Başında çı olan 7 harfli 27 kelime var. Çı ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde çı olan kelimeler listesine ya da sonu çı ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında çı bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler


Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÇIRPICI

  1. [isim] Çırpma işini yapan kimse veya şey
  2. Yazma kumaş işlerini, boyaları tutsun diye deniz suyunda çırpan kimse
  3. Pişirmeden önce malzemeyi çırpan, karıştıran elektrikli alet

ÇIKINTI

  1. [isim] Bir yüzeyde ileri doğru çıkan bölüm
    • "Gırtlağının çıkıntısı, hiddetli bir adamın yumruğu gibi titriyordu." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
  2. Bir metni düzeltmek veya ona bir şey eklemek için satır dışına yazılan yazı, çıkma
  3. Kambur

ÇIĞIRMA

  1. [isim] Çığırmak işi

ÇINAYAZ

  1. [isim] Açık, mehtaplı, çok soğuk hava

ÇIKIŞLI

  1. [sıfat] Belli bir okulu veya öğrenim kademesini bitirmiş olan, mezun
    • "Okulun 1930 yılı çıkışlıları toplandı."

ÇIĞILTI

  1. [isim] Çığlıkla karışık ses

ÇIRAKMA

Kelime Kökeni : Farsça

  1. [isim] Şamdan

ÇINARLI

  1. [sıfat] Çınarı olan
    • "Çınarlı köşkün önüne gelince durdu." (Haldun Taner)

ÇIRASIZ

  1. [sıfat] Çırası olmayan

ÇINLAMA

  1. [isim] Çınlamak işi

ÇIKARMA

  1. [isim] Çıkarmak işi, emisyon
  2. Düşman kıyılarına gemi, bot vb.nden asker indirme, asker çıkarma
  3. Dört işlemden biri, çıkarmak işlemi, tarh

ÇIRALIK

  1. [sıfat] Çıra olarak kullanılmaya elverişli (ağaç, tahta)
  2. [isim] Çıra konulan yer
    • "Çıralık yanınca Koca Osman onu öylece gördü, yüzüne ters ters, alaylı baktı." (Yahya Kemal)

ÇIKACAK

  1. [isim] Hamamlarda dışarıya çıkıp giyinme yerine giderken kurulanmak üzere verilen havlu
  2. Boy ölçüşecek kimse
    • "Ona çıkacak kimse yoktur."

ÇIKIKÇI

  1. [isim] Çıkıkları düzelten kimse, sınıkçı, kırıkçı
    • "... buzdan kayıp bacağını kırdı. Çıkıkçı getirdiler, bacağı şimdilik alçıda." (Tarık Dursun K)

ÇIRAMOZ

  1. [isim] Balıkçıların, ateş balığı avlarken üzerinde çıra ve funda yaktıkları ızgara

ÇIKMALI

  1. [sıfat] Çıkma durumunda olan

ÇIKILMA

  1. [isim] Çıkılmak işi

ÇIKIŞMA

  1. [isim] Çıkışmak işi
  2. Birine sert sözler söyleme
    • "Nedense ona açıktan açığa çıkışmaya cesaret edemiyordu." (Reşat Nuri Güntekin)

ÇIĞIRIŞ

  1. [isim] Çığırma işi veya biçimi

ÇIKARTI

  1. [isim] Boşaltım ile vücuttan dışarı çıkan madde, ıtrah maddesi

Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü