Ük ile biten 5 harfli kelimeler

Sonunda ük olan 5 harfli 46 kelime var. ÜK ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde ük olan kelimeler listesine ya da başında ük olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

TÜZÜK

1. [isim] Herhangi bir kurumun veya kuruluşun tutacağı yolu ve uygulayacağı hükümleri sırasıyla gösteren maddelerin hepsi, nizamname, statü

KÜÇÜK

1. [sıfat] Boyutları, benzerlerininkinden daha ufak olan, büyük karşıtı
   • "Bir aralık başımın üstünde kartaldan küçük, atmacadan büyük yırtıcı kuşlardan birinin döndüğünü gördüm." (Memduh Şevket Esendal)
   • "Aslarda o küçük dağları ben yarattım diyen heybet ... varken ... o güdük, o boynu bükük konçinalar onlara bir türlü el kaldıramıyorlar." (Haldun Taner)
   • "Kimsenin yanında küçük düşmeni istemem." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Handan'ı küçük düşürdüğünü, asıl suçun da bu olduğunu kabul etmişti." (Tarık Buğra)
2. Yaşı daha az olan
   • "Ortanca ve küçük ablalar ... beni, arabanın beklediği sokağa indirdiler." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Protokol kaidelerini, çok zaman, bir yana atıp küçükle küçük, büyükle büyük olmasını biliyordu." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
3. Niceliği az olan
   • "Kimseden en küçük bir alaka görmüyordum." (Sait Faik Abasıyanık)
4. Niteliği aşağı olan, bayağı
   • "Küçük adam."
5. Geri aşamada
   • "Küçük bir memur."
6. Değersiz, önemsiz
   • "Bu iyi temiz, sıhhatli, küçük insanların uykusu bambaşka bir şey." (Sait Faik Abasıyanık)
7. Kısık, parlak olmayan (ses)
   • "Küçük, tatlı bir sesle kovboy şarkıları söyledi." (Refik Halit Karay)
8. [isim] Makam, rütbe, derece bakımından daha aşağı olan kimse
9. [isim] Küçük abdest

KÜTÜK

1. [isim] Kalın ağaç gövdesi
   • "Etrafına gölge salmayan, yemiş vermeyen hangi kütük baltadan kurtulur?" (Halide Edip Adıvar)
2. Kesilmiş ağaç gövdesi
   • "Kenara iri zeytin kütükleri istif edilmişti." (Refik Halit Karay)
3. Kesimden sonra ağaç gövdesinin toprakta kalan bölümü
   • "Çamlıkları yarıyoruz, ağaçların kütüklerinden atlıyoruz, ne bir köy ne bir ses var." (Memduh Şevket Esendal)
4. Asma fidanı
   • "Kütüklerin üstündeki koruklara otlar tırmanan bahçeyi bir daha geçiyoruz." (Falih Rıfkı Atay)
5. Resmî kayıt defteri, ana defter
6. Nüfus kütüğü
7. Kütük demir
8. Görgüsüz, kaba kimse
   • "Biraz sonra bizim kütük kanepenin üstüne oturmuş, ayaklarıyla yerdeki yaprakları eziyordu." (Halide Edip Adıvar)

SÖKÜK

1. Dikişi sökülmüş veya örgüsü çözülmüş
   • "... teyzem buraya haftada üç defa sökük ve düğme dikmeye, çamaşırları tamir etmeye gelirdi." (Peyami Safa)

ÇÜRÜK

1. [sıfat] Çürümüş olan
   • "Yabancı, kirli, çürük dişlerini göstererek gülümsüyordu." (Ömer Seyfettin)
2. Sağlam ve dayanıklı olmayan
   • "Çürükleri barındırmaz yaylaların yaylası." (Haldun Taner)
3. İş göremez, hastalıklı
4. Sağlam bir temele veya kanıtlara dayanmayan
   • "Çürük dava. Çürük iddia."
5. Sakat
6. [isim] Vurma veya sıkıştırma yüzünden vücutta oluşan mor leke
   • "Hemen her gece sille tokat adamakıllı dayak yiyor, her yanı çürük içinde." (Atilla İlhan)

SÜMÜK

1. [isim] Sümük doku hücrelerinin ve üzerinde bulunan bezlerin, doku yüzünde nemli, akıcı, kaygan bir tabaka oluşturan salgısı

KÖLÜK

1. [isim] İş ve yük hayvanı

BÜRÜK

1. [isim] Çarşaf, baş örtüsü
2. Duvak
   • "Attan iniyom attan / Bürüğüm yedi kattan." (Halk türküsü)

YÜLÜK

1. [sıfat] Ustura ile kesilmiş (kıl)

CÜCÜK

1. [isim] Filiz, tomurcuk
2. Soğan, marul vb. katmerli bitkilerin en iç bölümü
3. Bir şeyin küçüğü veya onu andıran bir parçası
4. Kümes hayvanlarının yavrusu, civciv
5. Kuş yavrusu

