Çu ile biten 8 harfli kelimeler

Sonunda çu olan 8 harfli 17 kelime var. ÇU ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde çu olan kelimeler listesine ya da başında çu olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

TUZLUKÇU

1. [isim] Konya iline bağlı ilçelerden biri

KUYRUKÇU

1. [isim, felsefe] Sorgulamadan bir kişinin, düşüncenin vb.nin peşinden giden (kimse)
2. [isim] Çobanın yardımcısı
   • "Bağın kenarındaki büyük kayanın önünde güneşlenen kuyrukçu Kör Ahmet’in yanına yaklaştı." (Kemal Tahir)

KUÇUKUÇU

1. [isim] Çocuk dilinde köpek

BOYKOTÇU

1. [isim] Boykot yapan veya boykota katılan kimse

POHPOHÇU

1. [isim] Pohpohlamaktan hoşlanan kimse
   • "Büyüklere ve topluma en büyük fenalık çıkarcı oğlu çıkarcı pohpohçulardan gelir." (Haldun Taner)

BARBUTÇU

1. [isim] Barbut oynayan kimse
   • "Bazen şaşaalı salonların yeşil çuhalı masalarında, bazen barbutçu kahvelerinin tavlasında atılıyordu." (Yılmaz Karakoyunlu)

DOLMUŞÇU

1. [isim] Dolmuş işleten kimse
   • "Dolmuşçuların çoğu da babasının, anasının evini satarak bir araba edinmiştir." (Falih Rıfkı Atay)

MARPUÇÇU

1. [isim] Marpuç yapan veya satan kimse

YOĞURTÇU

1. [isim] Yoğurt yapan veya satan kimse
   • "Eski yıllarda yoğurtçu esnafı bu bölgede iş görürdü." (Haldun Hürel)

KULLUKÇU

1. [isim, tarih] Kullukta görevli yeniçeri

MUSLUKÇU

1. [isim] Musluk satan veya onaran kimse
2. [argo] Abdest almak için ceketini çıkaranların para veya değerli şeylerini çalarak hırsızlık yapan kimse

MEKTUPÇU

1. [isim, tarih] Osmanlılarda, bir resmî dairenin yazı işlerini yönetmekle yükümlü yüksek görevli kişi
2. [eskimiş] Bir il idaresinin yazı işlerini yöneten görevli

BONCUKÇU

1. [isim] Boncuk yapan veya satan kimse

PULLUKÇU

1. [isim] Pulluk yapan veya satan kimse
2. Pulluk ile çalışan kimse

BUYRUKÇU

1. [isim] Emir veren kimse

KOLTUKÇU

1. [isim] Koltuk yapan veya satan kimse
2. Eski ev eşyası alıp satan kimse
3. Koltuk meyhanesi işleten kimse
4. Koltuğunun altına elbise ve halı atıp sokak sokak dolaştırarak satan kimse
5. Düğünlerde ev düzenlenmesine yardım edip gelinle damada destek olan kimse
   • "Ertesi cuma günü koltukçular gelip gelin odasını düzeltecekler." (Memduh Şevket Esendal)
6. [mecaz] Yüze karşı övmeyi huy edinmiş kimse

TORLUKÇU

1. [isim, ağızlardan] Bakınız torakçı