Ç ile biten 5 harfli kelimeler

Sonunda ç olan 5 harfli 106 kelime var. Ç harfi ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde ç harfi olan kelimeler listesine ya da başında ç harfi olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

HALAÇ

...

İSKOÇ

...

MİZAÇ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Huy, yaradılış, tabiat, karakter
   • "Birdenbire mizacı değişen Sabri'yi kadınlardan bile tanımayan kalmadı." (Ömer Seyfettin)
2. İnsan vücudunun fizyolojik yapısı, sağlık

GÜLEÇ

1. [sıfat] Her zaman gülümseyen, mütebessim
   • "Biraz sonra geceki güleç memur, hafif kapalı gözleriyle göründü." (Çetin Altan)

DEMEÇ

1. [isim] Yetkili bir kimsenin bir konuda yayın organlarına yaptığı açıklama, beyanat
   • "Yan tutmadan davranacağını ve davranılmasını isteyen demecini yaymıştı." (Tarık Buğra)

MİRAÇ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Göğe çıkma

GÜNEÇ

1. [isim] Çok güneş alan yer

EZGİÇ

1. [isim] Boyaları ezmeye yarayan demir veya porselen alet

EDİNÇ

1. [isim] Edinilen şey veya şeyler, müktesebat

SIĞAÇ

...

ARGAÇ

1. [isim] Dokuma tezgâhlarında enine atılan iplik, atkı

KAKIÇ

1. [isim] Balık avında kullanılan, ucu demir kancalı bir çeşit zıpkın

ORTAÇ

1. [isim] Sıfat-fiil

İHRAÇ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Çıkarma, dışarıya atma
2. Yurt dışına mal satma
   • "Partiden ihraç edildi."

DÜZEÇ

1. [isim] Bir yüzeyin eğiklik derecesini anlamaya yarayan araç, tesviye aleti

AYRIÇ

1. [isim] Yol kavşağı, iki yolun ayrıldığı yer

DOĞAÇ

1. [isim] Şiir veya sözü birdenbire, düşünmeden, içine doğduğu gibi söyleme, irtical

TURAÇ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Sülüngillerden, uzunluğu 34 cm olan, soyu azalmış bir kuş türü (Tetrao francolinus)
   • "İyi bir avcı olur da turaç vurursan bana da turaç getir." (Yahya Kemal)

PABUÇ

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Ayakkabı
   • "Ökçesi basık pabucunun içinde kara ve çatlak topuklu ayakları ellerinden ziyade ortadadır." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
   • "Olur olmaz adama pabuç bırakmaz." (Sait Faik Abasıyanık)
   • "Baktı pabuç pahalı, işi şakaya vurdu."
   • "Bu ne hâl, sen kendini pabucu büyüğe okut."
2. Masa, sandalye vb. mobilyaların ayaklarına takılan metal veya plastik eklenti
3. İletken telleri elektrik birimlerine bağlayan veya cıvatalı bağlantıyı sağlayan parça
4. Bina kolonlarının temeldeki basma yüzeyinin geniş ve daha güçlü olarak yoğunlaştırılmış bölümü

SAYAÇ

1. [isim] Hava gazı, elektrik, su vb.nin kullanılan miktarını veya mekanik etkilenmeleri ölçen alet, saat