Çıra ile başlayan kelimeler

Başında çıra olan 12 kelime var. Çıra ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde çıra olan kelimeler listesine ya da sonu çıra ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında çıra bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

9 Harfli Kelimeler

ÇIRACILIK

8 Harfli Kelimeler

ÇIRAKLIK, ÇIRAKMAN

7 Harfli Kelimeler

ÇIRAKMA, ÇIRALIK, ÇIRAMOZ, ÇIRASIZ

6 Harfli Kelimeler

ÇIRACI, ÇIRALI

5 Harfli Kelimeler

ÇIRAĞ, ÇIRAK

4 Harfli Kelimeler

ÇIRA

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÇIRACILIK

1. [isim] Çıracının yaptığı iş

ÇIRAKLIK

1. [isim] Çırak olma durumu
   • "Artık on yedi yaşındaydı ve gazozcu, ayrancı çıraklığı yapmak istemiyordu." (Ayla Kutlu)
2. Çırağın yaptığı iş
   • "Bir şey söylemeden çıraklık vazifesini alırdı." (Sait Faik Abasıyanık)
3. Çırağa verilen ücret
4. Çırakların çalıştığı yer

ÇIRAKMAN

Kelime Kökeni: Farsça (Far. çerāġ + pā'dan)

1. [isim] Üzerinde meşale yakılan kule veya demir direk
2. Balıkçıların balıkları kıyıya çekebilmek için geceleyin yaktıkları ateş
3. Bakınız meşale
   • "Makul mesafeden diğer arkadaşlar çırakmanı ellerindeki yetmiş seksen santimetre değneklerle dışarıya çıkarmaya çalışıyorlar." (İsmet Topaloğlu)

ÇIRAMOZ

1. [isim] Balıkçıların, ateş balığı avlarken üzerinde çıra ve funda yaktıkları veya ucuna lamba koydukları ızgara

ÇIRASIZ

1. [sıfat] Çırası olmayan
   • "Kontrplak ile çırasız çamdan tiyatro dekoru anlayışıyla gerçekleştirilen oturma odası takımımız siyaha da boyanınca çok modern bir görünüm almıştı." (Memet Fuat)

ÇIRALIK

1. [sıfat] Çıra olarak kullanılmaya elverişli (ağaç, tahta)
2. [isim] Çıra konulan yer
   • "Çıralık yanınca Koca Osman onu öylece gördü, yüzüne ters ters, alaylı baktı." (Yaşar Kemal)
3. [isim] Mum yakılan yer
4. [isim] Alevilikte hizmetleri karşılığında, talipler tarafından dedeye sunulan para, hediye veya mal

ÇIRAKMA

Kelime Kökeni: Farsça çerāġ + pā

1. [isim, ağızlardan] Bakınız şamdan
2. Bakınız meşale

ÇIRACI

1. [isim] Eskiden sokaklarda dolaşarak çıra satan kimse
   • "Çocuk saflığı ve içtenliği ile tavşan kapamayı da masalları da çömlekçileri de çıracıları da ekmek ayvalarıyla birlikte benimle paylaştı." (Emine Ataman Koç)

ÇIRALI

1. [sıfat] Çırası olan
   • "Yaz boyunca çıralı çamlardan sakız akacak, kar üstlerini örtecek, zaman ve is bir olup bir yandan çürütecek, bir yandan karartacaktı." (Tahir Kutsi Makal)

ÇIRAĞ

Kelime Kökeni: Farsça çerāġ

1. [isim, eskimiş] Bakınız çerağ

ÇIRAK

Kelime Kökeni: Farsça çerāġ

1. [isim] Zanaat öğrenmek için bir ustanın yanında çalışan kimse; şakirt
2. Dükkânda ayak işlerine bakan kimse
   • "Ekseriya bahçıvan, uşak, bakkal çırağı ile karşılaşırdım." (Refik Halit Karay)
3. [eskimiş] Saray, daire vb. büyük yerlerde yıllarca hizmet ettikten sonra geçimi sağlanarak başka yerde yaşamasına izin verilen kimse

ÇIRA

Kelime Kökeni: Farsça çerāġ

1. [isim] Çam vb. reçineli ağaçların yağlı ve çabuk yanmaya elverişli bölümü
2. Bu bölümden küçük küçük kesilerek hazırlanmış, tutuşturma ve aydınlatma işlerinde kullanılan parça
   • "Elinde güçlü bir çıra vardı, onu yüksekte tutarak yolculara yol gösteriyordu." (Nezihe Araz)