Başında çı olan 7 harfli 27 kelime var. Çı ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde çı olan kelimeler listesine ya da sonu çı ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında çı bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler


Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÇIRPICI

  1. [isim] Çırpma işini yapan kimse veya şey
  2. Yazma kumaş işlerini, boyaları tutsun diye deniz suyunda çırpan kimse
  3. Pişirmeden önce malzemeyi çırpan, karıştıran elektrikli alet

ÇIRAMOZ

  1. [isim] Balıkçıların, ateş balığı avlarken üzerinde çıra ve funda yaktıkları ızgara

ÇITLAMA

  1. [isim] Çıtlamak işi
  2. Antep fıstığının kabuğunu aralama

ÇIKIKÇI

  1. [isim] Çıkıkları düzelten kimse, sınıkçı, kırıkçı
    • "... buzdan kayıp bacağını kırdı. Çıkıkçı getirdiler, bacağı şimdilik alçıda." (Tarık Dursun K)

ÇIĞIRMA

  1. [isim] Çığırmak işi

ÇIKIŞMA

  1. [isim] Çıkışmak işi
  2. Birine sert sözler söyleme
    • "Nedense ona açıktan açığa çıkışmaya cesaret edemiyordu." (Reşat Nuri Güntekin)

ÇIKARIŞ

  1. [isim] Çıkarma işi veya biçimi

ÇIKIŞLI

  1. [sıfat] Belli bir okulu veya öğrenim kademesini bitirmiş olan, mezun
    • "Okulun 1930 yılı çıkışlıları toplandı."

ÇIKACAK

  1. [isim] Hamamlarda dışarıya çıkıp giyinme yerine giderken kurulanmak üzere verilen havlu
  2. Boy ölçüşecek kimse
    • "Ona çıkacak kimse yoktur."

ÇIKARIM

  1. [isim] Çıkarma işi
  2. Belli önermelerin kabul edilen veya gerçek olan doğruluklarından, yanlışlıklarından, başka önermelerin kabul edilen veya gerçek olan doğruluklarını, yanlışlıklarını çıkarma, istidlal

ÇIRPMAK

  1. [-i] Halı, kilim vb. şeyleri hızla ve kesik kesik silkelemek
  2. [nsz] Kanatları hızla ve kesik kesik hareket ettirmek
    • "Kanat çırparken birden durulur, suya konarlar." (Haldun Taner)
  3. İki şeyi birbirine çarpmak
    • "Ali Bey ellerini çırptı: -Elif Hanım, hepimize kahve, diye seslendi." (Halide Edip Adıvar)
  4. Bir şeyin ucundan bir parça kesmek
    • "Ağacın dallarını çırpmak."
  5. Sulu yiyecekleri hızla ve sürekli olarak çatal, kaşık vb. ile karıştırmak
  6. Çalmak, hırsızlık etmek
  7. Güreşte rakibinin kollarını beli hizasında sımsıkı kavrayarak minderde kendi üzerinden sağa ve sola sırtüstü savurmak

ÇIRAKMA

Kelime Kökeni : Farsça

  1. [isim] Şamdan

ÇINAYAZ

  1. [isim] Açık, mehtaplı, çok soğuk hava

ÇIRALIK

  1. [sıfat] Çıra olarak kullanılmaya elverişli (ağaç, tahta)
  2. [isim] Çıra konulan yer
    • "Çıralık yanınca Koca Osman onu öylece gördü, yüzüne ters ters, alaylı baktı." (Yahya Kemal)

ÇIRASIZ

  1. [sıfat] Çırası olmayan

ÇIKARMA

  1. [isim] Çıkarmak işi, emisyon
  2. Düşman kıyılarına gemi, bot vb.nden asker indirme, asker çıkarma
  3. Dört işlemden biri, çıkarmak işlemi, tarh

ÇIKMALI

  1. [sıfat] Çıkma durumunda olan

ÇIĞILTI

  1. [isim] Çığlıkla karışık ses

ÇINLAMA

  1. [isim] Çınlamak işi

ÇIKARTI

  1. [isim] Boşaltım ile vücuttan dışarı çıkan madde, ıtrah maddesi

Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü