)

ISPAVLİ

Kelime Kökeni : İtalyanca

  1. [isim] Gemilerde kullanılan bir çeşit kalın sicim

ISTILAH

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Terim
  2. Herkesin anlamadığı özel anlamda kullanılan söz

ISIRTMA

  1. [isim] Isırtmak işi
    • "Evde bacağımı ısırtmaya çalışırken, köpek kızıp neferin elini ısırmaz mı?" (Ömer Seyfettin)

ISPARTA
...
ISLATIŞ

  1. [isim] Islatma işi veya biçimi

ISFAHAN

Kelime Kökeni : Farsça

  1. [isim] Klasik Türk müziğinde dügâh perdesindeki makamlardan biri

ISTIRAR

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Zorunluluk

ISLAMAK

  1. [-i] Islatmak
    • "Su kenarında davulcu mendilini ıslayarak tıraşlı kafasına yapıştırdı." (Sait Faik Abasıyanık)

ISIRICI

  1. [sıfat] Isıran, dişlerini batıran
  2. Dalayan, kaşındıran (kumaş, yün)
  3. Sert, soğuk (rüzgâr)
    • "Gölün ortasında bulunuyorduk, ısırıcı bir rüzgâr da çıkmıştı." (Refik Halit Karay)

ISSIZCA
...
ISPANAK

Kelime Kökeni : Rumca

  1. [isim] Ispanakgillerden, yapraklarından sebze olarak yararlanılan bir bitki (Spinacia oleracea)

ISRARCI
...
ISLANMA

  1. [isim] Islanmak işi veya durumu

ISKARTA

Kelime Kökeni : İtalyanca

  1. [isim] Bazı iskambil oyunlarında kullanılması gerekmediğinden bir yana bırakılan kâğıtlar
    • "Sekiz balya tütününden bir ya da iki balyasını ıskartaya ayırabileceklerini aklından geçirmeye başladı eksperlerin." (Necati Cumalı)
    • "Orada, kim bilir neden ve nasıl, işe yaramaz diye ıskartaya çıkardığı bir sürü film tepeleme yığılı." (Atilla İlhan)
  2. Herhangi bir nedenle değerini yitirmiş mal
    • "Fakat öyle ki ıskartaya verdiği fiyat da öbür firmaların verdiği fiyattan yüksekti." (Necati Cumalı)

ISLIKLI

  1. [sıfat] Islık çıkaran
  2. Islık gibi çıkan

ISIRMAK

  1. [-i] Dişleri arasına alıp sıkmak
    • "Dolu bir kadeh içti ve meze yerine alt dudağını ısırdı." (Aka Gündüz)
    • "Isıracak köpek dişlerini göstermezmiş zaten, ne zaman iyisini gördük?" (Emine Işınsu)
  2. [nsz] Dişleriyle koparmak
    • "Koparın bir tane de ısırın bakın..." (Sait Faik Abasıyanık)
  3. Rüzgâr sert esmek, keskin bir biçimde etkilemek
    • "Ayaz insanın yüzünü ısırıyordu." (Tarık Buğra)
  4. Kumaş dalamak, kaşındırmak

Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü