Ö ile başlayan 5 harfli kelimeler

Başında ö olan 5 harfli 63 kelime var. Ö harfi ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde ö harfi olan kelimeler listesine ya da sonu ö harfi ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında ö bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÖĞREK

1. [isim] At sürüsü

ÖDEME

1. [isim] Ödemek işi, tediye

ÖNEZE

1. [isim] Avcıların av beklemek için taş yığınlarından yaptıkları pusu, evsin
2. Sürek avında pusuda av bekleyen avcı

ÖRNEK

1. [isim] Benzeri yapılacak olan, benzetilmek istenen şey, model
   • "Cemal Paşa ecnebi mütehassısların yardımı ile örnek çiftlikler de yapmıştır." (Falih Rıfkı Atay)
   • "Atatürk sarı bıyıklarını kestiğinden bu yana devlet adamlarının çoğu onu örnek aldılar." (Haldun Taner)
   • "Ne örnek olmaya değerim ne de gülünç olmaktan zevk alırım." (Falih Rıfkı Atay)
2. Göstermelik
   • "Vali, burada yapılmış olan peynirlerden bir örnek görmek istedi." (Memduh Şevket Esendal)
   • "Bu çocuk babasını örnek alıyor."
3. Bir şeyin benzeri, tıpkısı, misil
   • "Bu yapının bir örneği daha yoktur."
4. Bir düşünceyi, kuralı, gözlemi veya savı desteklemek ve açıklamak amacıyla ileri sürülen söz, yapılan davranış, misal
5. Durum ve niteliği benimsenmeye değer kimse veya şey
   • "Örnek aransa öyle sanıyorum ki bizimkinden âlâsı bulunmaz." (Haldun Taner)
6. [sıfat] En iyi biçimde olan
   • "Bir dâhinin, olağanüstü bir adamın, örnek bir hoca olmamasını doğal karşılamalı." (Haldun Taner)

ÖRÜCÜ

1. [isim] Örme işi yapan kimse
2. Kumaş ve örgülerdeki yırtıkları, delikleri onaran kimse veya bu işlerin yapıldığı yer
3. Duvar yapan veya onaran kimse, yapı ustası

ÖLÇÜŞ

1. [isim] Ölçme işi veya biçimi

ÖNCÜL

1. [isim] Bir çıkarımın öncüller kümesini oluşturan önermelerden herhangi biri, mukaddem
   • "Top top olmuş güzellerin sürüsü / Öncül olmuş çeker gider birisi." (Halk türküsü)
2. Bir tasımda sonucu hazırlayan ilk iki önermeden her biri, mukaddem
3. Bir bilimsel çalışmada işe koyulurken, araştırmaya konu edilmeksizin doğru sayılan önerme
4. Kılavuz, öncü

ÖRCİN

1. [isim] İp merdiven

ÖLÇEK

1. [isim] Birim kabul edilen herhangi bir şeyin alabildiği kadar ölçü
2. [sıfat] Bu ölçü miktarında olan
   • "İki ölçek buğday."
3. Tahıl ölçmeye yarar kap, kile
4. Bir harita veya resimde görülen uzaklıklarla bunların işaret ettiği, karşılandığı gerçek uzunluklar arasındaki oran
   • "Yüz binde bir ölçeğinde bir harita."
5. Bir ölçü aletinin üzerinde çizgilerle ayrılmış bölüm, kadran
6. Dört okkaya eşit ağırlık ölçüsü

ÖREKE

Kelime Kökeni : Rumca

1. [isim] Eğrilmekte olan yün, keten vb. şeylerin tutturulduğu, bir ucu çatal değnek

ÖZERK

1. [sıfat] Ayrı bir yasaya bağlı olarak kendi kendini yönetme yetkisi olan (kuruluş, devlet vb.), muhtar, otonom

ÖTMEK

1. [nsz] Kuş veya böcekler, değişik tonda ses çıkarmak
   • "Gelmiş o yaylanın baharı / öter bülbüller hoştur avazı." (Âşık Veysel)
2. Herhangi bir nesne sürekli ses çıkarmak
3. Üflemeli çalgıların sesi çıkmak
   • "Bu boru ötmüyor."
4. Anlamsız, boş konuşmak
   • "Onlar saçma sapan ötüp dururken, ben içimden şöyle düşünüyordum." (Refik Halit Karay)
5. Sarhoş kusmak

ÖTÜRÜ

1. [zarf] Bir şeyden dolayı, bir şey yüzünden, dolayı, naşi
   • "Sonunda biz bu hareketimizden ötürü on bir ay hapse mahkûm olduk." (Sait Faik Abasıyanık)

ÖTEKİ

1. [sıfat] Bilinenden, sözü edilenden ayrı, öbür, diğer
   • "Bu iki perdelik bir oyun imiş, bitince ötekini oynayacaklarmış!" (Memduh Şevket Esendal)
2. Sözü edilen veya benzer iki nesneden önem ve konum bakımından uzakta olan

ÖLÇÜM

1. [isim] Ölçme işi
2. Ölçülerek elde edilen sonuç
   • "Bu alanın ölçümü iki kilometrekaredir."
3. Ölçümleme sonucu, takdir

ÖNLEM

1. [isim] Kötü veya yanlış bir şeyi önleyecek yol, tedbir

ÖZSEL

1. [sıfat] Öz ile ilgili

ÖRTÜK

1. [sıfat] Örtülü, kapalı

ÖDÜNÇ

1. [isim] İleride geri verilmek veya alınmak şartıyla alınan veya verilen şey
   • "Kısa ve uzun vadeli hiçbir ödünç alma imkânı yoktu." (Falih Rıfkı Atay)

ÖVÜCÜ

1. [sıfat] Öven (kimse veya şey)
   • "Bir romanın üzerine övücü saptayımlarda bulunmasına sevindim."