BÖLÜK

1. [isim] Bir bütünden ayrılmış olan parça, kısım
   • "Bir kandil günü öteki bölükteki büyük hanımın elini öpmeye gitmiştim." (Burhan Felek)
2. Saç örgüsü
3. Hizip
4. Takımlardan oluşan, üçü veya dördü bir tabur oluşturan ve öbür birliklerin temeli sayılan birlik
   • "Şehre giren kuvvetlerimiz iki süvari bölüğünden ibaretmiş." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
5. On kuralına göre yazılan bir tam sayının, sağdan sola doğru üçer üçer ayrılan basamaklarından her bir üçlü takımı
   • "Birler bölüğü, binler bölüğü, milyonlar bölüğü."

BÜYÜK

1. [sıfat] Boyutları, benzerlerinden daha fazla olan (somut nesne), makro, küçük karşıtı
   • "Büyük ağaçların altında, gazinoya doğru gidiyoruz." (Yusuf Ziya Ortaç)
   • "Mutlu değildi. Büyük başın derdi de sıkıntısı da büyük olur." (Burhan Felek)
   • "Büyük sözüme tövbe, hatır ve hayalime bile getiremem." (Sermet Muhtar Alus)
   • "Buralara kadar zahmet ettiniz, büyüklerin ellerinden, küçüklerin gözlerinden öperim." (Haldun Taner)
2. Çok, ortalamayı aşan (soyut kavram)
   • "Büyük bir cevap sıkıntısı geçirdikten sonra itiraf etti." (Peyami Safa)
3. Niceliği çok olan
   • "Benim büyük kalabalıklara karşı ürkekliğim vardır." (Reşat Nuri Güntekin)
4. Üstün niteliği olan
   • "Molière büyük adammış, yeryüzüne gelmiş kişilerin en büyüklerinden biri." (Nurullah ataç)
5. Yetişkin, belli bir yaşa gelmiş
   • "Büyüklerin yanında sesim çıkmazdı." (Sait Faik Abasıyanık)
6. Önemli
   • "Ömrünün tek ve büyük oyunu bitmişti." (Tarık Buğra)

DÜŞÜK

1. [sıfat] Aşağı doğru düşmüş, aşağı sarkmış
   • "Düşük mide. Düşük omuz."
2. Az
   • "Düşük faiz. Düşük fiyat."
3. İktidardan düşmüş veya düşürülmüş
4. Dil bilgisi kurallarına uymayan
   • "Düşük cümle."
5. [isim] Yaşayabilecek duruma gelmeden doğan yavru, ceninisakıt, sakıt, sıkıt (II)
6. Eski değer ve onurunu yitirmiş olan
   • "Dolmuşa bindiğine göre orta hâlli belki de daha düşük olacak." (Refik Halit Karay)

KADÜK

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [sıfat] Değerini, önemini yitirmiş, geçerliliği kalmamış, eskimiş

KÖRÜK

1. [isim] Ateşi canlandırmak için kullanılan ve açılıp kapandıkça içindeki havayı üfleyen araç
   • "Bir taraftan ha bire körüğün ipini çekiyordu." (Reşat Enis)
2. Bazı araçların açılıp kapanabilir üst üste katlanmış bölümü
   • "Biz faytonun körüğü altında fotoğraf çekmeye uğraşıyorduk." (Nazlı Eray)
3. Bazı müzik araçlarında hava vermeye yarayan, el veya ayakla işletilen meşin veya kâğıt bölüm
   • "Akordiyon körüğü."

BEDÜK

1. [isim] Çam sakızı, reçine

DÖNÜK

1. [sıfat] Dönmüş, çevrilmiş (kimse)
   • "Ayağa kalkmıştı. Arkası bana dönüktü." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Yönelmiş
   • "Halka dönük bir eğitim."

YÜZÜK

1. [isim] Parmağa geçirilen genellikle metal halka
   • "Kalın parmaklarımın her bir boğumuna ayrı bir taştan, ayrı bir büyüklükte yüzükler geçirmişti." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
2. Yüzük oyunu

ÖRTÜK

1. [sıfat] Örtülü, kapalı

KÖPÜK

1. [isim] Sabun, deterjan vb.nin suda erimesinden oluşan beyaz kabarcık
2. Çalkanan, kaynatılan, mayalanan, yukarıdan dökülen sıvıların üzerinde oluşan hava kabarcıkları yığını
   • "Kahve köpüğü."
3. Yapay olarak elde edilen, yumuşak ve esnek dolgu gereci
4. Gaz ve buharların sıvı katmanları ile kuşatılmasından oluşan yığın
5. Hayvanların, bazı kez de insanların ağzında görülen salyamsı kabarcıklar
   • "Hayvanın ağzından taşan beyaz köpüklere biraz da kan karıştı." (Haldun Taner)