Ü ile başlayan 5 harfli kelimeler

Başında ü olan 5 harfli 52 kelime var. Ü harfi ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde ü harfi olan kelimeler listesine ya da sonu ü harfi ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında ü bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÜNSÜZ

1. [sıfat] Ünü olmayan, gösterişsiz, şöhretsiz
2. [isim] Ses yolunda bir engele çarparak çıkan ses, sessiz, sessiz harf, konson, konsonant

ÜZÜNÇ

1. [isim] Üzüntü
   • "Çocukların oyun gürültülerinde bile insanı burkan bir üzünç gizlidir." (Selim İleri)

ÜNİTE

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Birlik, birleşmiş olma durumu
2. Bir kümenin her elemanı veya bir çokluğu oluşturan varlıkların her biri, birim
3. Dersin bölümlerinden her biri
4. Birim

ÜÇGEN

1. [isim] Üç tepe noktası, üç açısı, üç kenarı olan geometri biçimi, müselles
   • "Tabanı otuz metre kadar tutan bir eşkenar üçgen biçimindedir." (Tarık Buğra)
2. [sıfat] Bu biçimde olan

ÜLFET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Alışma, kaynaşma
   • "Kendilerine bir kimse bulunamıyor ki ülfet etsinler." (Ercüment Ekrem Talu)
2. Tanışma, görüşme
   • "Temiz ve metin bir insan olduğu ilk ülfetinden anlaşılırdı." (Yahya Kemal Beyatlı)
3. Dostluk, ahbaplık
   • "Ülfet belalı şey fakat uzlet sıkıntılı / Bilmem nasıl geçirmeliyim son beş on yılı." (Yahya Kemal Beyatlı)

ÜSTEL

1. [sıfat] Üstü olan

ÜÇTAŞ

1. [isim] Üç taşla oynanan bir tür çocuk oyunu

ÜZMEK

1. [-i] Üzüntü vermek
   • "Onu biraz üzerim ama zekâsına da bayılırım." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Bir şeyi gerip çekerek gevşetmek, sürterek aşındırmak
   • "Odunlar eşeğin sırtını üzüyordu." (Halikarnas Balıkçısı)

ÜREMİ

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Ürenin idrarla çıkmayıp kanda birikmesi sonucu ortaya çıkan hastalık

ÜZLÜK

1. [isim] Topraktan yapılmış, kulpsuz, küçük çömlek

ÜSTÜN

1. [sıfat] Benzerlerine göre daha yüksek bir düzeyde olan, onları geride bırakan
   • "Zekâsının işlek, hatasız ve çok üstün olduğunu bir daha anlıyorum." (Refik Halit Karay)
   • "Aşk, hayatın bütün zevklerine üstün gelen ruhani bir varlıktır." (Abdülhak Şinasi Hisar)
2. Birine veya bir şeye göre nitelik bakımından daha yüksek, daha elverişli olan, faik
   • "Aliço'nun bir gömlek üstün olduğu iyice belirlenmiştir." (Salâh Birsel)

ÜRKEK

1. [sıfat] Çok ürken, korkuya çabuk kapılan
   • "Burasını yaramaz çocukların kapatıldığı ceza hücresi sandığım için ürkerek geri çekiliyorum." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
2. Çekingen
   • "Kız, benzi uçmuş, yarı ürkek, yarı yalvarışlı gülümsüyordu ona." (Tarık Buğra)

ÜSLUP

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Anlatma, oluş, deyiş veya yapış biçimi, tarz
   • "Akşam içinde en büyük üstatların eserleri kadar mükemmel ve muhteşem olan tabiat bize bir eda ve üslup dersi verir." (Abdülhak Şinasi Hisar)
2. Bir sanatçıya, bir çağa veya bir ülkeye özgü teknik, renk, biçimlendirme ve söyleyiş özelliği, biçem, stil
   • "Bu üslup ruhumun yazıma akseden hâletini gösteriyor." (Refik Halit Karay)
3. Sanatçının görüş, duyuş, anlayış ve anlatıştaki özelliği veya bir türün, bir çağın kendine özgü anlatış biçimi, biçem, tarz, stil
   • "Üslup beyan aynıyla insandır." (Yahya Kemal Beyatlı)

ÜTÜLÜ

1. [sıfat] Ütülenmiş, ütü ile buruşuklukları giderilmiş
   • "Ayağında beyaz, yeni ütülü bir pantolon, üstünde bir fildekoz var." (Peyami Safa)

ÜNLEM

1. [isim] Türlü duyguları anlatan veya bir doğa sesini yansıtan kelime, nida: Ah! oh! şak, çat vb
2. Ünlem işareti

ÜĞRÜM

1. [isim] Çoğunlukla ayın neden olduğu, yerin dönme ekseninin yaptığı koni hareketindeki dönemsel salınım, nütasyon

ÜSERA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Esirler, köleler
   • "Bulgarlara esir düşüp fedakâr emirberi Hasan Çavuşun marifetiyle üsera karargâhından firar edişi." (Haldun Taner)

ÜRKME

1. [isim] Ürkmek durumu, tevahhuş

ÜLGER

1. [isim] Kadife, şeftali vb.nin üzerinde bulunan ince tüy

ÜDEBA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Yazarlar, edipler